null Beeld

'Salamander': Filip Peeters en An Miller

De verwachtingen waren huizenhoog. Nog voor er één minuut van 'Salamander' uitgezonden werd, lazen we in de kranten: 'Vlaamse fictiereeks nu al een succes!' Of: 'Tot in Hollywood lopen ze er warm voor!'

Stefanie De Jonge

Een Amerikaanse en Duitse versie staan al in de steigers, vertelde Ward Hulselmans, die eerder ook al 'Witse' en 'Heterdaad' bedacht. Maar de eerste aflevering van 'Salamander' loog er niet om. Het idee was duidelijk: een Vlaamse kruising van '24' en 'The Killing', met Filip Peeters als Paul Gerardi, de flik die tegen de bierkaai vecht, zijn job verliest, maar blijft gáán in zijn zoektocht naar de waarheid – hoe hard de machtigste mannen van België hem ook tegenwerken.

Peeters levert die strijd geweldig. Wat niet zo gek is voor iemand die al meer dan tien jaar in Duitse crimi's en films acteert. Al stond er deze keer meer op het spel dan gewoonlijk: het is toch anders als je jezelf moet waarmaken terwijl je bloedeigen vrouw erop staat te kijken. Zeker als die vrouw ook nog eens An Miller heet, en zich met haar optreden in 'In de gloria', 'Het eiland' en 'Loft' en haar altijd subtiele verschijning op de planken in het collectieve geheugen van tv- en toneelkijkend Vlaanderen heeft genesteld.

Miller speelt in 'Salamander' Sarah Gerardi, de echtgenote die Paul bijstaat in zijn kruisvaart voor de rechtvaardigheid.

Filip Peeters «Ja, deze keer incarneer ik de rechtvaardigheid. Gerardi's drang om het recht te laten zegevieren is zo groot dat hij er alles voor zou opgeven. Ik kan dat gevoel goed. Dat heeft, denk ik, te maken met de kleinste zijn, de jongste in het nest. Die moet zich dikwijls keren en draaien om voor zichzelf op te komen.»

An Miller «Ze krijgen van alles de schuld, hè. Vaak terecht, omdat ze zo ver gaan om tegen hun oudere broers en zussen op te boksen. Ik was ook de jongste thuis, heb dezelfde drang om me te manifesteren.»

HUMO Dus jullie zijn een koppel met een gedeelde manifestatiedrang dat nu ook nog eens samen moet spelen: dat lijkt me niet niks.

Miller «Ja. Ik had ook een dubbel gevoel, hoor, toen ze ons vroegen. We hebben dat nog nooit eerder gedaan. Aan de ene kant leek het me heerlijk om met Filip te spelen – omdat ik hem door en door ken – maar ik dacht toch ook: 'Ik hoop dat het niet voor ruzies zorgt.' Omdat hij, bijvoorbeeld, vanuit zijn uitgebreide ervaring, de hele tijd kritiek op mij zou hebben.»

Peeters «Zeg! Ga je het zó spelen?»

Miller «We zijn allebei acteur, maar zitten op zo'n ander spoor. Omdat we met andere dingen bezig zijn en helemaal anders spelen. Tot nu toe bleven die werelden altijd mooi gescheiden. Als die dan voor het eerst samenkomen, tja: wie weet wat er dan allemaal gebeurt? Maar uiteindelijk was het alleen maar fijn, vooral omdat we voelden dat we mekaar waard waren.»

HUMO Wat vond je van An? Was ze beter dan je had gedacht?

Peeters «Nou, tijdens de eerste scène die we samen speelden dacht ik wel meteen: 'Nondedju,ik moet hier alle zeilen bijzetten, anders speelt ze me van het scherm.»

Miller «Wat een compliment is, maar ook géén compliment (lacht)

HUMO Omdat het betekent dat je niet had verwacht dat ze zo goed zou zijn.

Peeters «Neen, dat bedoel ik niet. Ik had nog nooit met haar voor de camera gestaan, dus ik had er geen benul van hoe ze op een set zou zijn. En dan bleek ze er dus vanaf de eerste dag in te vliegen. Ze wou zich waarschijnlijk dubbel bewijzen omdat ik daar stond (grijnst). Dat ik echt dacht: 'Whooo, wat is dat hier?'»

Miller «Je overdrijft.»

Peeters «Niet waar. Er zijn ook acteurs die heel laidback beginnen te acteren, en er pas staan als de camera's echt draaien. Maar jij was net een tgv die vertrok.»

Miller «Dat is wel zo. Ik heb geleerd dat dát de enige maner is als je in een film speelt. In het theater kan je bij het begin van de repetitie in een klein bolleke blijven zitten en rekenen op een regisseur die zegt: 'Ik geloof in u. Kom maar.' Maar op een filmset kan je niet denken: 'Ik begin op mijn gemakskeen we zullen wel zien – ze zullen het wel uit me halen.' De keren dat ik wél met die houding op een set stond, heb ik achteraf op de première echt al gedacht: 'Verdorie, wat sta ik daar te prutsen. Dat was duidelijk de eerste draaidag!'

»Wat ik zo fijn vond aan samen filmen was dat wij mekaar zo goed kennen dat we het snel doorhadden als we stonden te liegen. Dan hou je elkaar scherp: 'Nu zie ik dat jij een mooi gezicht opzet voor de camera maar niet authentiek aan het spelen bent.»

Peeters «Zo tilde ze mij naar een hoger niveau.»

Miller «En hij mij.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234