null Beeld

Ry Cooder - I, Flathead

Op vrijdag 12 september zal het 5 jaar geleden zijn dat Johnny Cash overleed. Zijn belang kan, mag en zal niet onderschat worden! Wedden trouwens dat country binnenkort de nouveau chic wordt? U zult Cash' naam bij de cd-besprekingen van Humo 3539 nóg een paar keer tegenkomen, maar nergens zo letterlijk als op 'I, Flathead', de derde conceptplaat op een rij van Ry Cooder over het Los Angeles van zijn jeugd.

Op 'I, Flathead' kruipt Cooder in de huid van het personage Kash Buk, een geschifte dragracepiloot die om den brode in zijn V8-bolide over de zoutvlakten scheurt en voor zijn plezier bandleader is van het groepje The Klowns. Hun biotoop: de groezelige honkytonks, schamele motels en louche nachtclubs in en rond LA. Het tijdstip: de prille sixties.

De muziek op 'I, Flathead' is navenant. In 'Johnny Cash' eert Buk/Cooder zijn grote voorbeeld aldus: 'I was just a boy in school in 1954/I heard Johnny singin' on my Sears Roebuck radio/I wouldn't do my schoolwork then nor join in schoolyard games/I'd sit there by the radio so I could hear him sing.'

Na de latino's op 'Chávez Ravine' (2005) en de nooddruftige arbeiders tijdens de grote depressie op 'My Name Is Buddy' (2007) worden nu de ritselaars en avonturiers geromantiseerd die het LA van de jaren zestig kleur gaven.

Muzikaal grijpen Cooder en zijn muzikanten (onder wie ouwe getrouwen Jim Keltner en Flaco Jimenez en zijn zoon Joachim Cooder) terug naar de rhythm 'n blues, de country, de tex-mex, de Western Swing en de blues van de eerste paar platen - naar 'Into the Purple Valley', 'Boomer's Story' en 'Paradise and Lunch' dus.

Het resultaat: 14 zelfgeschreven songs die nauw aansluiten bij hun grote voorbeelden, geweven rond sappige verhaaltjes. Zoals het relaas van de uitbater van een rondreizende freakshow, die door pech achtervolgd wordt: 'My dwarf is getting tired and my fat man just won't travel anymore'. Of de old timey-zanger die in '5000 Country Music Songs' gelaten terugblikt op zijn mislukte carrière, en als ultieme wanhoopsdaad de sleutel weggooit van de kast waarin hij zijn songs bewaart.

Nostalgisch? Zeer. Voorspelbaar? We kénnen Cooder. Maar zoals hij tekeergaat in het vettige 'Ridin with the Blues', de steel guitar zijn rechtmatige plaats geeft (in 'Steel Guitar Heaven') of in de gelijknamige song zijn hond Spayed Kooley (naar de legendarische Western Swing-bandleader Spade Cooley) portretteert ('Be sure to talk good English so he can understand'): dat is toch weer smullen.

Bij de cd hoort de ruim 90 pagina's dikke novelle 'Kashbook', Cooders miniroman over de lotgevallen van Kash Buk en zijn tijdgenoten, maar helaas: het boek wordt hier niet met de cd mee uitgegeven. Een schande!

Toptracks: 'Ridin' with the Blues', '5000 Country Music Songs'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234