null Beeld

Review: Whale Rider

Terwijl we naar 'Whale Rider' zaten te kijken, sprong er ineens een andere, door de rest van de mensheid reeds lang vergeten film naar voren in ons bewustzijn: 'Storm Boy', een magische Australische film uit de jaren zeventig over een jongen die vrie...

Terwijl we naar 'Whale Rider' zaten te kijken, sprong er ineens een andere, door de rest van de mensheid reeds lang vergeten film naar voren in ons bewustzijn: 'Storm Boy', een magische Australische film uit de jaren zeventig over een jongen die vriendschap sluit met een aboriginal en een pelikaan. 'Storm Boy' was geen meesterwerk, maar de film maakte niettemin een behoorlijk grote indruk op onze onbevlekte kinderziel en is sindsdien nooit meer uit onze bloedsomloop verdwenen. Waarom we 'Storm Boy' hier oprakelen? Simpel: ook 'Whale Rider' is een voor mensen van zeven tot zevenenzeventig bedoelde, van pure magie twinkelende prachtprent over een kind dat opgroeit in een mystieke omgeving. 'Whale Rider' voert u mee naar een kuststadje in Nieuw-Zeeland en dompelt u net zoals 'Once Were Warriors' van Lee Tamahori onder in de zieltogende Maori-cultuur: terwijl de oudere Maori's klaagliederen neuriën, zitten de werkloze jongeren met een fles in de hand rond het kampvuur te niksen. De film draait rond Pai, een elfjarig meisje dat rechtstreeks afstamt van de oer-Maori, die volgens de overlevering enkele honderden jaren geleden op de rug van een walvis op het eiland is gearriveerd. Pai zou dus best weleens voortbestemd kunnen zijn om de nieuwe leider van de stam te worden, maar daar wil haar grootvader Koro, een Maori van de oude stempel, niks van weten: meisjes horen immers thuis achter het fornuis. Even vrees je dan dat 'Whale Rider' een botte lans zal breken voor girl power - nééééééé! - maar het mooie is dat Koro's wanhopige pogingen om de oude tradities in stand te houden - zo opent hij een martial arts-school waar hij de kinderen met harde hand in de Maori-geheimen inwijdt - even aandoenlijk zijn als Pais pogingen om haar opa tot andere gedachten te brengen. De battle of the wills tussen Pai en Koro grijpt niet alleen naar de keel omdat de personages erg genuanceerd en geloofwaardig zijn uitgetekend - ondanks het gekrakeel zijn Pai en Koro duidelijk dol op mekaar - maar ook omdat men twee acteurs heeft gevonden die volmaakt op mekaar zijn ingespeeld: de elfjarige Keisha Castle-Hughes is onweerstaanbaar, veteraan Rawiri Paratene ontzagwekkend. Regisseuse Niki Caro, een jonge cineaste die voelbaar in tune is met de mystieke Maori-cultuur, brengt het geheimzinnige Nieuw-Zeelandse natuurschoon schitterend in beeld, laat het sentiment op precíes de juiste momenten de vrije loop, en geeft het verhaal via enkele eenvoudige ingrepen - onderwaterbeelden van een walvis - een licht-magische touch mee die u heel zachtjes in een soort trance brengt: we zouden zwéren dat we af en toe de geesten van onze eigen voorvaderen als vuurvliegjes door de zaal hebben zien zweven. 'Whale Rider' is hartverwarmend mooi, betoverend simpel en waarlijk ontroerend, écht zo'n film waarvan je nog eens kan zeggen: zo worden ze veel te weinig gemaakt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234