Seropositieve homo-imam Ludovic-Mohamed Zahed

Ludovic-Mohamed Zahed (38) is niet alleen doctor in de psychosociologie, hij is ook een openlijk homoseksuele imam. Hij richtte in Parijs de eerste ‘inclusieve’ moskee in Europa op, toegankelijk voor seksuele minderheden. Zahed werkt op dit moment als consultant op het gebied van homoseksualiteit en religie.

'Er zijn eeuwenlang kaliefen geweest die de herenliefde waren toegedaan'

De zon geselt de oude haven van Marseille. Op een terras vertelt Ludovic-Mohamed Zahed – spijkerbroek, T-shirt en zonnebril met fijn blauw montuur – openhartig over zijn scheiding. Zahed was de eerste Fransman die in het huwelijk trad met een man. Dat deed hij in Zuid-Afrika, het geboorteland van Kiyaan, ondertussen zijn ex. Frankrijk kent het homohuwelijk pas sinds 2013.

HUMO Wat ging er mis?

Ludovic-Mohamed Zahed «Hij twijfelde aan zijn geloof, zei dat hij geen moslim meer was. Homoseksueel wilde hij ook al niet zijn; hij heeft zich nooit kunnen bevrijden van de homofobie waarmee hij opgroeide.»

HUMO Werd volgens u de man die in Orlando 49 bezoekers van een homoclub doodschoot, ook gedreven door zelfhaat?

Zahed «Zonder twijfel. Die massamoord was voor hem een manier om zijn zelfhaat te verdrijven en tegelijk te steunen op het ‘prestige’ van een internationale zaak, die van Islamitische Staat. Zijn profiel lijkt op dat van Salah Abdeslam, die in Brussel ook in homoclubs werd gesignaleerd. Waar ik bang voor ben, is dat Orlando het ‘homonationalisme’ nog zal aanwakkeren.»

HUMO Wat is precies homonationalisme?

Zahed «Homonationalisten zijn homoseksuelen die op rechts-populistische partijen stemmen, de partijen die de islam stigmatiseren als de ergste vijand van homoseksuelen. In Frankrijk stemt 30 procent van de getrouwde homo’s op het Front National.»

HUMO Maar er is wel degelijk een groot probleem: in de islamitische wereld kun je nergens met een gerust hart homoseksueel zijn. De eerste moskee in Europa die openstaat voor homoseksuelen en transgenders – door u opgericht – is geen gebouw met een bordje op de deur. De bijeenkomsten vinden plaats op wisselende locaties die uit veiligheidsoverwegingen niet bekend worden gemaakt.

Zahed «Natuurlijk is er een probleem. Maar ik probeer de vooroordelen te ontmantelen, de door islamisten opgetrokken façade af te breken.

»Er valt in de traditie van de profeet of de kaliefen geen spoor te ontdekken van martelingen of executies van homoseksuelen. Er zijn eeuwenlang kaliefen geweest die de herenliefde waren toegedaan. Eén van de laatste Ottomaanse sultans was biseksueel. De grote Europese dichters van de 19de eeuw konden zichzelf zijn in Marokko en Tunesië, omdat ze daar niets hoefden te vrezen.»

HUMO Hoe wilt u iets doen aan die massale afwijzing? Vandaag veroordelen alle islamitische wetscholen homoseksualiteit.

Zahed «Je moet ergens beginnen. In de inclusieve moskee en in dit gesprek met u kan ik mijn ideeën verspreiden. Men moet weten dat Meneer Islam niet bestaat: het geloof is wat wij er zelf van maken. Wij kunnen allemaal imam zijn en onze eigen weg bepalen. De Koran wijst homoseksualiteit nergens af. De enige verzen over seks tussen mannen gaan over Sodom en Gomorra. God verwoestte die steden niet omdat de inwoners homoseksueel waren, maar omdat er rituele verkrachtingen van jonge mannen en vrouwen plaatsvonden. De gruweldaad waar de Koran over spreekt, verwijst dus naar seksueel geweld en níét naar homoseksualiteit.»

HUMO Met heilige teksten kun je alle kanten op. Andere schriftgeleerden concluderen dat je homo’s van flatgebouwen moet gooien, met het hoofd naar beneden.

Zahed «Dat is zo, iedereen interpreteert. Maar er zijn veel meer Koranverzen die oproepen tot vrede en acceptatie van de ander. Alleen worden die ten gunste van de enkele gewelddadige terzijde geschoven.»

HUMO Is de Koran het woord van God voor u?

Zahed «De Koran is het woord van een unieke God die houdt van ons allemaal en die door niemand geclaimd kan worden. Het is een immanente God, hij huist in ons allen. Hij is – zoals de Koran het uitdrukt – ons meer na dan onze halsslagader.»

HUMO Wat moeten we met alle moorden die worden gepleegd in naam van de islam?

Zahed «Dat is niet de islam. Terroristen zijn leugenaars die uit zijn op geld en macht, het jihadisme is een nieuw fascisme dat de islam als dekmantel heeft. Het nieuwe fascisme bloeit op de bodem van sociale en economische crises. En fascisten keren zich tegen minderheden. Dat mechanisme is altijd hetzelfde, of het nu gaat om nazi-Duitsland of Islamitische Staat.»


God herontdekt

HUMO Waar komt uw Franse voornaam Ludovic vandaan?

Zahed «Toen ik de Franse nationaliteit kreeg, wilde ik dat benadrukken in mijn naam. Ik ben opgegroeid tussen Algerije en Frankrijk. Mijn vader deed in import en export van levensmiddelen, mijn moeder is schoonheidsspecialiste. We waren zeker geen arm of onderontwikkeld gezin. Maar mijn oudere broer sloeg me geregeld in elkaar om me te leren wat een man was. Hij brak mijn neus omdat hij zich schaamde voor zijn verwijfde broertje. Toen ik acht was, dacht ik: ik zit ertussenin, ik ben een beetje jongen en een beetje meisje. Mijn vader vond het vreselijk, noemde me een jankerd en een sissy. Hij strafte me, heeft me ook weleens vastgebonden, maar hij sloeg me nooit.»

HUMO Wanneer ontdekte u dat u op mannen viel?

Zahed «We woonden in Parijs, maar een groot deel van het jaar verbleven we in Algiers, vanwege de zaken van vader. Soms wel vijf maanden per jaar, de lange zomervakanties inbegrepen. Daar raakte ik bevriend met Djibril, een negen jaar oudere salafist. Ik werd opgenomen in de moskee van La Colonne, in het oude koloniale deel van de stad. Het voelde als een nieuwe familie. Een paar jaar na het uitbreken van de opstand van gewapende islamistische groepen tegen het autoritaire bewind in 1991, besloten mijn ouders in Algiers te blijven. Ik was dolblij, omdat ik meer tijd met Djibril kon doorbrengen. Ik ging naar een Frans lyceum, maar na schooltijd spoedde ik me naar zijn moskee. Ik leerde de Koran uit het hoofd en hulde me naar Saoedisch voorbeeld in een wit gewaad. Een nieuwe bron van zorg voor mijn ouders, die bang waren dat ik zou eindigen als terrorist.»

HUMO Bleef die relatie met Djibril geheim in de moskee?

Zahed «Wij hadden geen seks. We sliepen vaak samen, hand in hand, voorhoofd tegen voorhoofd, beiden ervan overtuigd dat dit een gewone vriendschap was. Uiteindelijk werden we uit elkaar gehaald door onze broeders. Ze zeiden: ‘Hou hiermee op, anders gaat het mis, dat weten jullie best.’ Ik ging er zelf ook van uit dat homo’s niet deugden. Maar ik was boos, beledigd, voelde me enorm verraden. Vanaf dat moment zat ik niet meer naast Djibril op het tapijt in de moskee. Hij zou gaan trouwen en dat moest ik ook doen, zei hij.»

HUMO Dat moet moeilijk zijn geweest.

Zahed «Ik zag maar twee mogelijkheden: of ik was inderdaad pervers of de islam deugde niet. Mijn religie viel geheel samen met de totalitaire islam, ik was nog niet in staat om een alternatief te zien. Een grote aanslag in het centrum van Algiers maakte definitief een eind aan mijn salafistische periode. Toen mijn vader voorstelde terug te gaan naar Frankrijk, reageerde ik opgelucht. Hij had een heel andere reactie verwacht.

»We vestigden ons in Marseille, omdat mijn moeder de zon niet kan missen en omdat er meer Arabieren wonen dan in Parijs. Ik keerde mij af van de islam en ging psychologie studeren. Natuurlijk koos ik voor die studie omdat ik wilde weten hoe verdringing werkt, hoe ik in staat was geweest mijn seksualiteit zo lang zo goed te onderdrukken. Vier maanden later ontdekte ik dat ik seropositief was. Ik was besmet door mijn eerste echte vriend, een studiegenoot, die me nooit verteld had over zijn andere seksuele contacten.»

'De Koran is het woord van een unieke God die houdt van ons allemaal en die door niemand geclaimd kan worden.'

HUMO Wisten uw ouders op dat moment dat u homo was?

Zahed «Ik had toen net mijn coming-out achter de rug. Ik had iedereen bij elkaar geroepen en het verteld. In de auto had ik een tas met kleren achtergelaten voor het geval ik niet thuis zou kunnen blijven slapen. Mijn vader reageerde onverwacht goed, ook al had hij altijd gezegd dat hij al mijn botten zou breken als mijn voorkeur voor jongens zich zou bevestigen. Mijn moeder barstte in tranen uit. Zij vond mijn ziekte trouwens minder erg dan het feit dat ik homo was. Een ziekte kun je behandelen, meende ze. Zij heeft nog lang elke dag gebeden dat ik zou veranderen. Dat kon, geloofde zij, als ik een geschikt meisje zou tegenkomen.»

HUMO Maar dat gebeurde niet.

Zahed «Nee, natuurlijk niet. Na mijn studie vond ik werk bij een keten van wellnesscentra, als personeelschef. Het verdiende goed, ik ging in Parijs wonen en ontdekte daar het nachtleven. Maar de onrust stak de kop op. Ik ging gebukt onder wroeging over het feit dat ik mij had laten besmetten. Bovendien werd ik gemeden als drager van het aidsvirus. En ook miste ik iets in een leven zonder spiritualiteit. Ik stortte me op boeddhistische meditatie en ging met mijn jongere zus, die ik altijd alles vertelde, naar Tibet. Om daar te ontdekken dat ook de aanhangers van deze godsdienst met hun aura van kalmte en geweldloosheid iets tegen gays hebben. Vervolgens sloot ik me aan bij de vereniging Enfants du Sida, ik reisde de hele wereld rond om met hiv besmette kinderen te helpen. De reis werd het sluitstuk van mijn zoektocht: ik herontdekte de islam, vond eindelijk rust. Mijn poging God te vergeten was voor mij alsof ik me probeerde te ontdoen van een arm.»

★★★

Zahed staat op. Hij wil even naar de hamam waar zijn moeder werkt om zijn telefoon op te laden. Op het terras voor Hamam Eden zit een man met gedistingeerd grijs haar en een oranje Ralph Lauren-overhemd. Het is Zaheds vader Ilyes (68), hij wacht op zijn vrouw. Als Ludovic naar binnen is verdwenen, zegt hij dat hij zich veel zorgen maakt over de veiligheid van zijn zoon. ‘Die baardmannen staan hem naar het leven. Hij is heel erg moedig, maar ik ben erg bang voor hem.’ Het maakt hem kwaad. ‘Mijn zoon is wat hij is, alleen God kan over hem oordelen.’

Als Ludovic aanschuift, duurt het niet lang of vader en zoon bekvechten als vanouds over het regime in Algerije. President Bouteflika, aan de macht sinds 1999, is voor Ilyes een held, de man die het land redde uit de klauwen van de islamisten. ‘We moeten hem dankbaar zijn!’ roept Ilyes uit. ‘Ach wat,’ veert zijn zoon op. ‘Het regime was een deel van het probleem, er was totaal geen vrijheid.’ ‘O nee?’, reageert vader. En door wie word jij nu bedreigd? Door de mannen van Bouteflika? Ik dacht het niet!’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234