null Beeld

Review: White Denim op Dour 2013

Er zijn twee levenswijsheden die we overhouden aan onze middelbareschooltijd. Eén: 'nooit het middelste urinoir nemen'. Twee: 'witte jeansbroeken zijn voor janetten'.

Tom Raes

Respect dus voor de Texasrakkers van White Denim, want niet alleen zetten ze zich met hun groepsnaam al jaren in voor de emancipatie van de man met een onfortuinlijke voorliefde voor witte jeans, op een podium weet het viertal óók nog altijd te boeien.

'De vier zetten het bijna vijftig minuten lang op een scheuren langs vreemde kronkelweggetjes, met u in de passagiersstoel en met de gps uit.'

Niet zo voor de hand liggend als u wel denkt, dat laatste, want dat de acrobatische solo's en de minutenlange psychedelische jams van White Denim niet altijd even goed pakken op plaat, bewees het viertal helaas ook al meermaals: soms slaan ze raak en intrigeren ze, even vaak zijn ze enkel toegankelijk voor een kleine schare insiders.

Maar wat de jongens donderdag wisten neer te zetten, was gelukkig een ander paar, eh, pijpen. Al blijven het wel wijsneuzen, natuurlijk: geen wóórd de eerste helft van hun podiumtijd, in de plaats regen ze de nummers aan elkaar met minutenlange improvisaties. Zo kwam het dat 'River to Consider' gekoppeld werd aan 'Say What You Want' met een jam die even lang duurde als de nummers zelf, maar in tegenstelling tot op plaat nooit ging vervelen. Meer van dat op de volgende worp, pretty please.

Viel ook op: de heren stonden zowel tijdens hun nummers als tijdens hun improvisaties zo scherp als een vers gewet mes. De vier zetten het bijna vijftig minuten lang op een scheuren langs vreemde kronkelweggetjes, met u in de passagiersstoel en met de gps uit. Daarbij joegen ze er ook een aantal nieuwe nummers door, wat wel eens zou kunnen betekenen dat we binnenkort een nieuwe plaat in onze brievenbus mogen verwachten. Na zo'n optreden lijkt dat plots weer goed nieuws. Houden zo, heren.


Het moment

Toen frontman James Petralli er in het midden van de laatste jam plots genoeg van leek te hebben, zijn gitaar op de grond gooide, en spontaan rondjes begon te hollen rond het drumstel. Misschien toch ook maar eens dopingcontroles beginnen houden op de festivals.


Het publiek

Was niet in dichte drommen komen opdagen, maar liet het zich toch allemaal welgevallen.


Quote

'We are thrilled to be here at the Dour'


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234