null Beeld

Serie: The Americans

Seizoen één van ‘The Americans’ kende een nogal precair einde: Philip en Elizabeth Jennings, de Russische spionnen die als happy American family het Amerika van Ronald Reagan hadden geïnfiltreerd, werden bíjna geklist door de FBI, en Elizabeth werd neergeschoten.

vvp

Aan het begin van seizoen twee is de storm gaan liggen: Elizabeth (Keri Russell) raakt stilaan hersteld en Philip (Matthew Rhys) werkt alweer volop in the field. De kinderen zijn wat ouder geworden, en raken geïntrigeerd door het soms bizarre gedrag van ma en pa. ‘The Americans’ evolueert van een huwelijksrelaas naar een familiedrama – zij het nog steeds in hetzelfde, flamboyante spionagejasje.

Als we onze collega’s van over de plas mogen geloven, wordt de reeks ook steeds beter: op filmreviewsite Rotten Tomatoes werd het eerste seizoen gemiddeld met een 7,8 op 10 bedacht – voor het tweede seizoen werd dat zo maar even 9,2 op 10. Eén recensent jubelde: ‘’The Americans’ heeft het onmogelijke gedaan: ons allemaal doen supporteren voor de Russen!’

Matthew Rhys «Altijd fijn om te horen! Maar eerlijk: al die lof is gevaarlijk. Toen we begonnen, verwachtte niemand iets. Na seizoen één hebben we het onderste uit de kan moeten halen om beter te doen – dat is ook gelukt, me dunkt. Maar geen idéé wat we in seizoen drie nog kunnen doen! (lacht)»

HUMO Nog meer van die fantastische vermommingen?

Rhys (lacht) «Goeie tip. Ik verkleed me altijd graag – in de reeks, welteverstaan. Mijn ­favoriete vermomming tot op heden is er eentje die ik Fernando heb gedoopt: hij heeft haar tot op zijn schouders, een snor en een goatee – en een nogal speciaal accent. Kijk maar of je ’m kan spotten!»

HUMO Veel acteurs doen grondig research als voorbereiding op een rol. Jij ook?

Rhys (denkt na) «Ik sta er toch wat achterdochtig tegenover: als acteur komt het eropaan om ‘in het moment’ te zitten, en ik zie niet in hoe de kennis van eindeloze data en feitjes je daarbij kan helpen. Alleen dingen die praktisch van pas komen – de trainingssessies die Keri en ik kregen om ons voor te bereiden op het spionnenleven, bijvoorbeeld – zijn écht nuttig.

»Je moet er wel voor zorgen dat je genóég weet om in het hoofd van je personage te kunnen kruipen. Philip is bijvoorbeeld iemand die het hele Amerikaanse systeem bekijkt met de blik van iemand die geïndoctrineerd is in de Sovjetmaatschappij: dan moet je wel even opzoeken hoe hij daar leefde. Welnu, Philip is tijdens WO II opgegroeid in werkelijk erbarmelijke omstandigheden: daarin zag ik meteen een goeie reden waarom hij zich later wel aangetrokken zou voelen tot, eh, the finer things of life, wanneer hij in Amerika aankomt. Hij wéét dat het daar zo slecht nog niet is.»

HUMO Philip is een personage met wie je kunt meeleven, maar een goeie man is hij niet: hij heeft al behoorlijk wat doden – zelfs onschuldige slachtoffers – op zijn geweten.

Rhys «Absoluut. Maar toch ben ik er zeker van dat hij worstelt met zijn geweten. Elizabeth niet: zij doodt zonder schuldgevoel omdat zij nog rotsvast gelooft in the greater good. Terwijl Philip langzaamaan is gaan twijfelen over zijn missie en zijn loyauteit.

»Doden is bij Philip verschoven van een ideologische kwestie naar een survivalhandeling – soms móét hij wel. Als ik even mag speculeren denk ik dat zijn trouw niet meer zozeer ligt bij Mother Russia, maar wel bij zijn gezin. Als hij moet doden om de toekomst en geheime identiteit van zijn gezin veilig te stellen, dan zal hij niet twijfelen.»

HUMO Tot slot zit er in de allereerste aflevering van het seizoen een, eh, speciale scène.

Rhys «Ha, je hebt het over de scène waarin onze dochter binnenkomt terwijl we liggen te soixante-neuf’en! Ja, ik moet eerlijk zeggen: ik had zo m’n twijfels toen ik het script in handen kreeg. Maar de schrijvers stonden erop: het was kennelijk belangrijk voor de karakterisering!»

HUMO Uiteraard.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234