Rudi Vranckx keert 50 jaar na de Zesdaagse Oorlog terug naar Israël

Op 10 juni is het precies een halve eeuw geleden dat er een einde kwam aan de Zesdaagse Oorlog, het conflict waarbij Israël stukken van zijn Arabische buurlanden wist te bezetten en daardoor de supermacht van het Midden-Oosten werd.

Rudi Vranckx, die door zijn 25-jarige carrière als oorlogsreporter die bezette gebieden op zijn duimpje kent, ging er voor zijn documentaire ‘Land zonder grenzen’ nog eens een kijkje nemen, en keerde moedeloos huiswaarts.

VRANCKX «Ik kreeg het idee voor de docu toen ik het boek ‘Een land zonder grenzen’ van het nieuwe grote Joodse schrijftalent Nir Baram zag liggen. Hij woont in het progressieve Tel Aviv en besefte dat hij zijn eigen land, Israël, eigenlijk niet meer kende. Hij is op pad gegaan om het land aan de andere kant van de muur te gaan bezoeken.

»Dat heb ik ook gedaan, samen met de Nederlandse correspondente Ankie Rechess. Zij woont al decennialang in Tel Aviv, en kon me dus goed laten zien welke gevoeligheden er achter de schermen spelen. Haar gezelschap opende deuren: zo zijn we oude kolonisten gaan opzoeken die de eerste nederzettingen in de West Bank gebouwd hebben – Ankie kende hen nog van vroeger. Ze staat ook heel dicht bij linkse intellectuelen als Baram: we zijn de schrijver gaan bezoeken, om zijn bevindingen te vergelijken met de onze.»

HUMO En? Strookten ze met elkaar?

VRANCKX «Hij is wat optimistischer dan ik (lacht). Israël is het land waar ik de afgelopen 25 jaar het vaakst geweest ben, en ik heb met eigen ogen gezien hoe het geweld is blijven toenemen. Vredesonderhandelingen zoals de Oslo-akkoorden uit ’93 hebben uiteindelijk niets uitgehaald: iedereen gebruikt het woord ‘peace’, maar nergens anders is dat woord zo inhoudsloos geworden. De kloof tussen de twee volkeren is sinds de Zesdaagse Oorlog alleen maar dieper geworden.»

HUMO Is er een oplossing mogelijk?

VRANCKX «Baram hoopt op een confederatie waarbinnen Israëliërs en Palestijnen kunnen samenleven. Als gelijke burgers samen in een staat leven, is ook het ideaal van Qassam Barghouti, de zoon van de Palestijnse verzetsstrijder Marwan Barghouti. Qassam heeft tijdens m’n rondreis de grootste indruk op mij gemaakt. Zijn vader zit in een Israëlische gevangenis en heeft vijf keer levenslang gekregen, maar toch hoopt Qassam dat hij als een soort Nelson Mandela zal vrijgelaten worden – Mandela heeft ook 27 jaar op Robbeneiland gevangen gezeten. Israël mag dan wel het land van de mirakels zijn (lachje), maar ik heb toch mijn twijfels.

»Eigenlijk staat Israël voor een existentiële keuze: ofwel ben je een democratie, maar dan moet je een staat vormen waarin je alle burgers gelijke rechten geeft; ofwel ben je een bezettingsmacht. Vroeg of laat zullen ze moeten kiezen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234