null Beeld

Review: Troy Von Balthazar - Troy von Balthazar


Troy von Balthazar was in de jaren negentig de brulboei van de overspannen Hawaïaanse rockbende Chokebore, en nu heeft hij helemaal in z'n uppie - zelfs de opnametoets heeft hij zelf ingedrukt - ruim een dozijn liedjes in elkaar gepuzzeld: rau...

Christophe Verbiest


Troy von Balthazar was in de jaren negentig de brulboei van de overspannen Hawaïaanse rockbende Chokebore, en nu heeft hij helemaal in z'n uppie - zelfs de opnametoets heeft hij zelf ingedrukt - ruim een dozijn liedjes in elkaar gepuzzeld: rauwe, onbarmhartig naar de keel grijpende, emotionele songs.

Als u vergelijkingen wil: de vroege, sobere Elliott Smith is een aanknopingspunt, al heeft von Balthazar niet diens gevoel voor melodie. Dat gemis compenseert hij met een heftige, bij vlagen onbehaaglijke intensiteit. De meest ontwrichtende song is ongetwijfeld 'Bad Controller'.'With big brown eyes like broken fruit I look into you,' - het begint nog relatief onschuldig, maar daarna kruipt TVB in de huid van een pervert en lokt met een akelig vervormde stem een onschuldig meisje mee. Townes Van Zandt zei ooit over z'n wereldsong 'Nothin'' dat wie het nummer begrijpt best psychologische hulp zoekt. Wel, wie 'Bad Controller' zonder koude rillingen kan uitzitten is al reddeloos verloren. Maar ook 'Numbers' ('Even if you're innocent we're numbers') grenst aan het ondraaglijke. En als TVB dan al eens een tekst bedenkt die je niet meteen naar een scheermesje doet grijpen, zingt hij die met een rouwende, alle hoop in de kiem smorende stem ('Magnified' en 'Real Strong Love', nochtans een ode aan de vleselijke liefde). 'Perfect' en het zacht schuifelende 'Dogs' ('Bad people happen to things like me'), twee duetten met met de angelieke Adeline Fargier, zorgen, hèhè, voor een beetje ademruimte.

Soms heeft von Balthazar niet méér nodig dan een akoestische gitaar ('Cover Us'), soms moet het elektrisch (de traditional 'Old Black Joe', die z'n moeder jarenlang voor hem als berceuse gezongen heeft en hier als een murder ballad klinkt), dan weer schuift hij clicks & cuts ('Took Some $$') of een intrieste pianomelodie ('You, When You're Drunk') onder z'n songs, of hij laat ze zwalpen op de beat van een ritmebox van twintig euro ('I Block the Sunlight out', 'Heroic Little Sisters'), en in 'Rainbow' horen we zowaar de jonge, grimmig rockende Sparklehorse voorbijdraven. Eén keer dreigt TVB te watertrappen: 'Playground' is, maar alléén afgemeten aan de norm die hij zichzelf opgelegd heeft, een tikkeltje te banaal. Voorts verdragen we na twintig draaibeurten de dialoog aan het begin van de cd ('TVB Has Fingers') en de korte Japanse monoloog halverwege ('The Color Comes') niet meer. Maar dat is detailkritiek. Troy von Balthazar heeft de eelt van z'n ziel geschrapt en het vuil op een schijfje geperst: een aanrader voor wie het verdragen kan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234