null Beeld

Selah Sue aan de goeie kant van het dal: 'Met mijn medicatie ben ik wie ik moet zijn'

Wie Sanne Putseys aka Selah Sue in het gareel wil laten lopen, krijgt het knap lastig. 'In mijn contract staat haast letterlijk: 'Selah Sue heeft over alles het laatste woord.' Dat geeft me wel rust.'

undefined

'Als ik optreed voor 2.000 applaudisserende mensen, denk ik weleens: 'Ze doen dit alleen omdat ze me niet willen kwetsen, eigenlijk willen ze zo snel mogelijk naar huis''

Het was uiteindelijk taxi Humo die Selah Sue ’s avonds laat naar huis bracht. In het Vilvoordse restaurant waar ons interview plaatsvond, had ze het eten niet aangeraakt en laten inpakken – in de auto werkte ze alles naar binnen, met haar handen in de dozen graaiend. ’s Anderdaags begon ze aan een Duitse tournee van twee weken, de uren ervoor hadden we het over haar nieuwe plaat ‘Reason’.

HUMO Vier jaar geleden, toen je je debuutplaat uit had, zei je me: ‘Ik ben nu geobsedeerd door het Warp-label: Flying Lotus, Squarepusher… Die laatste lijkt me een droom om mee samen te werken.’ Maar ‘Reason’ heeft een heel ander geluid: veel soul en disco, zelfs wat vintage hier en daar. Het is een popplaat geworden.

Selah Sue «Die elektronische plaat zal er zeker ooit komen, want dat is voor een deel waar mijn hart ligt. Ik luister tegenwoordig ook veel naar FKA twigs, dat vind ik ongelofelijk tof. Nu was het nog te vroeg. Pas op, alle songs komen van diep in mij, ik heb geen toegevingen gedaan. Maar als ik me nu laat gaan met elektronica en een pure undergroundplaat aflever, dan zouden veel fans afhaken, dat weet ik zeker. Ik wil eerst nog een paar jaar touren, en daarvoor heb je nu eenmaal hits nodig.

»En ook: ik wilde goeie nummers. Als ik me nu op elektronica had gegooid, riskeerde ik mezelf te veel te verliezen in de productie.»

HUMO Om die nummers te schrijven, reisde je de halve wereld rond. Je trok onder andere naar LA, waar je samenwerkte met Robin Hannibal, producer van Rhye en Kendrick Lamar, en met Ludwig Göransson, die met Childish Gambino en Haim in de studio heeft gezeten.

Selah Sue «Ik was wel bang. De nummers voor de eerste plaat had ik heel spontaan geschreven, ik had nooit gedacht dat ze op een plaat zouden belanden. Nu moest ik echt gaan zitten en schrijven. Maar dat is keigoed gelukt, want ik werk blijkbaar goed onder druk. De nummers zijn een beetje van overal gekomen. Ik heb eerst vier maanden alleen geschreven, met mijn gitaar – ‘I Won’t Go for More’ is daar een resultaat van. Ik had toen net tweeënhalf jaar getourd met mijn vorige plaat, wat wel tof was, maar op het einde was ik het ook kotsbeu (lacht). Neenee, het was tof.

»Daarna heb ik ook mijn band uitgenodigd bij me thuis: overdag een hele dag jammen, waarna ik voor iedereen kookte – zalig vond ik dat – en we gezellig iets dronken. Uit die sessies is een nummer als ‘Daddy’ gekomen. En dan zijn er de nummers met de producers: zij leverden de beats, ik de melodie. Dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Ik wou Danger Mouse, maar die kon het eerste jaar niet, dus dat was geen optie. Zo ging het een tijdje door. ‘Shit, niemand wil met me werken,’ dacht ik. Ik raakte zelfs in paniek: mijn plaat had toch goed verkocht? En toen kwam Because (haar Franse label, red.) met Robin en Ludwig. Omdat die ook niet meteen vrij waren, hebben ze me eerst met een boel andere producers samengezet, onder andere in Engeland en Jamaica. Ook daar zijn veel nummers uitgekomen.»

undefined

null Beeld

HUMO Toch vraag ik me weleens af: is dat eigenlijk écht nodig? Die internationale namen zijn goed voor de bio, maar is de intimiteit van één studio met één producer en één groep muzikanten niet gunstiger voor de creativiteit?

Selah Sue «Goeie vraag. Het voordeel was: ik heb onder druk leren werken, en ik heb die druk ook nodig. Thuis met vrienden in mijn comfortzone riskeer ik te zeggen: ‘Oké, we stoppen ermee voor vandaag en we gaan iets drinken.’ Maar voor de rest heb ik enorm veel geleerd: nooit, nooit doe ik nog zoiets. Ik werk nooit meer met twee producers. Never again, aarghh. Voor de volgende plaat hou ik het simpel en dicht bij huis. Er loopt hier evenveel talent rond. Nee, het was het echt niet waard (lacht). Hoho, kei-erg dat ik dit zeg. Ik moet wel oppassen...

»Kijk: ik ben ook niet de gemakkelijkste om mee te werken. Ik kan me voorstellen dat ik veel producers frustreer omdat ik vooraf niet kan zeggen wat ik exact wil. Mijn devies is: ‘Doe je ding, en ik zal wel zeggen of ik het tof vind of niet.’ Maar die ego’s zijn moeilijk hoor. Robin z’n manier van werken was: hij liet me pas iets horen als het volledig afgewerkt was. Op een keer had hij een paar dagen aan iets gewerkt en ik zei: ‘I don’t like it.’ Tactvol, maar er kwam natuurlijk een superongemakkelijke sfeer van. ‘I’m not your slave,’ kreeg ik te horen. ‘Oké,’ dacht ik, ‘hier zitten we in de shit.’

»Daarom heet de plaat ‘Reason’: had ik me laten gaan, dan was ik gaan schreeuwen en wenen en zat ik op het eerste vliegtuig naar huis. Maar ik ben volwassener intussen: ik wandelde naar buiten, haalde diep adem en probeerde een oplossing te bedenken. ‘Robin, ik heb veel respect voor jou, maar dit is wel mijn plaat. Ik betaal je ook genoeg, dus doe iets wat ik goed vind. Anders kan ik het niet op mijn plaat zetten.’»

HUMO Je hebt in LA ook eens in de studio gezeten met de gerenommeerde songschrijfster Sia Furler, die nu alomtegenwoordig is met ‘Elastic Heart’. Ze heeft onder andere ook ‘Diamonds’ van Rihanna geschreven. Maar daar is geen song uit voortgekomen?

Selah Sue «Columbia Records (het Amerikaanse label van Selah Sue, red.) had dat geregeld. Ik vond haar echt heel tof, maar haar manier van werken ligt me gewoon niet. De producer met wie ze werkte, kwam met een akkoord. Ik begon met een melodie en toen onderbrak Sia me – ‘No no, take it that way.’ Waarop ik: ‘Nee, mijn melodieën moet ik écht zelf doen, of ik voel me niet oké.’ En toen gingen ze iets ‘drinken’ – eigenlijk naar mijn manager bellen om te laten weten dat ze niet met me konden samenwerken. Ik kreeg telefoon toen ze weer naast me zaten: ‘Awel, wat is dat daar?’ Ik voelde me zó slecht: dat hele LA-sfeertje bevestigd. We hebben het daarna wel uitgepraat, maar het was duidelijk over and out.»

HUMO Voor de sessies met Robin Hannibal en Ludwig Göransson zat je een maand alleen in Los Angeles. Dat kan hard zijn: zelfs een verknochte eenzaat als Laura Marling is er in een depressie beland.

Selah Sue «Ik nam mijn medicatie, hè. En echt: alleen gaan eten, lekker op restaurant met mezelf, ik vond dat zalig. Ik had een gezellig appartement in Silverlake, waar ik mijn eigen potje kon koken, heel huiselijk. Ik heb ook een auto gehuurd, een automatic. Ik heb er nu ook één gekocht. Goeie uitvinding, vooral hier bij ons, met al die files: gewoon vooruit en stop!

»Ik kan tegenwoordig heel goed alleen zijn. Dat komt met het ouder worden. Thuis is het ook wel druk nu: ik heb een gezinsleven, mijn vriend heeft twee kindjes. En op tour is het altijd hectisch. Alleen zijn kan dan echt deugd doen.»


Brangelina spelen

HUMO Hoelang is het geleden dat je nog eens kinderen bent gaan besnuffelen in de crèche? Vier jaar geleden vertelde je me dat je dat weleens deed, in de crèche waar een kennis werkte.

Selah Sue (lacht) «Awww, dat klinkt zo fout. Mijn zus heeft intussen twee kindjes en mijn vriend heeft dus twee kindjes en zijn twee zussen hebben ook allebei twee kindjes. Wat ik het allertofste vind, is al die kinderen en baby’s bij ons laten komen: dan voel ik me echt Brangelina (lacht). Dan doen we dingen in de tuin, eten we spaghetti aan de grote tafel en pakken we elk een baby op onze schoot.»

HUMO Vind je het vervelend dat je door je carrière je eigen kinderwens moet uitstellen?

Selah Sue «Ja. Had ik mijn gevoel gevolgd, ik was vijf jaar geleden al moeder geworden. Maar mijn ‘reason’ zegt me van nog een paar jaar te wachten. Ik wil het ook goed doen: als ze er zijn, wil ik ze mijn tijd geven. Dat zou nu gewoon niet lukken.»

undefined

null Beeld

HUMO Vier jaar geleden vertelde je me ook dat je een vriendin had die in het psychiatrisch centrum van Kortenberg werkte. Van haar hoorde je dat je een echte fanbase had onder de jongeren daar, en dat vond je heel belangrijk. Die aanhang is wellicht nog groter geworden na je doortocht in ‘Reyers laat’, waar je een lans brak voor het gebruik van antidepressiva. Word je niet overstelpt met e-mails?

Selah Sue «Die ‘Reyers laat’ was de eerste keer dat ik écht zelf iets wou doen. Ik was ook een beetje bang: ik wist dat Dirk De Wachter kwam praten tégen medicatie, om het grof te stellen, en ik was pro. Maar hij heeft me net gesteund: ik volg hem op bepaalde punten, en hij mij. Het was een genuanceerde discussie.

»Ik moet wel grenzen trekken, ja. Ik heb gelukkig een goeie manager, die weet dat mijn emoties het altijd winnen van mijn rede. ‘Sanne, je kan geen Moeder Teresa zijn,’ zegt hij dan. Hij filtert de e-mails en zo. Ik ben ook geen psycholoog, hè? Maar ik wil wel mijn ervaring delen. Ik heb me gewoon nooit geschaamd voor mijn emoties. Toen ik op mijn 14de naar een psycholoog ging, zei ik dat tegen mijn vriendinnen. Eén vriendin schrok: ‘Allee, ik doe dat ook en ik durf dat niet te zeggen. Dat is toch gênant?’ Omdat ik me thuis zo goed gesteund wist, ben ik opgegroeid met een enorme openheid. Ik ben ook erfelijk belast via mijn grootouders, aan beide kanten. Dat betekende: veel psychiatrische bezoekjes tijdens mijn jeugd. Maar ik heb me daar nooit om geschaamd en ik ga dat ook nooit doen.»


Dalen delen

HUMO Je heb het zes maanden geprobeerd zonder medicatie, zei je in ‘Reyers laat’, maar het ging niet. Viel die periode in dat jaar waarin je zat te wachten op een antwoord van die producers?

Selah Sue «Ja, midden in dat jaar nietsdoen. Ik dacht: ‘Ik zal eens stoppen, om te zien of ik meer voel. Misschien kan ik dan meer schrijven.’ Dat was in het begin ook wel zo – de eerste weken kwam er effectief ‘meer binnen’ – maar daarna donderde ik helemaal naar beneden. Zoals hartpatiënten iets moeten nemen voor hun hart, moet ik iets nemen voor mijn hersenen. Kijk, als je echt depressief bent, kom je je bed niet meer uit, dan ben je te zwak om een gitaar vast te pakken. Ik neem dus weer gewoon mijn medicatie. En ik ben echt wel een gelukkig mens. Wees gerust, ik voel nog véél, ups en downs, maar alles meer gecontroleerd. Met mijn medicatie ben ik wie ik moet zijn, denk ik.

»Ik wil het nog weleens uitproberen hoor. Ik moet er wel over nadenken, als ik zwanger wil worden en zo... Het is niet aangewezen om dan medicatie te nemen. Ik zal mijn kinderen ook bijstaan, zeker in hun puberteit.»

HUMO Pieker je erover dat je het zal doorgeven aan je kinderen?

Selah Sue «Ik moet wel. Mijn grootmoeder had het ook. En zij had de pech dat ze in een andere tijd leefde: toen ze 17 was, nam haar moeder haar mee op bedevaart – ‘Help mijn kind!’ Depressie bestond toen niet, iemand was meteen gek. Ik kan alleen maar gelukkig zijn dat de zaken nu helemaal anders liggen.»

HUMO Je vriend is ook je keyboardspeler, jullie zijn altijd bij elkaar. Kent hij dan ook al je pieken en dalen?

Selah Sue «Ik deel die dalen, absoluut. Humor is voor mij het allerbelangrijkste. Mijn vriend is zo grappig. Hij is ook iemand die extreem relativeert, en dat heb ik nodig. Als ik aan het wenen ben, doet hij me soms na (maakt overdreven jankgeluiden) en dan moet ik weer lachen. Hij maakt de dingen lichter. Het is goed om zo’n partner te hebben.

»Soms ben ik wel bang: stel dat het hem ooit te veel wordt. Maar we zijn nu vier jaar samen, en ik ben daarin drie maanden echt depressief geweest, toen ik was gestopt met die medicatie. Dus: hij schrikt van niks meer. Als hij me zegt dat alles goed komt, dan kan ik verder.

»Maar misschien... deel ik toch niet alles met hem. De enige die ik wil zien als ik écht diep zit, is mijn moeder. Het is zot, maar nog altijd durf ik alleen bij haar mijn zielige zelf te zijn.»

HUMO Iets anders. Je hebt 1 miljoen platen verkocht. Is succes iets wat je voelt? Of is het een vaststelling, na een blik op je tourschema en je bankrekening?

Selah Sue «Het zit in mijn karakter om nooit het gevoel te hebben dat ik gearriveerd ben. Succes zie je als je zalen uitverkoopt. Zoals je, wanneer er maar één vijfde van de zaal gevuld is, voelt: ‘Dit is géén succes.’ Maar in Polen, waar ik nog nooit was geweest en geen interviews had gedaan, zongen 4.000 mensen de plaat van a tot z mee. Toen keken we wél naar elkaar van: ‘What the fuck is this?’

»Anderzijds: als ik optreed voor 2.000 lachende en applaudisserende mensen, betrap ik mezelf weleens op de gedachte dat ze aan het liegen zijn. Dan denk ik: ‘Ze doen dit alleen omdat ze me niet willen kwetsen, eigenlijk willen ze zo snel mogelijk naar huis.’ Je kan nog zo veel bevestiging krijgen, zelfverzekerdheid moet uit jezelf komen. Het zit zeker niet in een pil.»

HUMO Hoe spaarzaam of kwistig ben je met je verdiende geld?

Selah Sue «Ik ben héél spaarzaam. In de H&M koop ik niet: ik wil geen kleren die door kinderen zijn gemaakt. Maar een pulleke van 1.000 euro: no way. Waar ik wél geld aan wou geven, was een eigen huis. Dat heb ik nu: op de buiten, volledig in orde, grote tuin.»

HUMO Met kippen, heb ik gelezen in de vakpers.

Selah Sue «Ja, al zijn ze net allemaal opgegeten door een vos. Het staat in een wijk waar kinderen op straat kunnen spelen. Een plek, kortom, waar ik op adem kan komen.»

HUMO Toen je destijds op kot ging wonen, stond je na twee weken al terug thuis, omdat je je moeders keuken te hard miste. Intussen hou je zelf van koken, begrijp ik.

Selah Sue «Ik ben een grote fan van Pascale Naessens. In het begin kon ik alleen maar groentensmurrie maken voor mijn vriend. ‘Wat is dit?’ zag ik hem kijken. Ik besefte dat ik niet echt aanleg had, dus ben ik kookboeken gaan kopen. Ik volg recepten van a tot z, randje autistisch. Koken is dus niks creatiefs voor me, ik durf nooit af te wijken van het recept.»

undefined

'In mijn contract staat haast letterlijk: 'Selah Sue heeft over alles het laatste woord.' Dat geeft me wel rust'

HUMO Terug naar de creativiteit dan. Toen FKA twigs het beu was dat producers haar niet begrepen, heeft ze gewoon zelf aan de knoppen leren draaien. Zou dat geen oplossing voor je zijn?

Selah Sue «Daar ben ik te lui voor, vrees ik. Ik kan alleen maar nog meer bewondering hebben voor haar. Ik vind haar melodielijnen en harmonieën echt supermooi. Haar teksten zijn soms wat cliché, over liefde en whatever. Liefdesverdriet, daar ben ik nog niet in thuis.»

HUMO Nog nooit gedumpt?

Selah Sue «Toch niet zo dat het mijn leven bepaald heeft. Ik ben wel al gedumpt, maar dan ben ik gewoon pillen beginnen te slikken, haha. Nee, dat is niet waar, dat had er écht niks mee te maken. Er is gewoon snel genoeg iemand anders gekomen, het heeft geen jaren aangesleept. Dus: over liefdesverdriet schrijf ik niet.

»Wat me ook heel hard raakt, zijn de videoclips van FKA twigs, ze bepaalt duidelijk zelf hoe ze visueel overkomt.»

HUMO Je bewondert misschien nog het meeste van al haar zelfbeschikkingsrecht?

Selah Sue «In mijn contract staat haast letterlijk: ‘Selah Sue heeft over alles het laatste woord.’ Dat geeft me wel rust. Al sta ik wel meer dan vroeger open voor andermans mening. Ik heb met deze plaat geleerd water bij de wijn te doen. Maar dan denk ik weer: ‘Moet dat eigenlijk wel?’»


Bekijk de clip van FKA twigs

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234