null Beeld

Royal Blood (AB)

Er gaat een gerucht de ronde. Het is ons komen aanwaaien van de andere kant van het kanaal, en gisteren hoorden we het her en der ook gonzen in de AB: rock-'n-roll, zo luidt het, zou geréd zijn. En dat zouden we te danken hebben aan Royal Blood.

Tom Raes

Was dat nodig dan? Want zolang Lemmy zich nog aan de juiste kant van de aardbodem bevindt, Josh' heupgewrichten nog niet door een soort ziekelijk krakende kunststof vervangen zijn en Crazy Horse nog niet finaal op stal gezet wordt, maken we ons niet al te veel zorgen. Rock-’n-roll dood? Ondergedoken, misschien. Iets moeilijker om te vinden. Maar wie het echt wou weten, kon altijd het onderduikadres vinden: het stond geschreven op de muren van openbare toiletten, op de vloer van onopgeruimde jongenskamers en in kroegen waar je een gratis kommetje kloten bij je bier krijgt. Een beetje onrespectvol zelfs, erover praten alsof het één of ander meidentrio betrof met als doelgroep alles tussen nul tot tien. Rock-‘n-roll dood? Dan hebben we toch de uitvaart gemist. Hey hey, my my nog aan toe.

'Kerr en Thatcher maken muziek volgens de school van Tuymans, die voorschrijft dat een goeie kopie óók kunst is.'

Maar voor we ons al te druk maken en met schommelstoel en al omver kiepen: Royal Blood dus, de reden van al dat plasoverschrijdende gejubel. Van hun debuutplaat werden er meer verkocht dan dezer dagen gebruikelijk is. De AB volgde gedwee, en raakte al maanden op voorhand uitverkocht. Enkele weken geleden kon u in Humo nog lezen welke platen het leven van bassist-zanger Mike Kerr en drummer Ben Thatcher ooit drastisch herschikten. Wie het niet gelezen had - we gingen de AB rond voor de doktersbriefjes - hoefde echter niet te wanhopen: de heren kwamen het ons gewoon tonen.

De nummers van Royal Blood laten zich namelijk gewillig ontleden, ook op het podium, en zodra je eraan begint, is elk individueel stukje erg makkelijk thuis te brengen. Kerr en Thatcher maken muziek volgens de school van Tuymans, die voorschrijft dat een goeie kopie óók kunst is. Als de volumeknop op elf gaat – en dat deed hij niet zelden in de AB – is dat erg vaak in de stijl waarin Tom Morello dat deed bij Rage Against The Machine. Als in ‘Figure It Out’ het refrein eraan komt, krijgt ergens op deze wereld ene Jack White plots jeuk aan de reet. En als Kerr van ‘oeh’ en ‘wohow’ gaat in 'You Can Be So Cruel', is dat omdat Josh Homme het óók zo doet. Dat hoeft niet te verbazen en het is geen ramp, Kerr noemde Homme al meermaals zijn grote voorbeeld. Bovendien is het best amusant om te zien hoe de Grote Rosse Roerganger school heeft gemaakt. Tot het irritant wordt, en blijkt dat Kerr zich ook Hommes mínder mooie kantjes wil toe-eigenen en 'Loose Change' stillegt om met veel misbaar een zoektocht te beginnen naar wie het gewaagd had hem iets toe te gooien vanuit het publiek - ‘Wie gooide dat?! Wat, nu spreken jullie plots geen Engels meer?!’ Voor u het ons vraagt: nee, wij hebben ook niets zien vliegen. Ligt vast aan onze cataract.

En toch, die stukjes die na het herverdelen enkel en alleen aan Royal Blood toebehoren, mogen er wél zijn. Het refrein van b-kant 'You Want Me' bijvoorbeeld, dat iets bracht wat je nog te veel miste die woensdagavond: melodie. 'Out of The Black' is, als je even verder kijkt dan de weer erg opzichtige Queens-intro, wél een knoert van een song, en wist ook live de ballen klinkend tegen de versterker te kletsen. Zie ook 'Ten Tonne Skeleton': prima single, maar eer we ‘m in de AB kregen, hadden we al drie kwartier soortgelijks achter de kiezen. Een setlist van een uur met weinig pieken of dalen: 'variatie' mag bij dezen ook op het boodschappenlijstje voor een tweede plaat gezet worden.

Royal Blood had zich voorgenomen een uur lang betonnen geluidsmuurtjes te metselen, en deed dat ook verdienstelijk. Nu nog leren er af en toe ook eens een raam in te steken.


Het publiek

Was buitengewoon talrijk, en telde ook één Jan Paternoster van The Black Box Revelation: kwam vast kijken waar al dat gedoe om zo'n band met maar twee leden voor nodig was.


Quote

'Dat is Russel de kraai. Hij heeft zich geamuseerd vandaag.' - Kerr vestigde de aandacht op de opgezette kraai die op z'n versterker was neergepoot.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234