null Beeld

Robin Williams: 'Ik zou het mensdom in zijn waardigheid willen herstellen. Ga eens even opzij?'

(Verschenen in Humo 2674 op 5 december 1991)

undefined

Een interview met Robin Williams heeft doorgaans weinig van een heus gesprek: het is een one man show waarin hij groteske gebaren afwisselt met gekke bekken en kwakende imitaties. Zijn geest is immers nog vlugger dan zijn tong (geen kleine verdienste) en terwijl hij op één gedachte schaatst, houdt hij zich al klaar om op een andere over te springen. Hij roept en jammert en stuitert gehurkt door de kamer en laat het geen ogenblik aan zijn hart komen dat de hele herrie ook nog geacht wordt op papier te pakken.

We zitten in het Century Plaza Hotel in Los Angeles, enkele dagen nadat Robin Williams samen met Bette Middler en nog een aantal komieken in een benefiet ten voordele van Aidsonderzoek is opgetreden.

(…)

Robin Williams «Ik weet wat het is om gestalte te geven aan iemand met een gespleten persoonlijkheid. Gedurende een lange tijd betekende acteren voor mij een manier om me niet met het echte leven te moeten inlaten. Ik had een slecht karakter, was verslaafd aan drugs, en verblind door het succes.»

HUMO Wat is uw Heilige Graal, uw levensdoel?

Robin Williams «Sla me dood, ik zou het niet weten. Eigenlijk begin ik me nu nog maar pas de vraag te stellen. Ja, ik zou het mensdom in haar waardigheid willen herstellen, maar hoe begin je daaraan? Ik zie met lede ogen aan hoe de Amerikaanse maatschappij aan het verloederen is. Maar ik denk dat we die evolutie kunnen omkeren. Ik geef in elk geval niet op.

»Ik wil me blijven inzetten om de fysieke, psychische en maatschappelijke ziektes die het op de mensheid gemunt hebben, klein te krijgen. Mijn queeste is dus: een manier helpen zoeken om het mensdom te laten overleven. We moeten om mekaar beginnen geven. En soms heb ik de indruk dat het de goeie richting uitgaat. Ik blijf geloven dat bepaalde van onze leiders het goed met de wereld voorhebben.

»In ieder geval blijf ik doen wat ik kan. Misschien ontstaat er wel een sneeuwbaleffect. Eerst schud je jezelf wakker, dan probeer je je buurt ervan te overtuigen dat er iets moet veranderen, dan de natie, en vervolgens de hele wereld. Je kunt alleen maar hopen dat je boodschap gehoord wordt. Moeder Theresa is voor haar eigen deur begonnen. Niet dat ik mezelf met Moeder Theresa wil vergelijken (lacht).»

undefined

(Over zijn ouders)

Robin Williams «Eigenlijk zou ik beter in de sofa gaan liggen. Dat ruikt hier naar therapie. Voor mijn moeder is alles prachtig: niks dan rozengeur en maneschijn voor haar. Als je haar confronteert met pijnlijke nachtmerries, blokkeert ze. Misschien is het wel de taak van de moeders de wereld positief te houden. Want zij houden zich tenslotte bezig met het echte leven: kinderen opvoeden.

»Mijn vader en mijn moeder waren echt yin en yang. Mijn vader had een veel pessimistischer kijk op de wereld, (ruwe, zware stem) ‘’t is allemaal klote. Je kunt er maar beter aan wennen. Hard jezelf. Zoek een andere job.’ Hij heeft veel meegemaakt, veel afgezien. Maar onder zijn stoere bast zat iemand die het leven toch wel wonderlijk vond, denk ik. Hij had in de oorlog gezeten. Als kind was ik altijd al gefascineerd door oorlog en soldaten. Ik weet nog dat hij me op een dag zei: ‘Waag het nooit in het leger te gaan, of ik sleep je er eigenhandig weg. Denk je dat het leger leuk is? Ik heb er bijna mijn leven verloren. Ik zat vast in een kajuit in een brandend vliegdekschip en niemand kwam me helpen. Ik werd volledig aan mijn lot overgelaten. Zo leuk is het leger.’»

HUMO Lijkt u op uw vader?

Robin Williams «Ik denk dat ik probeer het beste te handhaven van wat hij en mijn moeder me hebben gegeven en er voor mezelf iets anders mee probeer te doen.

»Ik ben zelf vader van twee kinderen, en we verwachten een derde. Het vaderschap is leuk, maar ook heel moeilijk. Enerzijds wil ik zoveel mogelijk werken, en anderzijds wil ik zo vaak mogelijk bij de kinderen zijn. Soms als ik een film doe, amuseer ik me te pletter, maar voel ik me tegelijkertijd schuldig dat ik niet bij hen ben.

HUMO Met uw komedie begeeft u zich soms op gevaarlijke terreinen en trapt u vaak op lange tenen. Nooit bang dat men zal terugschoppen?

Robin Williams «Ja. Maar je mag je angst de kans niet geven om je te verlammen. Als je met de regering spot, mag je niet terugkrabbelen, want dan verlies je de macht over het stuur. Wie kaatst moet de bal verwachten. Maar dat mag geen reden zijn om hem geen les te geven.»

HUMO Hebt u ooit al het gevoel gehad dat u te ver bent gegaan, dat u zin had om op uw stappen terug te keren?

Robin Williams ‘Soms. Maar je kunt niet te ver gaan. Da’s de natuur van komedie. Komedie die geen aanstoot geeft, die geen ergernis wekt is nutteloos. (Bootst een lief grootmoedertje na) ‘O hoe aardig. Kunt u me nog even die van die kip vertellen?’ Goeie komedie is altijd beledigend voor iemand. Ik heb er ooit wel eens aan gedacht iets te proberen waar niemand zich aan zou storen, maar dat haalt niks uit. je voelt je woorden verwateren terwijl je ze uitspreekt. Het is zoals… (maakt het geluid van een huilende wolf die plots defect lijkt). Als je op de planken gaat staan, moet je voor jezelf weten waarin je gelooft. Zeker als je de politieke toer opgaat. Humor moet snedig zijn, en dat kan alleen als je dingen doet waarvan je zelf overtuigd bent (bootst George Bush weer na) ‘Neem John Wayne, span zijn kont op en je hebt George.’’

»Een donker personage is voor een acteur veel boeiender om te vertolken. En geloof me, iedere acteur kan donkere personages neerzetten. We hebben allemaal een aantal onaangename trekjes. Sommigen onder ons proberen die te verbergen, anderen stoppen ze gewoon even in de koelkast, nog anderen lopen ermee te koop. Maar als je bereid bent die oude wonden weer open te rijten, als je zeker bent dat je de pijn aankan, dan is er veel interessant materiaal te vinden.»

HUMO Veel van uw personages die u vertolkt zijn zacht en buitengewoon menselijk; vriendelijke dromers die vechten voor de waarheid.

Robin Williams «Ja, ze moeten een ziel hebben. Ik ben sentimenteel, man, vreselijk! Meestal hebben mijn rollen iets onwennigen, figuren die zich nergens thuis voelen. Het zijn mensen die er niet echt bijhoren, maar toch proberen. Eigenlijk voel ik me zo soms ook een beetje.»

HUMO Krijgt u beel reacties van de mensen in de straat?

Robin Williams «Soms willen ze dat je iets grappigs doet, of dat je hen aan het lachen brengt, maar gewoonlijk bekijken ze je alleen maar. Ze willen zien of je dikker bent in het echt. Of dan komen ze complimentjes geven (met schetterstem): ‘Je ziet er veel knapper uit in het echt.’ Dat vind ik allemaal heel vriendelijk. De meeste mensen zijn bijzonder beleefd en eerbiedig. Vooral als je met je famlilie op stap bent. Meestal beseft men dat het een zware inbreuk op je privacy is om je dan te komen lastigvallen. Het ergst zijn de dronkaards. Dan komt één of andere beschonken kerel rond mijn nek hangen (met dubbele tong en rauwe stem): ‘Hoe gaat het ermee, Robbie? Morkie!’ (Maakt kotsgeluid). Ja, alcohol maakt een ander mens van je.»

HUMO Onlangs werd u vereeuwigd via een ster op de ‘Walk of Fame’ op Hollywood Boulevard. Heeft dat uw leven veranderd?

Robin Williams «Ja, ik hoef niet langer zelf op Hollywood Boulevard te gaan liggen, en de mensen kunnen nu symbolisch naar mij schoppen in plaats van in ’t echt. Ai!!! Het is een hele eer. Ik woon in San Fransisco. Nu en dan bel ik eens: ‘Hoe doe ik het daar in Hollywood? Lopen er nog altijd veel mensen over mij heen?’»

Koen Van Wichelen

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234