Sean Paul en WizKid op Couleur Café 2019: ‘Jamaica-Nigeria: een bedroevende 0-0'

Er is zoveel belangrijke wereldmuziek om op te feesten: die van het carnaval van Rio, bijvoorbeeld, en al wat men aan lange tafels gezeten en verkleed in lederhosen en dirndl bij mekaar lalt tijdens het Oktoberfest in München. Maar op de eerste Couleur Café-dag stuurden Jamaica en Nigeria hun meest succesvolle zonen uit als headliners: dancehall-kanon Sean Paul én Afrobeats-prins WizKid. Wij gingen op zoek naar the little differences, en naar een winnaar. Wij hebben er helaas geen gevonden.

Eerst Jamaica. In de planet of sound zijn reggae en dubreggae sinds de mannen van Island Records in de jaren 70 de riddims van Bob, Sly, Robbie en Lee Scratch aan de wereld begonnen te verhandelen een ware epidemie: The Police, The Clash, Grace Jones, Doe Maar, dancehall, jungle, Skrillex & Damien Marley, Flip Kowlier in ‘Mo Ban Nin’, dancehall, reggaeton, het DubForest hier op Couleur Café, … dat houdt gewoon nooit meer op. U kan zich op de Jamaicaanse muziek aan de ene uiterste kant (de dub-reggaekant) een gat in het verstand blowen ter grootte van de ultraworld van The Orb. U kan in de andere extreme hoek aan twerken verslaafd worden. Dat laatste is meer Sean Pauls wereld. Lees: dé sterren van Sean Pauls show waren de indrukwekkend twerkende dames.

Er trekt rond tien uur enorm veel volk richting het grote podium. ‘Get Busy’, Sean Pauls bekendste en beste hit (én zijn signature song), zit meteen voorin. Natuurlijk kent u het lied: ‘Yo, sexy ladies want par wid us / Inna di car wid us / dem nah war wid us’. Als je het zo leest, snap je het helemaal. Maar als je ’t hoort denk je toch altijd: waar heeft die man het over? Er is de recentere hit ‘Boasty’ die ik goed vind: met grime-rapper Wiley, met Stefflon Don en met de grappige acteur Idris Elba. Daarin zitten die kenmerkende stembuigingen en het patois van Sean Paul ook weer. Iederéén rapt al in een onduidelijk taaltje, maar als Sean Paul tussenkomt maak ik er niks meer van.

Maar terug naar het optreden van de Koning van de Dancehaal, die al voor de vierde keer op Couleur Café staat. Een cover van Ed Sheerans ‘Shape of You’ komt voorbij. En ‘Cheap Thrills’ van Sia, dat vooral een monsterhit is van Sia zelf. Sean Paul heeft daarin een gastrol, een feature. Die feature is niet onbelangrijk, als u naar de dansvloer wordt gezogen door de tune is dat zeker te danken aan Sean Pauls stem in het begin: ‘Up with it, girl / Rock with it, girl / Bounce with it, girl / Dance with it, girl’. En belangrijkst van al: de bada bang bang die volgt. Maar dan begint Sia aan de song, en Sean Paul speelt die song op Couleur Café af, toont er de video van, komt er af en toe met een geluid boven, en dat is het dan. Hetzelfde voor Clean Bandits ‘Rockabye’, hààr song over een alleenstaande moeder die als paaldanseres werkt, Sean Paul doet er één strofe in, we krijgen heel de video te zien, Paul levert af en toe een geluidje; hij is dan nog verkouden en slecht bij stem ook.

Voor ‘Bailando’, dat hij met Enrique Iglesias maakt, geldt hetzelfde, maar nu is er geen beeld. Nog een nadeel van de video’s: Sean Paul ziet er op de schermen jonger uit dan hij op het podium is. Het valt ook op in ‘I’m Still In Love With You’: een klassieke reggaesong, Sean Paul doet het twerken van de clip na met één van zijn danseressen van vandaag. Van daar af begint dat twerkfeest. Geen enkel bezwaar dat een carnavalparty zoals deze zeer weinig om het lijf heeft:ik ben vooral gevlucht omdat Sean Paul on-waar-schijn-lijk hard vals zong.

Een paar minuten later op de green stage de fantastische Mick Jenkins horen rappen - ik bedoel: echte zinnen rappen en in een flow dwingen - voelde als eerst lang in de warme, duffe trein gezeten hebben en eindelijk de frisse open lucht in mogen stappen.

En dan Land Twee: Nigeria, ondermeer gerepresent door Sade Adu, Nneka en Kelechukwu ‘Kele’ Rowland Okereke van Bloc Party. Natuurlijk zijn de bekendste ambassadeurs Fela Kuti en zijn offspring. Genre: Afrobeat, dat eerder op de dag onder het Atomium een sterke ode kreeg van het Londense KOKOROKO.

Maar nu is er het genre Afrobeats: één lettertje verschil. Ik denk niet dat mensen die van de rauwheid van Fela Kuti hielden, en ‘m met zijn mega-band live hebben gezien, veel aan Afrobeats gaan missen. Maar die jongens breken wel potten. Skales Davido of Wale hebben million streamers. WizKids samenwerking met Drake, ‘One Dance’, is op Spotify 1,7 miljard keer beluisterd. Olé! ‘Come Closer’ (een schamele 37 miljoen beluisteringen op Spotify) is vanavond de opener. Hé, geen getwerk, geen videoclips, de lichten uit en de smartphonelichtjes aan: top! Al veel minder: de song wordt snel afgebroken. En er komt de eerste paar songs een verschrikkelijk gekraak uit de boxen.

Mijn favoriet van Starboy Number 1 - zo wordt hij aangekondigd - is de remix van ‘Ojuelegba’ met Drake en Skepta erin (Skeppy, Wiz en Drake samen). Vroeg in de set zit ‘Energy’, dat wordt gedragen door Skepta, één van dé grime-artiesten uit Londen, én van Nigeriaanse komaf. De lyrics van Skepta komen op de Green Stage slecht hoorbaar op band voorbij, WizKid krijgt geeneens heel zijn refrein gerapt, en in de twee songs die ik nog doorsta doet hij niet veel meer dan ‘Yeah!’ zeggen boven zijn eigen vooraf opgenomen rhymes.

Wat moeten we nu doen? In weemoed terugdenken aan de dagen waarin mensen tenminste nog playbackten? Zeggen: toen deden mensen nog alsof ze rapten of zongen?

U zal nu misschien zeggen: ja, journalistje, wat weet jij ervan? Concreet, zelf, iets weten van op een podium zingen of rappen? Niks. Maar ik moet nu aan mijn favoriete mc’s denken die hun bars ook live spitten. Zij zouden kunnen vinden dat ze hun 5000 meter tegen de concurrentie gewoon lopen om te winnen en dat het de Sean Pauls en WizKids zijn die de regels veranderen in hun voordeel, omdat zij die 5000 meter plots als enigen met de fiets mogen rijden en toch aan de meet hun medaille opeisen.

Maar waar waren we? O ja, bij het wedstrijdje Jamaica tegen Nigeria, en Sean Paul tegen WizKid. Wij komen dus uit bij een bedroevende 0-0.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234