Review: Unbreakable

'Unbreakable' is de gloednieuwe film van M. Night Shyamalan (30), de in India geboren maar in Philadelphia opgegroeide regisseur-scenarist die precies een jaar geleden totaal onverwacht een wereldhit scoorde met de prachtige lo fi-horrorfilm 'The Six...

'Unbreakable' is de gloednieuwe film van M. Night Shyamalan (30), de in India geboren maar in Philadelphia opgegroeide regisseur-scenarist die precies een jaar geleden totaal onverwacht een wereldhit scoorde met de prachtige lo fi-horrorfilm 'The Sixth Sense'. En we weten het nu wel zeker: de M staat voor magnificent. 'Unbreakable' heeft veel gemeen met 'The Sixth Sense': dezelfde hoofdacteur (Bruce Willis), dezelfde teneerdrukkende stemming, opnieuw een bovennatuurlijk verhaal, en opnieuw een late, verrassende plotwending. Sommige lieden zullen daarom allicht uitroepen dat Shyamalan zijn succesnummer gewoon heeft overgedaan, maar dat is even absurd als de bewering dat 'Pulp Fiction' een doorslagje is van 'Reservoir Dogs'. 'Unbreakable' is integendeel een machtige bevestiging van Shyalamans uitzonderlijke talent.

Veel van het verhaal verklappen is ten strengste verboden. Een wederom zeer ingehouden acterende Willis speelt David Dunn, een wat getroubleerde suppoost die als enige - en zonder één schrammetje op te lopen - een verschrikkelijk treinongeluk overleeft. Het begin heeft een tikje weg van 'Fearless' (waarin Jeff Bridges heelhuids wegwandelde van een vliegtuigcrash), maar zodra Samuel L. Jackson ten tonele verschijnt - als de mysterieuze man die een wel zeer vreemde uitleg heeft voor Davids vermeende onkwetsbaarheid - zeilt 'Unbreakable' een totaal andere, meer bovennatuurlijke richting uit. Het verhaaltje overstijgt eigenlijk nauwelijks het niveau van de betere comic books, maar visueel heeft 'Unbreakable' de looks van een Europese art-film: net als in 'The Sixth Sense' onthoudt Shyamalan zich van gierende actie, stunts of effecten - we krijgen de treincrash zelfs niet te zien - maar betovert hij de toeschouwer met ongewoon lange, onverknipte scènes, een donker kleurenpalet, en een uiterst traag tempo, - allemaal zeer on-Hollywoodiaanse middelen die 'Unbreakable' de allure geven van een metafysisch noodlotsdrama. Als Ingmar Bergman 'X-Men' had geregisseerd, dan zou dit ongeveer het resultaat zijn (de kille confrontaties tussen David en zijn eega zouden trouwens niet misstaan in Bergmans 'Scènes uit een huwelijk'). En al laat Shyamalan-de-scenarist deze keer een paar steken vallen (toch raar dat David niet goed weet of hij ooit ziek is geweest), toch kan je niet anders dan diep onder de indruk komen van zijn meesterschap: wanneer David zijn security-jasje aan de haak hangt (briljante scène!), besef je in een flits dat de cineast je steeds een stapje voor is geweest, dat elk detail sluit als een bus, dat alle puzzelstukken magistraal op hun plaats vallen. Onbreekbare klasse.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234