null Beeld

Scott Fagan - South Atlantic Blues

Ik leer nog elke dag bij. Van Scott Fagan had ik tot voor kort nooit gehoord. Het gebeurt wel vaker dat een handige jongen voor een habbekrats half vergane mastertapes opkoopt en ze dan als Verloren Gewaand Meesterwerk aan de wereld probeert te slijten, maar Fagans debuut uit 1968 was écht onterecht in de plooien der muziekgeschiedenis gevallen. Fagan heeft iets en verdient een rehabilitatie, eerder dan scepsis.

Serge Simonart

‘South Atlantic Blues’ is een foute titel – banaal, te gewild simpel, en bovendien dekt die vlag de lading niet. Want luister naar het even bekoorlijke als onrustbarende ‘In My Head’, en je hoort flarden Brian (én Dennis) Wilson, Burt Bacharach, Scott Walker, Nick Drake en zelfs David Bowie. Vooral Fagans zang benadert die van Bowie – gestileerd, krachtig, met dat timbre en een onsje pathos.

Wat allemaal niet zo wereldschokkend zou zijn, ware het niet dat het materiaal op deze plaat dateert uit de periode 1965-1968, dus een hele tijd voor de meeste van bovenstaande grootheden dachten het wiel uit te vinden, én dat Fagan woonde en componeerde op het minuscule eilandje Saint Thomas – één van de Maagdeneilanden, toen nog semigeïsoleerd achtergebleven gebied. Fagan was dus zijn tijd vooruit en behoorlijk inventief. Met wat hulp van Doc Pomus, producer en later vriend van Lou Reed.

Perfect is het allemaal niet – sommige songs klinken als demo’s of slordige eerste takes, en vaak zitten opdringerige drums in de weg (typisch voor die tijd), en saboteert een elektronisch spinet (een soort pre-synth-versie van een klavecimbel) de flow van de melodie. Maar toch: een vleugje calypso, een snuifje Kinks, tonnen charme en behoorlijk wat je-ne-sais-quoi. Op die momenten klinkt wat Fagan 50 (!) jaar geleden deed behoorlijk tijdloos, en wie op zoek is naar een obscuur vintage pareltje kan het slechter treffen.

Fagans eerste en enige manager beloofde hem in 1968 binnen de zes maanden ‘beroemder en rijker dan Elvis’ te maken. Guess what didn’t happen. Er was wel een groepje uit Liverpool dat een tijdlang overwoog om Fagan te tekenen op hun Apple-label. Die gasten hadden oren aan hun lijf.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234