null Beeld

Review: Vive La Fête - République populaire


Vive la fête! is het groepje van ex-dEUS bassist Danny Mommens, fiancée Els Pynoo et leurs mecs. Op het hoesje van hun nieuwe cd staat een naakte Pynoo met blonde pony in zwartlederen knielaarzen met naaldhakken. Bienvenue dans le monde d...


Vive la fête! is het groepje van ex-dEUS bassist Danny Mommens, fiancée Els Pynoo et leurs mecs. Op het hoesje van hun nieuwe cd staat een naakte Pynoo met blonde pony in zwartlederen knielaarzen met naaldhakken. Bienvenue dans le monde de la décadance française, mon vieux.

'République Populaire' ademt door de hete mond van Els Pynoo alweer de sfeer van les années quatre-vingts en de thé-dansants van toen uit. Het hoge Lio-stemmetje en de opzettelijk achterhaalde Jean-Michel Jarre-toestanden doen ons met weemoed terugdenken aan ons eerste lief, de Stéphanie van Monaco van onze camping, die op de tonen van 'Comme un ouragan' onze degout voor het vak Frans in één, euh, ruk teniet deed. Mommens is minder lelijk dan zijn obligate meester Gainsbarre maar is helaas ook iets minder inventief en veelzijdig op 'République Populaire'.

Maar voor de rest hebben wij niet zo gek veel meer te klagen. Vive la fête! speelt zuivere Franse new wave en cultdisco, die soms zelfs beter klinkt dan the real stuff.

'Tokyo' en 'AAA' stuwen zichzelf vooruit als de vroegere 'producten' van Kraftwerk, en zijn voorzien van een paar hitsige ingehouden kreetjes. In 'Tout sera bien' schuilt een danshit en horen we voor het eerst een muzikale curve de naam song waardig. Met 'Le Forêt'(hun schrijffout, niet de mijne) en 'Je suis là' komt het feest pas echt op gang en nemen de perfect gecaste metalen gitaarriffs à la The Cure & Les Rita Mitsouko met succes over.

Dat de teksten over de hele lijn meer op het niveau van de kinderprogramma's van Dorothèe liggen (herinner u het machtige 'Goldorak') dan van pakweg Verlaine wisten we al, maar dat belet niet dat ze soms écht vervelen.

Eén van de uitschieters op 'République Populaire' is 'Mélancolie' dat niet zou misstaan op de soundtrack van iets van filmregisseur Jean-Jacques Beineix. Ook 'Beaucoup d'amour' is een hoogtepunt en klinkt op sommige momenten zelfs meer Gainsbourg dan Gainsbourg zelf.

Van de onvermijdelijke cover 'Lemon Incest' hadden we iets meer verwacht, maar dat komt misschien doordat onze stem door het meezingen tegen dan al aan flarden gereten was.

Vive la fête! mag voor ons part nog avonden aan een stuk met blote schouders tegen onze rug aanwrijvend moppen komen tappen. De volgende keer misschien un tout petit peu gevarieerder, maar kom: on se souvient du bon temps.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234