null Beeld

Review: Years & Years op Rock Werchter 2016

Terwijl de oudjes staan te zwijmelen bij de legendarische Beatle, zitten de meeste millennials met twee x-chromosomen al voor in The Barn op de grond gespannen te wachten. Zodra het engelachtige gezichtje van Olly op het grote scherm verschijnt gaat er een oorverdovend schril gekrijs door de tent.

Oscar Bouwhuis

We vangen een gesprek op van vier meisjes naast ons: 'Amai, een paar jaar geleden kende precies niemand dit.' Dat klopt. Jaren terug toen MGMT, Disclosure en Sam Smith nog redelijk onbekende namen waren, was Years & Years namelijk een vijfkoppig Engels indie gitaarbandje. Anno 2016, het jaar waarin we worden overspoeld door haast identieke deephouse-pop heeft Years & Years zich bewogen naar de meest commerciële kant van elektropop-spectrum. Buiten The Barn is deze muziek namelijk onder meer te horen in het reuzenrad op de jaarlijkse buurtkermis, in pompstations langs snelwegen door heel ‘t land, of tijdens een reclame van een verzekeraar in de rust van een EK-wedstrijd.

Posterboy Olly Alexander, die menig vrouw (en man) knikkende knietjes bezorgt, speelt met zijn geverfde blonde lokken gedoodverfde rol van Justin Timberlake in diens *NSYNC periode en profileert zich als het overduidelijke middelpunt van de band. Net als Justin (en The Weeknd) doet Olly zijn beste Michael Jackson imitatie, compleet met breekbare falset, lip-spasmes om een tremolo te forceren, gefrunnik en gedruk op in-earmonitors en geconstipeerde gezichtsuitdrukkingen om hoge noten te halen. Lichtelijk verrast moeten we constateren dat hij die vanavond haalt.

Gehurkt in een sumosquat en scheelkijkend van geil maakt hij sensuele neukbewegingen op het podium door zijn heupen erotisch naar voren te stoten. Voor ons zien we dat een flauwgevallen meisje door de security over het dranghek op het middenpad wordt getild. 'Take shelter, take the pressure, do what you want tonight if you want to get used', brult het publiek enthousiast mee. De toewijding waarmee ze elk woord staan mee te blèren brengt Olly zelfs een beetje van zijn à propos. Tegen de tijd dat de band 'Shine' inzet, zingt hij alleen nog mee voor de vorm.

Een hoop nerveus op en neer slaande stokjes produceren een kakofonie van synths en zware bastonen die diep de modderige grond in trillen en de fundering vormen van haast elk van de radiovriendelijke halfbakken emo-house singalongs. Dat maakt de set een tikkeltje eentonig. Een mash-up van Katy Perry's 'Dark Horse' en Drake's 'Hotline Bling' minimaliseert beide liedjes tot een geraamte van het origineel. The Barn wordt afgesloten met de monsterhit 'King'.

Years & Years zitten natuurlijk niet eens in hetzelfde universum als Paul McCartney, maar het volume en de passie waarmee zestienjarige meisjes de longen uit hun lijf gillen wanneer de band het podium afloopt roept een herkenbaar beeld op.


Het Publiek

Er staat een meisje op de schouders van twee jongens met een papieren praatwolkje van De Morgen in haar handen waar hoogstwaarschijnlijk een liefdesverklaring op staat gekrabbeld.

Twee meter verder liggen twee volwassen mannen met quilts lepeltje lepeltje op de grond in de modder.


Quote

'We have the opinion that there should be no borders. We're sad about the current situation and we think Britain should stay in the EU', zegt Olly met zijn holier than thou gezichtje.

En later: 'Thisgirl in the front is looking for a boyfriend! I would go out with you, but i'm not straight.'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234