null Beeld

Review: Tres Chicas - Sweetwater

De drie meiden van Tres Chicas, dat zijn violiste Caitlin Cary (die haar brood & beleg bij Whiskeytown verdient, maar die ook solo erg gedreven bezig is, getuige de fraaie cd 'I'm Staying Out' van vorig jaar), gitariste Tonya Lamm (van Hazeldine) en ...

Charlie Poel

De drie meiden van Tres Chicas, dat zijn violiste Caitlin Cary (die haar brood & beleg bij Whiskeytown verdient, maar die ook solo erg gedreven bezig is, getuige de fraaie cd 'I'm Staying Out' van vorig jaar), gitariste Tonya Lamm (van Hazeldine) en gitariste Lynn Blakey (van het ons verder volstrekt onbekende groepje Glory Fountain).

Nu en dan kriebelt bij de dames evenwel ook de jarenlange vriendschapsband en het kampvuurgevoel, en zetten ze het hobbygewijs op een samenzingen. Die huisvlijt is met de hulp van producer Chris Stamey (tevens bassist en gitarist, ouwe jongeren kennen hem ongetwijfeld nog van The dB's), Jen Sunderman (pianist), Skillet Gilmore (drummer bij Whiskeytown) en wat vrienden voor de eerste keer op plaat vastgelegd.

Van 'Sweetwater' straalt de vreugde van de ongedwongen samenzang af, hoewel in de beste americana- en countryrock-traditie een traan op zijn tijd natuurlijk niet geschuwd wordt. Wat u zich bij de muziek en de close harmony van Tres Chicas moet voorstellen? Het angelieke van Emmylou Harris op haar jongste solo-cd's (in 'Heartbeat' bijvoorbeeld, in 'When Was the Last Time' en in 'In a While'), country-rock die herinneringen oproept aan de samenwerking van Gram Parsons met Harris ten tijde van 'GP' en 'Return of the Grievous Angel' (in 'Foot of the Bed' onder andere) en alt-country zoals Whiskeytown die maakte toen Ryan Adams dat gezelschap nog aanvoerde. Maar dan wel gezongen door drie vrouwen met engelachtige stemmen - een mannenstem komt er op 'Sweetwater' niet aan te pas. Lekker loos gaat Tres Chicas in 'Deep as Your Pocket' (van Loretta Lynn), terwijl harten worden gebroken in het onverwoestbare 'Am I too Blue' van Lucinda Williams, waarop het trio begeleid wordt door de Chatham County Line. Met het door Stamey & Cary gepende 'Desire' zijn die laatste twee songs ook de hoogtepunten op een aangename cd die zijn hobbygehalte moeiteloos overstijgt en eigenlijk maar één uitglijer telt: de in het genre bijna verplichte George Jones-cover (hier: 'Take the Devil Out of Me') had een ietsje minder routineus gemogen. Niettemin: meer vandattum, chicks.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234