null Beeld

Serie: Spotless

U kunt een hele aflevering van ‘Liefde voor muziek’ uitzitten zonder één keer over uw nek te gaan? Dan hebben we een nieuwe uitdaging voor u: vanavond gaat op Acht het puike ‘Spotless’ van start, een nieuwe fictiereeks die prat gaat op humor zó donker dat ze het Sportpaleis niet binnen raakt zonder ‘uit voorzorg’ grondig gefouilleerd te worden door de politie.

Tom Raes

Centraal staat de Franse Londenaar Jean (Marc-André Grondin), die zijn rustige maar weinig benijdenswaardige leven als schoonmaker van plaatsen delict overhoop gegooid ziet worden wanneer zijn lang vervreemde broer plots opduikt in Londen.

- Aparte job, moordplaatsen schoonmaken: werkgelegenheid genoeg, maar ik zou er eerlijk gezegd niet graag aan beginnen.

Marc-André Grondin «Weinig mensen, denk ik. Daarom ben ik ter voorbereiding online op zoek gegaan naar mensen die als kostwinning de huizen van zo’n dode gaan leegmaken. Ik vond uiteindelijk niemand die met me wou praten, maar stootte wel op een handvol interviews waaruit bleek dat veel van die mensen eigenlijk met een soort schuldgevoel kampen: het is een beroep dat vrijwel niemand wil doen, en daarom doen zij het maar – zodat de nabestaanden het niet zelf hoeven te doen. Je moet je inbeelden dat het geen al te prettig gezicht is wat je te zien krijgt: bloedvlekken, latex handschoenen die achtergelaten zijn door te hulp gesnelde spoeddiensten… Erg fascinerend, zo’n job. Maar tegelijk ook heel eenzaam.»

- Eenzaam?

Grondin «Ja, dat ben ik ook te weten gekomen. Dat is nog het ergste aan de job: huizen waarvan de bewoner al geruime tijd overleden is zonder ontdekt te zijn. Je ziet de eenzaamheid van die overleden persoon immers overal weerspiegeld, in elke kamer die je moet leeghalen, en je begint onvermijdelijk na te denken wat er gebeurd moet zijn opdat iemand pakweg een maand na zijn dood door niemand gemist wordt. Dat is volgens mij het vreemde aan de job: ook al zijn je klanten dood, je moet toch met hen omgaan.»

- Los van het macabere is ‘Spotless’ ook een mooi portret van hoe immigranten zich weten te handhaven in Londen.

Grondin «Dank je. Londen speelt een even grote rol in de serie als ikzelf, vind ik persoonlijk. Bijna alle grote steden zijn één grote verzameling van accenten, achtergronden en culturen. Maar wanneer je in Frankrijk de tv aanzet, zie je alleen maar mensen die hetzelfde soort Frans praten. En nog al te vaak is dat ook zo in Britse series: er zit maar bitter weinig variatie in het Engels op televisie, terwijl een stad als Londen zó bont is qua taal. Dat hebben we proberen recht te zetten.»

- Je personage komt beroepshalve in heel wat onsmakelijke situaties terecht. Hoe hoog ligt je eigen walgdrempel?

Grondin «Vrij hoog, durf ik te zeggen. Ik ben dan wel nooit mee op pad geweest met iemand die écht zulke plaatsen schoonmaakt, maar toen ik jonger was, droomde ik ervan om spoedarts te worden. Dan mag je ook niet flauwvallen bij de eerste druppel bloed. Dat gezegd zijnde: we hebben érg overtuigende make-upartiesten op de set. We hebben voor de lijken vaak échte acteurs gebruikt in plaats van poppen. Het blijft vreemd, na een hele dag opnames zo’n lijk te zien opstaan, gedag zeggen, en naar huis gaan.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234