Rogue One: A Star Wars Story

De magie blijft intact.

Al wéken en wéken zaten wij ons het hoofd te breken over de volgende kwesties: zal ‘Rogue One’, de eerste standalone-film in de vorig jaar heropgestarte ‘Star Wars’-franchise, beginnen met het welbekende ‘A long time ago, in a galaxy far, far away’-logo? Gaan we als vanouds het triomfantelijke ‘Star Wars Main Theme’ van John Williams te horen krijgen? Krijgen we naar goede gewoonte een inleidende roltekst te lezen? Of zouden de makers, aangezien deze aflevering geen deel uitmaakt van de centrale verhaallijn van Han, Luke en Leia, het aandurven om te opteren voor een totaal andere begingeneriek? In het licht van de vluchtelingencrisis vindt u dat misschien pietluttige vragen, maar voor ons, fans van het eerste en het laatste uur, zijn het levensbelangrijke zaken van de hoogste orde. We hebben de film intussen gezien, en niet alleen kunnen we u meegeven dat de ouverture goed in elkaar zit, maar ook dat ‘Rogue One’ de verwachtingen grandioos overtreft.

Vooraf maakten we ons toch wat zorgen: de geruchten dat scenarist Tony Gilroy de regie had overgenomen van Gareth Edwards, en dat de reshoots veel langer duurden dan verwacht, stemden tot pessimisme. En er is altijd de vrees dat het willen uitmelken van de franchise vroeg of laat ten koste zal gaan van de magie: Disney nam de rechten op ‘Star Wars’ vier jaar geleden voor een slordige 4 miljard dollar over van George Lucas, en die investering moet – laten we elkaar geen Leia noemen - natuurlijk renderen, ook al doemt stilaan het spookbeeld van de oververzadiging op. En ten slotte waren we ook een beetje bang dat ‘Rogue One’ eerder zou aanvoelen als een tussendoortje tussen de twee échte ‘Star Wars’-films (het vervolg op ‘The Force Awakens’ verschijnt volgend jaar).

Die zorgen zijn nu allemaal weggeblazen: zodra de eerste beelden van die door de ruimte klievende keizerlijke shuttle verschenen, wist ‘Rogue One’ ons onweerstaanbaar in z’n trekstraal mee te zuigen. Zo maakten we kennis met een heleboel nieuwe, intrigerende en interessante personages (met een speciale vermelding voor Cassian Andor, Saw Gerrera en booswicht Orson Krennic), steekt de plot een stuk complexer in elkaar dan de pitch (‘De rebellen proberen de plannen van de Death Star te bemachtigen’) laat vermoeden, en is er – naast de reeds aangekondigde comeback van Darth Vader - één nazi-achtige figuur uit de allereerste ‘Star Wars’ uit 1977 die een spectaculaire comeback maakt. En ook op visueel vlak behoort ‘Rogue One’ beslist tot het betere ‘Star Wars’-werk: de digitale effecten ogen bijzonder overtuigend, en het beeld van de motoren van de X-Wing Fighters die rood opgloeien in de gietende regen is van een oogstrelende schoonheid.

Maar het allerbeste nieuws is natuurlijk dat ‘Rogue One’ tot in de kleinste Kyberkristallen aanvoelt als een échte ‘Star Wars’-film: het verhaal straalt de jongensachtige opwinding uit van een avontuurlijk epos, maar tegelijk voel je onder het oppervlak aldoor verontrustende motieven borrelen, zoals wraak, wroeging en machtswellust. Sterker nog: eigenlijk hebben we hier te maken met een gedurfdere reboot dan ‘The Force Awakens’. Dat de rebellen voor één keer niet worden afgeschilderd als een brave bende goedzakken, maar als een verzameling extremistische ijzervreters die minstens evenveel duistere oorlogsmisdaden op hun kerfstok hebben als de handlangers van het Keizerrijk, vonden wij een even verfrissende als uitdagende verrijking van de ‘Star Wars’-mythologie. En doordat er in deze aflevering slechts een minieme rol is weggelegd voor de Jedi-ridders met hun verheven pijen en hun onthechte manier van doen, komt er – en daar waren wij niet rouwig om - meer ruimte vrij voor hardere, brutalere en vuilere actie.

Minpunten? Ja, je zou kunnen zeggen dat de zoveelste verschijning van de Death Star wijst op een zekere ideeënarmoede, maar anderzijds leidt de demonstratie van de vernietigingskracht van de Death Star (op de planeet Jedha) net tot één van de indrukwekkendste scènes uit de hele film. Het finale gevecht op het strand van Scarif duurde ons ook wat te lang, maar daar staat tegenover dat de makers het verhaal naar een reeks ultieme slotbeelden voeren die niet alleen heel erg juist aanvoelen, maar ook van het allerhoogste kippenvelniveau zijn. Wij zijn dan ook buitengewoon verheugd dat wij het nu volgende zinnetje kunnen neerpennen: de Force is met ‘Rogue One’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234