null Beeld

Review: Viet Cong op Pukkelpop 2015

Lak aan alle conventies, en vooral aan die van Genève: Viet Cong kwam hun krabbel zetten in uw Rode Boekje.

'De hardnekkigheid waarmee Viet Cong hun punchline minutenlang maat per maat uw gehoorgang in douwden, kostte hen zowat de helft van hun publiek'

Waar te beginnen bij een concert van Viet Cong? Bij het einde, het communisme was ook op z’n vermakelijkst op het moment dat het morsdood achterover keilde. Het einde van Viet Cong op Pukkelpop heette net zoals op plaat toepasselijk ‘Death’: een doodstrijd die in de officiële studioversie al dik over de tien minuten gaat, maar die op het podium tot een kwartier gerekt werd. Het kon ook langer zijn: wie de dood voor ogen heeft, heeft geen tijd om op z’n uurwerk te blikken. Er klonk een laatste adem in door, maar dan wel een lange. Een monotone reutel die ter plaatse bleef hangen, maar niet voor iedereen: de hardnekkigheid waarmee Viet Cong hun punchline minutenlang maat per maat uw gehoorgang in douwden, kostte hen zowat de helft van hun publiek. Maar wie de vastberadenheid zag in hun fronsen, wist: zelfs tegen die prijs was het een koopje.

Viet Cong komt uit Canada – America’s hat. Het is er goed, maar anders. Het heeft Matt Flegel, opper-Charlie, tot een man van weinig woorden gemaakt. Wanneer hij z’n lippen naar de microfoon brengt, meen je telkens een zweem van tegenzin op z’n gezicht te zien. Hij heeft een grafstem die haar put niet in wilt, en hij doet niet aan dingen verbloemen – ook niet als het toevallig goéd nieuws is dat gebracht dient te worden. Cynisme is a moral duty. De band achter hem is er dan weer één die op een dag het blaadje van De Druivelaar afscheurde, op de achterkant las: ‘Waarom makkelijk als het ook moeilijker kan?’, en daarbij instemmend knikte. Ze maken herrie, maar geen goedkope. Bijgevolg was er de hele set geen makkelijke weg te bespeuren door het oerwoud waarin Viet Cong zich verschanste. Maar wie het makkelijk wou, stond dan ook niet bij Viet Cong – die stond in de VIP-tent salonfähig te wezen bij een glaasje wit.

Toen de laatste adem uiteindelijk geblazen was en de laatste noot dan toch het loodje gelegd had, draaiden alle vier de leden zich doodgemoedereerd om en begonnen ze eigenhandig hun backline af te breken. Geen laatste woorden, laatste woorden zijn voor idioten die tijdens de tijd die hen gegeven was niet genoeg gezegd hebben. Die laatste is er eentje van Karl Marx, trouwens – Viet Cong kent 'm vast wel.


Tweet

https://twitter.com/KVerschoren/status/635087245427519488?lang=nl

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234