Review: Vanilla Sky

'Vanilla Sky', Cameron Crowes langverwachte remake van Alejandro Amenábars roemruchte culthit 'Abre Los Ojos', met in de hoofdrollen het bandeloze duo Tom Cruise-Pénélope Cruz, werd ons luidkeels aangekondigd als 'Een grensverleggende ...

Erik Stockman

'Vanilla Sky', Cameron Crowes langverwachte remake van Alejandro Amenábars roemruchte culthit 'Abre Los Ojos', met in de hoofdrollen het bandeloze duo Tom Cruise-Pénélope Cruz, werd ons luidkeels aangekondigd als 'Een grensverleggende film die hulde brengt aan het origineel en tegelijk peilt naar de betekenis van liefde, haat, dromen, leven, werk, vriendschap en seks in het nieuwe millennium.' Allemaal snoeftaal, zo blijkt nu: holle Cruise-Cruz-kreten. Inferieure vertolkingen en een overladen soundtrack maken van 'Vanilla Sky' één van de grootste stinkers van het nieuwe millennium. Cruise speelt een losbollige yuppie, een soort Jerry Maguire-op-speed (met een goeie smaak: de affiche van 'Jules et Jim' hangt in zijn flat), die na een gruwelijke autocrash in een soort paranoïde 'Lost Highway'-nachtmerrie terechtkomt. Wat volgt, is veeleer lachwekkend dan grensverleggend: de scènes waarin de zwaar verminkte Cruise als een kruising tussen the phantom of the opera en de bultenaar van de Notre Dame door de straten van New York kreupelt, hebben zo'n hilarisch hoog camp-gehalte dat ze niet zouden misstaan in Jan Verheyens 'Nacht van de Wansmaak'. Ook Cameron Crowe, toch één van Hollywoods meest begaafde cineasten, stelt zwaar teleur - 's mans bekende obsessie met popmuziek (hij was de wieg nog niet uit of hij schreef al voor het blad Rolling Stone - zie 'Almost Famous') begint hier ziekelijke vormen aan te nemen. Het mysterieuze verhaal wordt gesmoord in een lawine van popsongs - soms lijkt het wel alsof Cruise niet in de schemerzone tussen droom en realiteit opgesloten zit, maar in een tilt geslagen jukebox. Iemand - David Lynch bijvoorbeeld - zou Crowe toch eens aan het verstand moeten brengen dat onheilspellende stiltes soms beter werken dan de zoveelste hit van The Beach Boys of R.E.M. op de geluidsband (al doet Crowe wel iets briljants met de hoes van 'The Freewheelin' Bob Dylan'). En Tom en Pénélope? Tja, on screen staat het vuur maar op een laag pitje. Hopelijk knettert het tussen de lakens wél.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234