Rudi Vranckx: 'Die Belgische kinderen hebben niet voor het kalifaat gekozen'

Het kalifaat bestaat niet meer, maar met de brokstukken zijn we nog een tijdje zoet. Rudi Vranckx heeft een docureeks in drie delen gemaakt over de in Raqqa en Mosul geboren Belgische kinderen van gesneuvelde of veroordeelde IS-strijders, en de wanhopige pogingen van hun grootouders om hen naar hier te krijgen.

Rudi Vranckx «Ik heb de hele oorlog tegen IS gevolgd, tot en met de val van Mosul in de lente van 2017. Toen ik al die dode jihadi’s in de straten zag liggen, dacht ik: wat nu met de vrouwen en de kinderen van die mannen? Er zijn in het kalifaat veel kinderen geboren, van wie er tientallen, misschien wel honderd, de Belgische nationaliteit hebben. Dat zijn ónze mensen, hoe je het ook bekijkt. De vrouwen moet je uiteraard geval per geval bekijken, maar die kinderen hebben er niet voor gekozen om ginder geboren te worden: moeten zij dan boeten voor de zonden van hun vaders?»

HUMO Is de vraag stellen ze niet beantwoorden?

Vranckx «In ieder geval lijkt het me geen goed idee om het probleem op te lossen door het te ontkennen. Al was het maar uit veiligheidsoverwegingen: als die vrouwen en kinderen van de radar verdwijnen, zijn ze dan geen groter potentieel risico dan wanneer we weten waar ze zijn? Bovendien zitten de meeste vrouwen en kinderen al bijna een jaar opgesloten in kampen die worden gerund door Koerden. Die hebben tegen IS gevochten, en nu zitten ze opgescheept met onze fall-out. Zij vinden het de hoogste tijd dat wij, Belgen, onze verantwoordelijkheid opnemen, en die mensen komen oppikken. Een onpopulair thema, maar ’t zal toch moeten worden aangepakt. Da’s uiteraard ook waar de ouders van die Belgische IS-strijders op hopen: zij willen na hun kinderen niet ook nog hun kleinkinderen verliezen. Hun getuigenissen in ‘Voor de zonden van de vaders’ hakken er soms diep in, hoor. De mensen die de reeks al gezien hebben, waren geëmotioneerd.»

HUMO Als ik even een bruggetje mag slaan: jij was zelf ook geëmotioneerd toen je eind vorige maand de Carnegie Wateler Vredesprijs kreeg overhandigd in Den Haag.

Vranckx «Ik heb toen mijn gebruikelijke afstandelijkheid laten varen. Ik had voor de gelegenheid een erg persoonlijke speech geschreven, waarin ik mijn visie gaf op wat er in de wereld aan de gang is, en waarin ik uitlegde wat ik over oorlogen had geleerd door dertig jaar lang als oorlogsverslaggever de kost te verdienen. Ik vind dat zwijgen geen optie is in deze tijden van populisme en angstzaaierij. Ik citeerde Sartre, met wiens wereldbeeld ik voor de rest overigens weinig gemeen heb: ‘Elk woord heeft zijn consequenties. Elke stilte ook.’ Eigenlijk is het hetzelfde met die kinderen uit ‘Voor de zonden van de vaders’: hen doodzwijgen is geen optie.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234