null Beeld

Röckchick van 63 Chrissie Hynde: 'Over mislukte relaties kan ik een achtdubbele conceptplaat volschrijven'

Net toen ik dacht: ‘Zou Chrissie Hynde nog iets doen?’, kwam het bericht dat ze ‘Stockholm’ had gemaakt. In Zweden. Met Zweedse muzikanten. En Neil Young. En, of all people, tennislegende John McEnroe. Officieel is ‘Stockholm’ een solo-cd. Van The Pretenders, voor zover die nog leven, geen spoor meer.

Toen ik een paar jaar geleden ging eten met iemand die Chrissie Hynde goed kent en haar naam viel, grijnsde hij ‘I bet she scared you, huh?’ Nee. Al is zij zeker intimiderend, koel, tactloos, en zegt ze vaker en snerender ‘fuck’ dan heel wat mannelijke rockers die ik ontmoet heb. En ze blijft ook op haar 63ste trouw aan haar initiële rockchick meets biker chick-look: inktzwart geverfd haar, dikke strepen zwart oogpotlood, een strakke jeans als een tweede huid, en een gouden hemd. En, om zeker te zijn dat ik er hoofdpijn aan overhoud, knalroze schoenen.

Mijn vorige ontmoetingen met la Hynde waren gezellig. Maar deze keer word ik vooraf gewaarschuwd: ­‘Chrissie wil geen handen schudden, en ze heeft haar burn-out nog niet verteerd. Ze wil dat je je vuist schudt.’ Qué? ‘Ze wil dat je jouw vuist tegen de hare houdt en even wriemelt.’ Eh, oké.

HUMO De vorige die geen handen wilde schudden was Lou Reed, die me zei ‘Ik ontmoet te vaak would-be­­macho’s die denken indruk op me te maken door m’n vingers te kraken, zodat ik een week geen gitaar meer kan spelen.’

Chrissie Hynde «Zij willen indruk maken op hem? Ha! Hij had gelijk. Maar in mijn geval heeft het ook een medische reden: ik heb artritis. Ik heb Lou niet zo goed gekend. Ik was ook wat geïntimideerd door hem.»

HUMO Jij bent nochtans het type door wie heel wat mannen zich geïntimideerd voelen.

Hynde «(Op de toon van ‘Da’s dan hun probleem’)Oh yeah? Lou was een heel stuk ouder dan ik, en hij was al een legende uit New York, het centrum van de wereld, toen ik in mijn onnozel dorp voor het eerst een gitaar vastpakte. Je kent die uitspraak: ‘Iedereen die TheVelvet Underground hoorde, begon een eigen groep.’ Voor mij gold dat zeker.

»We zijn de Velvets heel wat verschuldigd. Ik was een fan, en ik was een beetje bang van ’m. Ik heb Lou op latere leeftijd gekend: bril, bedachtzame lichaamstaal, licht motorisch gestoord. De uitstraling van een professor. Hij las z’n teksten af van een partituurstandaard of een autocue. Als ik aan Lou denk, moet ik aan de tekst van ‘My Way’ denken. Lou did it his way. Compromisloos. Hij praatte nooit iemand naar de mond. Lou was vriendelijk voor me. Maar we hebben nooit samengewerkt. Maar goed ook, denk ik.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234