null Beeld

Review: Wallace Vanborn op Pukkelpop 2014 (Main Stage)

Gespot op Pukkelpop: de eerste blote voeten, de eerste pint, de eerste ad fundum, de eerste joint, de eerste malloot die al te ver heen was en z'n joint pardoes in een plas water liet vallen, de eerste sideboob en de eerste ironische hipstersnor. En Wallace Vanborn, die waren er ook.

Tom Raes

Het blijft toch een eer om het hoofdpodium te openen. Net zoals het zo'n honderd jaar geleden vast een eer was om als eerste recht te springen uit je loopgraaf en die moffen aan de andere kant eens te gaan vertellen wat je van hun malle punthelmen dacht. Een eerder twijfelachtige eer dus, maar niettemin: een eer.

Een miljoenenpubliek stond dus niet meteen te wachten toen de guitige Gentenaren van Wallace Vanborn Pukkelpop 2014 aftrapten. Maar eerlijk: het tegendeel zou ons wel erg verwonderd hebben - net zoals we ook al vreemd opkeken toen we erachter kwamen dat er nu ook al rockconcerten worden georganiseerd om twintig over elf 's ochtends. Maar wie een mager publiek voor zich krijgt, heeft één taak: het maïzenagewijs aandikken.

Op dat vlak was de zaak rond halfweg al beklonken voor Wallace Vanborn, die editie 2014 feestelijk inluidden met 'Revealers'. Nieuw werk, maar daarover had u ons behoorlijk bij de neus kunnen nemen: zowel 'Revealers' als het even nieuwe 'Welcome to the Wastelands' borduurden aardig voort op waar vorige plaat 'Liars, Lions, Guns & God' de draad liet liggen. Al waaide in het ook nog fonkele 'Supply and the Damned' al iets nadrukkelijker die gortdroge woestijnwind die ze de voorbije maanden zijn gaan shopliften bij Chris Goss. Meer van dat, zouden we zeggen.

Bekend werk werd u toegeblazen in de vorm van onder andere 'Atom Juggler', 'Cougars', 'We Are What We Hide', en het traditionele sluitstuk 'Cowboy Panda's Revenge'. En het was ook vooral die laatste die bevestigde wat we al een tijdje dachten: hoe vroeger op de dag, hoe logger en zwaarder de pletwallace rolt. En voor wie er niet bij was: 11.20 is naar festivalnormen pre-his-tórisch vroeg.

Prut uit de ogen, prop uit de oren, en klaar voor weer drie dagen lol. Wij hopen van u hetzelfde. Merci, Wallace.


Het moment

Oudje 'Genius inside the Bear', dat zo vroeg op de ochtend grofweg geschat zo'n drie hele Roland Lommés woog.


Quote

'In de woestijn was het warmer.'


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234