null Beeld

Serie: Salamander

De pitch van de nieuwe twaalfdelige Eén-reeks ‘Salamander’, te volgen vanaf zondag, klinkt Hollywoodiaans: in een kleine private familiebank worden zesenzestig kluizen van evenzovele toplui uit de magistratuur, het leger, de politiek en de industrie gekraakt, en allerhande gevoelige geheimen ontvreemd.

Noud Jansen

De gedupeerden besluiten de zaak uit eigenbelang in de doofpot te steken, maar dat is buiten Filip Peeters (althans: de door hem gespeelde politie-inspecteur Paul Gerardi) gerekend: die komt de kraak toevallig op het spoor, en zet een speurtocht op het getouw die hem naar een geheim genootschap met de naam Salamander leidt. Eén van de leden van dat genootschap, procureur-generaal Persigal, wordt gestalte gegeven door good old Jo De Meyere.

Jo De Meyere «Zou ik om te beginnen de loftrompet mogen steken over de scenarist van ‘Salamander’, Ward Hulselmans? Voor mij is Ward een merknaam, een kwaliteitslabel: geef mij twintig scenario’s van twintig verschillende auteurs te lezen, en ik haal er dat van hem blindelings uit. De ingenieuze structuur, de sterk geprofileerde personages, de sprankelende dialogen, de spanning: ’t is allemaal typisch Ward. Komt daar nog bij dat hij zo’n beetje mijn lijfschrijver is: Ward heeft de rol van John Nauwelaerts voor mij geschreven, uit ‘Heterdaad’, én die van Alexander Vorlat uit ‘Stille waters’ – wat mij betreft een absoluut hoogtepunt in mijn zevenenveertigjarige carrière. Die man ként mijn kwaliteiten en tekorten, en weet daar perfect op in te spelen.»

HUMO Kortom: u bent blij met uw rol in ‘Salamander’?

De Meyere «Zeer. Temeer omdat Frank Van Mechelen de serie geregisseerd heeft – hij heeft indertijd ook ‘Heterdaad’ en ‘Stille waters’ geregisseerd. Frank is zo’n beetje mijn blindengeleidehond, die me zacht en dwingend tegelijk naar de plek brengt waar ik moet zijn.

»Eigenlijk verfoei ik dat moderne woord, maar kom: voor mij was het een uitdaging om Persigal te spelen. Een echte hoofdrol is het niet - in de eerste afleveringen zie je hem zelfs amper – maar wat me fascineert is dat ik mezelf in hem herken: net als ik is hij van nature conservatief en hecht hij aan de oude normen en waarden. Tezelfdertijd is hij een beetje wereldvreemd en naïef: Persigal is aan de top gekomen met politieke steun, maar hij ziet niet in dat men van hem verwacht dat hij voor die steun iets terug doet. ‘Voor wat hoort wat’: dat is in die maffieuze hogere kringen nu eenmaal het adagium. ‘t Gaat tegen zijn natuur in om dat spel mee te spelen, met als gevolg dat hij geïsoleerd leeft, en eenzaam. Wat dat betreft heb ik rijkelijk uit mijn eigen leven kunnen putten, kan ik u zeggen.»

HUMO Voelt u zich dan geïsoleerd en eenzaam?

De Meyere «Soms wel, ja. U weet, bijna tien jaar geleden ben ik weduwnaar geworden, en sindsdien is mijn wereld toch enigszins beginnen af te brokkelen. Ik leef alleen, en ik vóél me soms ook alleen.

»Maar laat ik niet overdrijven: ik heb twee kinderen en vier kleinkinderen die ik zeer vaak zie – ‘t zijn stuk voor stuk voetballisten, en ik ga naar al hun wedstrijden kijken. Daarbij komt dat ik veel vertroosting haal uit mijn werk. Ik leg mezelf ook nog altijd een even grote discipline op als vroeger: zo studeer ik iedere dag twee uur op mijn teksten, ook om mijn geheugen scherp te houden. Doorgaans ken ik mijn teksten maanden op voorhand al vanbuiten, kan ik ze als het ware dromen.Niet dat dat een waterdichte garantie is, overigens: bij het reproduceren van een tekst kan de stress soms ongenadig toeslaan.»

HUMO Dat soort beroepsernst zie je bij de jonge generatie acteurs toch niet meer, wel?

De Meyere «Op het eerste gezicht klopt dat. Maar de jeugd heeft nu andere wapens: ze zijn ongecompliceerder, opener, brutaler ook. Creatiever soms zelfs, omdat ze meer aandurven. Wij, de acteurs van de oudere garde, zitten meer gevangen in een keurslijf, in een net van wetmatigheden.

»Maar goed, uiteindelijk mag ik niet klagen: ik voel respect en waardering voor de manier waarop ik werk. Dat maakt veel goed.»

HUMO In februari wordt u vierenzeventig: hoelang wil u nog blijven acteren?

De Meyere «Het zal u misschien verbazen, maar ik lig nu al vast tot juli 2014. Zo ga ik meespelen in een stuk van de hand van een oud-collega van u, Guido Van Meir, dat hij heeft geschreven voor theatergroep Het Gevolg. ‘Petrus en den doodendraad’ heet het, en het gaat over de dramatische belevenissen in de Eerste Wereldoorlog van de Petrus uit de titel.Ik moet zeggen: ’t geeft me bijzonder veel voldoening dat ik nog gevraagd word voor dat soort projecten, en ik zie vooralsnog geen reden om ermee te stoppen. Ik ben een acteur in hart en nieren, ziet u: zolang ik mentaal en fysiek nog in staat ben om me in dit vak staande te houden, ga ik door. Tot ik erbij neerval, zoals dat heet.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234