null Beeld

Serie: How to Get Away with Murder

We hadden net een prachtig lijstje opgesteld – stap één: ‘Verstop je in de bosjes aan de overkant van Sven Ornelis’ huis’ – toen bleek dat ‘How to Get Away with Murder’ over iets heel anders ging: het betreft namelijk een hoog aangeschreven Amerikaans legal drama waarin klasbak Viola Davisalways the bridesmaid, nu eindelijk eens the bride – een rechtenprofessor speelt die samen met haar studenten bij een moordcomplot betrokken raakt.

Viola Davis «‘How to Get Away with Murder’ is méér dan goeie fictie: het is een symbool van een grote beweging in de geschiedenis, waarbij zwarte vrouwen – en zwarte actrices in het bijzonder – steeds meer erkenning krijgen. Kerry Washington in ‘Scandal’, en nu ik: eindelijk is er plaats voor zwarte vrouwen in de hoofdrol van een grote televisieserie. We moeten niet langer de goedbedoelende beste vriendin zijn, de aseksuele bijzitter in het verhaal van de blanke protagonist. Shonda (Rhimes, bedenkster van ‘Scandal’ en producer van ‘How to Get Away with Murder’, red.) heeft ons op de kaart gezet, en wel op een heel subtiele manier: je wordt niet met onbze huidskleur om het hoofd geslagen. We zijn gewoon vrouwen, die toevallig ook nog eens zwart zijn. Dat is helemaal niet raar, en wordt dus ook niet als speciaal voorgesteld. Zo hoort het. Het stemt me hoopvol dat de kijker daar helemaal in meegaat.

»Dat klinkt nu heel vanzelfsprekend, maar ik heb het ooit wel anders geweten. Ik ben opgegroeid op de boerderij van mijn grootmoeder, een voormalige plantage in het zuiden van Amerika. We waren één van de enige zwarte gezinnen: ik kan niet tellen hoeveel keer ik toen de woorden ‘black ugly nigger’ naar mijn hoofd geslingerd heb gekregen.»

- Je hebt ook moeten knokken voor je carrière.

Davis «Ik draai al dertig jaar mee, en dit is mijn eerste hoofdrol, kun je nagaan. Hoeveel keer hebben ze me niet gebeld: ‘We hebben een fantastische rol voor je!’ – naast Julianne Moore of Meryl Streep of weet ik veel wie. En dan bleek het telkens om twee regels tekst te gaan – met het loon hield ik net het hoofd boven water tot mijn volgende rol. Triestig maar waar: hoe donkerder je huid, hoe gelimiteerder je rollenkeuze. En ik heb een behoorlijk donkere huid.

»Ik ben dus enórm blij met de rol van Annalise Keating: een supersexy vrouw met een man én een minnaar, moreel gecompliceerd en intelligent… Het is de rol die ik altijd wilde spelen.»

- In The New York Times verscheen een artikel waarin je werd omschreven als ‘not classically beautiful’ – ‘geen klassieke schoonheid’. Daar kwam enorm veel reactie op.

Davis (glundert) «Nog een bewijs dat we écht in een periode van verandering zitten. Tien jaar geleden was de reactie niet zo heftig geweest, hoor, neem dat maar van mij aan. Sinds dat artikel in The New York Times staat het hele internet opeens vol foto’s van gewone, prachtige vrouwen – de één kortgeschoren, de ander met een enorme afro – met de hashtag #notclassicallybeautiful. Prachtig!»


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234