null Beeld

Review: Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) / Wu-Tang Forever

In de zomer van 1993 werden we, op wandel in New York, nieuwsgierig gemaakt door een grote display in een hiphop-platenwinkel, zo'n kelder van een kleinhandel waar je als bange, blanke Belg meer op de andere klan­ten let dan op de platen in de rekke...

In de zomer van 1993 werden we, op wandel in New York, nieuwsgierig gemaakt door een grote display in een hiphop-platenwinkel, zo'n kelder van een kleinhandel waar je als bange, blanke Belg meer op de andere klan­ten let dan op de platen in de rekken. Op die display stond de vleermuis-'W', de 'W' van Wu-Tang Clan. We maakten onszelf belache­lijk door te gaan vragen of die plaat een must was. De verkoper vroeg: 'Don't you know Wu-Tang Clan?', stopte de plaat vol misprijzen in een papieren zak en zei hoeveel het was. We gaven vijftien dollar en gingen weg.

Dat we de baanbrekende plaat 'Enter the Wu-Tang (36 chambers)' hadden gekocht, wisten we niet. En toegegeven, we hoorden het ook niet meteen. De fluitketel van Public Enemy, het lef van Ice Cube en Ice-T en de aanstekelijke pop van Cypress Hill en The Beastie Boys, daar hield het qua rap en hip­hop in onze woonkamer mee op. Wu-Tang klonk te donker en te anders. Er zaten fragmenten van kungfu-films in, en samples die god weet waar vandaan kwamen, maar alvast niét van James Brown en George Clinton waren gejat. En waar hadden ze het over? Over 'Het Eiland Shaolin'. Over 'de 36ste kamer van de dood'. Over kickboksen. Over de fatale guillotine die ons hoofd zou afhakken. Over troepen in Pakistan. Over de tong die een zwaard is. Over schaken. Ze rap­ten dat we onze nek moesten intrek­ken. Ze sleurden er de bijbel en de koran bij. Ze zeiden dat ze een spijker door onze teelballen zouden kloppen als we niet braaf waren, en als dat niet hielp, naaiden ze gewoon ons gat dicht en kregen we van hen vijf maaltijden per dag. Ze luisterden naar vreemde namen. 'The RZA, The GZA, Ol' Dirty Bastard, Inspektah Deck, Raekwon The Chef, U-God, Ghostface Killah and the Method Man.' Het rijmde op 'The Wu-Tang Clan strikes again'. Ze waren met ve­len. Ze maakten het niet makkelijker door als gemaskerde beulen op de hoes te gaan staan.

In de maanden die volgden leer­den we bij. De Wu-Tang Clan kwam uit een sociale woonwijk in Staten Island, een schiereiland voor New York. Omdat ze niet wilden sleutelen aan fietsen en vonden dat een ander maar schoenen moest gaan poetsen en het vuilnis ophalen, begonnen ze te dealen; eerst in weed, daarna in crack, die drug die van 's nachts rondlopen in grote Amerikaanse ste­den een nieuwe ervaring maakte - we hebben het maar van horen zeg­gen. Ze kijken nu met gemengde ge­voelens op die periode terug. Ze heb­ben levens verwoest en een paar van hen raakten verslaafd of belandden in de gevangenis, maar ze reden toen ook als koningen rond in hun wijk en als ze dat vorige leven niet hadden geleefd, zouden ze nu niet zijn wie ze zijn. Vooral producer en onbetwiste Clan-leider The RZA kwam in de bak tot inzichten. Zijn solo-carrière als Prince Rakim leidde nergens toe en zijn vrienden konden allemaal rap­pen, dus trakteerde hij iedereen op pizza en legde zijn meesterplan uit: op maandag schaken, op dinsdag de bijbel lezen, op woensdag samenzwe­ringen tegen de Clan ontmaskeren, op donderdag kungfu-films bekijken, op vrijdag leren lopen als Robert De Niro en in het weekend elkaar uitkaf­feren met een microfoon in de hand.

De oosterse ninja-films gingen ze bekijken in de cinema's van 42nd Street in Manhattan. Daar h

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234