null Beeld © VRT - Frank Temmerman
Beeld © VRT - Frank Temmerman

Weg bij 'DIW'

Sarah Vandeursen stopt bij ‘De ideale wereld’: ‘Op de redactie dacht ik steeds: ‘Ik ben een marginaal, stom wijf’’

Sarah Vandeursen stopt bij ‘De ideale wereld’, het satirische Canvas-programma dat binnenkort ook op zoek moet naar een opvolger voor presentator Jan Jaap van der Wal. Vandeursen geeft aan dat het voor haar niet gezond is om alleen maar met humor bezig te zijn. ‘Ik merkte dat ik cynisch begon te worden.’ Dat de periode bij ‘De ideale wereld’ een zware indruk heeft nagelaten bij haar, bleek ook uit een gesprek dat ze had met Humo in de zomer van 2021. ‘Ik had op een bepaald moment echt genoeg van humor. Ik walgde ervan. Bij elke mop dacht ik: dit is niet écht. Ik had er geen zin meer in.’

Jonas Mortier

Het is een bekende mop: een man komt bij de dokter voor een beginnende depressie. De dokter schrijft hem een bezoek aan het circus voor, omdat ze daar zo’n geweldige clown hebben. Waarop de man zegt: ‘Maar dokter, ik bén de clown.’ Of hoe angst zich soms in zijn schijnbare tegendeel kan verstoppen, zoals bij televisiedurfal Sarah Vandeursen (38).

SARAH VANDEURSEN «Ik ben opgegroeid in een gezin waarin humor en lichtheid belangrijk waren, als tegengewicht voor de donkerte: mijn moeder had depressieve periodes die pittig konden zijn.»

HUMO Hoever ging die lichtheid?

VANDEURSEN «Ik relativeerde de dingen kapot en deed alsof alles normaal was. Humor is lang mijn beschermingsmechanisme geweest. Het gekke is dat ik heel lang heb gedacht: amai, ik sta positief in het leven, ik kan echt álles relativeren! Ik heb het lang als een soort superkracht gezien.»

HUMO Maar sommige dingen mag je niet weglachen?

VANDEURSEN «Als je alles weglacht, neem je jezelf niet serieus, waardoor je geen zelfrespect of zelfliefde krijgt.»

HUMO Je popgroep Kenji Minogue draaide ook rond jezelf relativeren. Het was jullie handelsmerk.

VANDEURSEN «Ik heb het daar onlangs nog met Emilie (De Roo, groepslid, red.) over gehad. Kenji Minogue was pure therapie. Ik zou niet weten wat er met mij gebeurd zou zijn als ik die uitlaatklep niet had gehad. Het was humor, maar tegelijk voelde ik me vaak ellendig. Ik etaleerde mijn woede en diepste pijn, maar niemand had door dat die pijn echt was.»

HUMO Je verstoppen in het feestgedruis en de ambiance: dat klinkt heel eenzaam.

VANDEURSEN «Het was soms heel verwarrend: ik werd toegejuicht, terwijl ik dacht: zien jullie niet dat er iets scheelt? Het was ook heel zelfdestructief. Een optreden was niet geslaagd als ik geen halve tand kwijt was of geen afdruk van een microfoon op mijn lichaam had. Het ging ook almaar verder, waardoor ik op den duur bang werd van mezelf. Ik moest pijn hebben, anders had ik gefaald.»

HUMO Je werd na je deelname aan ‘De slimste mens’ in dienst genomen door productiehuis Woestijnvis. Voor hen heb je ‘De idioten’ gemaakt: ook die opnames waren zeer intens?

VANDEURSEN «Ja. Die waren ook heel stresserend en raar. Ik was toen aan het verhuizen. Ik had op een dag rohypnol geslikt voor ‘De idioten’, ik kwam thuis, zag die verhuisdozen staan en ben ingestort, wat een normale bijwerking van rohypnol blijkt te zijn (lacht).

»Ik moest de volgende dag bloedworst laten maken van mijn eigen bloed. Toen dacht ik: als ik die worst eet, zal ik dan opnieuw verdoofd worden? (lacht)

»Het was wel een erg leuk programma om te maken. Het was een uitdaging om mij over te geven en niet te veel vragen te stellen, maar ik was in goede handen.»

HUMO Ondanks je angsten heb je altijd veel gedurfd.

VANDEURSEN «Op een podium gaan staan is voor veel mensen heel beangstigend, ook voor mij, maar als je daarna die bevrediging voelt… Ik ben ondertussen verslaafd aan die faalangst. Eerst denk ik dat ik zal sterven, maar op miraculeuze wijze overleef ik het en in het beste geval geniet ik er zelfs van.»

HUMO Je hebt voor ‘De idioten’ ook met een blinde chauffeur op een racecircuit gereden en als hoogtevreeslijder gebungeejumpt. Heb je soms je grenzen overschreden?

VANDEURSEN «Ik heb mezelf heel lang gezien als iemand die geen grenzen kende: iemand die geen mens was en ook niet kon doodgaan. Op die rare manier maskeerde ik de oerangst van onze sterfelijkheid. De voorbije jaren heb ik wel geleerd mijn grenzen aan te geven. Nee zeggen is nu mijn nieuwste kick. Angsten overwinnen hoeft niet meer zo nodig.»

HUMO Na ‘De idioten’ ben je bij de redactie van ‘De ideale wereld’ terechtgekomen. Daar ben je even gecrasht.

VANDEURSEN «Ik zat niet zo goed in mijn vel, en ik zag ook niet in dat ik toch al enkele toffe dingen had gedaan. Ik dacht nog steeds: ik ben maar een marginaal, stom wijf. Bovendien was ik onder de indruk van die omgeving. Na mijn crash ben ik in therapie gegaan. Dat is mijn beste beslissing ooit geweest. Ik heb toen alle illusies, alle gewoontes die ik had gekweekt, tot op de grond moeten afbreken.

»Toen ik in therapie was, had ik op een bepaald moment echt genoeg van humor. Ik walgde ervan. Bij elke mop dacht ik: dit is niet écht. Ik had er geen zin meer in. Pas door mezelf niet uit te lachen konden mijn zelfrespect en zelfliefde groeien. En daaruit volgen al die andere zaken, zoals je grenzen aangeven, en beter weten wat je wilt en niet wilt. Ik geniet nu enorm van mijn zachte kant, en mijn vrienden ook. Vroeger dacht ik dat iedereen van me verwachtte dat ik de clown uithing, maar dat is natuurlijk niet zo. Ik denk niet langer: ik moet speciaal doen, anders ben ik niet interessant. Ik ben een vrij rustige, stabiele vrouw geworden die ook af en toe ongelofelijk excessief uit de hoek kan komen, maar dat stukje van mij omarm ik graag.

»Ik heb nergens spijt van. Door dat wegvluchten en mezelf extreem manifesteren heb ik geweldige dingen kunnen doen. En ik wil nóg veel doen, maar ik wil het beter spreiden. Ook al moet ik dan tegen mijn sterfelijkheidsbesef vechten, dat me zegt: doe het nu, want plots kan het gedaan zijn. Maar als iets goed gaat, bekruipt me ook de angst dat het snel weer gedaan zal zijn.»

HUMO De angst voor het geluk.

VANDEURSEN «Mijn grootste angst is die voor innerlijke rust, het gevoel dat alles oké is. Ik vind geluk ondraaglijk.»

HUMO Is ongemak de drijvende kracht in je leven?

VANDEURSEN «Ja, dat is niet toevallig ook de bron van veel humor. Eén van de beste soorten humor is de ongemakkelijke humor. Je kunt niet grappig zijn als je geen besef hebt van de donkere kant van het leven. Veel humor zit in de uitvergroting van de kwetsbaarheid van de mens of in de herkenbaarheid van ellende.»

HUMO Hoe ga je vandaag om met ongemak?

VANDEURSEN «‘Het is vrij normaal om als mens in een vrijwel constante staat van onbehagen te leven,’ zei mijn therapeut. Dat zinnetje is me het best bijgebleven (lacht). Soms moet je gewoon aanvaarden dat het leven is zoals het is. Het stelde me gerust: laat het onbehagen maar komen. Soms is het heel zwaar, maar ik kom er wel uit. Het is al veel erger geweest, en ik ben er toen ook doorgekomen. Perspectief helpt. En af en toe goed huilen ook.»

HUMO Heeft die therapie de relatie met je ouders veranderd?

VANDEURSEN «Zeker. Vroeger was ik, zonder dat ik het goed besefte, kwaad en gefrustreerd. Mijn ouders zijn nochtans liefdevolle mensen. Door in therapie te gaan is dat gevoel nu weg en heb ik een fantastische band met hen. Nu sta ik positief tegenover angsten. Ze zijn nodig.»

HUMO Je bent blij dat angst bestaat?

VANDEURSEN «Ja, als je geen angsten hebt, of zegt dat je ze allemaal overwonnen hebt, maak je jezelf iets wijs. Je bent altijd wel ergens bang voor.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234