null Beeld

Sharon Stone wordt 60 en speelt alle miserie van zich af

Ze was lang van de radar verdwenen. Nadat ze een beroerte had gekregen, speelde ze behalve in het snel te vergeten ‘Basic Instinct 2’ uit 2006 – of hoe geheugenverlies ook een voordeel kan zijn – geen enkele hoofdrol meer. Maar net voor haar 60ste, ze verjaart in maart, is Sharon Stone helemaal terug en schittert ze in een prestigieuze HBO-serie van Steven Soderbergh.

'Weet je hoe beangstigend het is om je geheugen kwijt te spelen? Ik wist niet eens of ik mijn dialogen zou kunnen onthouden'

Voor menig in de jaren 90 opgroeiende puber, was Sharon Stone de mooiste vrouw ter wereld. Die tijgerinnenblik en haar fitnesspakje in ‘Total Recall’! Dat vrijpostig wapperende hemdje uit ‘The Quick and the Dead!’ En vooral die ijskoude, priemende ogen van femme fatale Catherine Tramell in Paul Verhoevens klassieker ‘Basic Instinct’, de film waarin zij op meest memorabele wijze van knietje wisselde.

Op het toppunt van haar roem castte Hollywood haar graag als gevaarlijke sex kitten, maar Stone was natuurlijk méér. In ‘Casino’ van Martin Scorsese speelde ze als een natuurkracht, goed voor een Oscarnominatie.

Op haar 59ste steelt ze nog altijd alle aandacht wanneer ze een kamer binnenwandelt. Wanneer ze zich voor een journalist neervlijt, wacht ze niet eerbiedig op de eerste vraag, maar zegt ze gewoon: ‘Hallootjes! Waarover zullen we het eens hebben?’

Wel, waarom niet over het heetste hangijzer van de laatste maanden? Sharon Stone maakte haar opgang op het moment dat ene Harvey Weinstein een machtige producer werd. Stone speelde sexy rollen, ging vaak naakt, werd gezien als lustobject… Als je daar nu over nadenkt, kun je je afvragen: voelde ze zich daar goed bij? Enkele dagen voor dit interview kreeg ze in een Amerikaanse talkshow de vraag voorgeschoteld of ze ooit met ongewenste intimiteiten te maken heeft gekregen. Haar antwoord? Eerst schoot ze 10 seconden in een lachkramp, om dan te repliceren: ‘Meneer, ik heb álles gezien.’

HUMO Je hebt altijd sterke vrouwen gespeeld, en je hebt nooit een blad voor de mond genomen. Was dat altijd even makkelijk?

null Beeld

Stone «Ik had vooral een fantastische leermeester: Roy London. In de moeilijke periodes in het begin van mijn carrière zei hij: ‘Mannen zijn niet geïnteresseerd in je mening. Zeg ze daarom wat je vóélt, want daarover valt niet te redetwisten.’ Hij zat vol nuttig advies. Hij leerde me hoe ik me het best gedroeg in moeilijke meetings en hoe ik gladde producers moest aanpakken. Triest dat het zo moest, maar als vrouw kon je niet anders.

»Nu zitten we in een ander tijdperk, waarin vrouwen voor het eerst écht de mogelijkheid hebben om hun mening te geven en waarin er met die mening daadwerkelijk rekening wordt gehouden. (Twijfelt) Het is belangrijk dat je jezelf kan zijn, en ik denk niet dat ik dat vroeger kon.»

HUMO Nog even over dat talkshowfragment: wil je daar iets dieper op ingaan?

Stone (ontwijkend) «Vrouwen hebben zich altijd moeten schikken naar de wensen van mannen. Ze kleedden zich anders, gedroegen zich anders. Ik deed dat ook. Ik vond mezelf nooit een sexy vrouw, maar ik was wel zo verstandig om te weten dat ik me maar beter sexy gedróég. Ik probeerde het spelletje mee te spelen, I guess. Nu is die hele machtsverhouding gelukkig helemaal aan het veranderen en dat kan ik alleen maar toejuichen.

»Maar wat jij volgens mij wil weten: of ik Harvey Weinstein goed heb gekend?»

HUMO Als je wil: vertel maar.

Stone «Jazeker, ik heb heel lang met Harvey gewerkt (lachje). Ik heb op een bepaald moment zelfs een productiedeal met ’m gehad. Ik kén hem dus. Laat het mij zo zeggen: ik was niet in shock toen het nieuws uitbrak. En ik vind het ook niet erg dat hij tegen de lamp is gelopen.

»Maar volgens mij gaat het hele verhaal niet alleen over Harvey. Het is breder dan dat. Ik denk dat de filmindustrie op dit moment een reflectie is van de maatschappij: overal is er verandering op til, wangedrag wordt niet meer geduld. Onze moeders en grootmoeders hebben keihard gewerkt voor beterschap en hun dappere werk werpt nu eindelijk vruchten af.

»Dit is misschien een goed moment om nog een andere uitspraak van Roy London vanonder het stof te halen: ‘Verandering gebeurt in een vingerknip, maar het is de vóórbereiding daarop die zo fucking lang op zich laat wachten.’ Welnu, ik denk dat de voorbereiding achter de rug is.»

HUMO Kaart ‘Mosaic’ volgens jou ook zulke thema’s aan?

Stone «Niet rechtstreeks, maar toch… Het zijn vooral de mannelijke personages die harde keuzes moeten maken, die in de spiegel moeten kijken, verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun acties. Die moeten véchten om een beter mens te worden. Dat klinkt bijna als een statement, eigenlijk.»

HUMO In de serie speel je Olivia Lake, een schrijfster van kinderboeken.

Sharon Stone «Ze is een heel interessante vrouw, die vroeg heeft gepiekt. Het succes van haar eerste boek heeft ze nooit kunnen evenaren. Ze slijt haar dagen in haar prachtige huis op een bergtop nabij een kleine gemeenschap. Ze steekt veel tijd in het goede doel Mosaic, een kunstproject voor kinderen. Ze kijkt graag naar de jongens, maar eigenlijk is ze vooral heel erg eenzaam, ze heeft een muur rond zichzelf opgetrokken. Op een noodlottige nieuwjaarsdag wordt ze vermoord. Door wie? Dat is de vraag natuurlijk.

»Maar beschouw ‘Mosaic’ niet als een moordmysterie van dertien in een dozijn. Het gaat eigenlijk niet over die moord: het is veeleer een complexe puzzel vol boeiende personages, waarin volop wordt geëxperimenteerd met nieuwe verteltechnieken. Ik moet zeggen dat Steven Soderbergh een krachttoer heeft uitgehaald.»

HUMO Hoe hoog schat je hem in als je hem vergelijkt met de andere regisseurs met wie je al hebt samengewerkt?

Stone «Héél hoog. Het verbaast me niks dat hij beste maatjes is met Marty (Scorsese, red.). Ze zijn allebei grootmeesters, genieën, niet van deze planeet. Als ik hem in dezelfde zin noem als Marty, dan weet je genoeg. Er is geen trede meer bóven hen.»

HUMO Je zou aan een nieuw filmproject met Scorsese beginnen, fluistert men.

Stone «Geen commentaar (grijnst). Maar over Steven nog: wat je misschien niet van hem zou verwachten, is dat hij niet alleen een vakman is, maar ook een hilarische kerel. Het is léúk om bij hem te zijn. Als je twijfelt over een scène, over de manier waarop je iets moet aanpakken, dan stelt hij je meteen op je gemak.»

HUMO Ze noemen Soderbergh weleens een halve gek.

Stone «Totaal onterecht. Hij is goed voorbereid en weet exact wat hij wil. Daarom is het als acteur ook zo leuk om met hem te werken: als hij je kiest voor een rol, dan weet je dat hij je voor 100 procent vertrouwt. En dan schiet hij zelden meer dan twee takes voor één scène. Geen getreuzel, filmen, hup, klaar! Zijn werkwijze is bijzonder, want hij is niet alleen de regisseur, maar ook de cameraman. Dat is wáánzin. Op een filmset staan normaal gezien tientallen enorme spots. Maar Steven filmt met het licht dat voorhanden is: hij knipt gewoon de lichtschakelaar van de kamer aan en hij doet het dáármee. En hij monteert ook nog eens zelf. En dat alles in een razendsnel tempo! Ik snap er niks van, ik sta er met open mond naar te kijken.»

null Beeld

'Op de set van 'Mosaic': 'Steven Soderbergh is een genie. Behalve de regisseur is hij ook de cameraman en de monteur. Dat is wáánzin'


Revolutionair

‘Mosaic’ is een HBO-serie, maar geen gewone. In Amerika werd ze eerst uitgebracht als – we leven nu eenmaal in 2018 – een app. Daarmee kan je kiezen welke verhaallijn je wil volgen. Elke draad biedt nieuwe perspectieven en inzichten, terwijl je via kleine pop-ups zoals mails extra informatie kunt opvragen. Je hebt als kijker geen impact op het verloop van de plot, maar wél op de manier waarop die zich ontvouwt. In België krijgen we voorlopig enkel de lineaire, klassieke tv-versie van het verhaal te zien, waarin Soderbergh uit al het materiaal dat hij filmde zes afleveringen van 50 minuten distilleerde.

HUMO Was je meteen mee met het app-idee, of moest je toch even in de haren krabben?

Stone (lacht) «Onderschat me niet, ik heb drie kinderen. Ze zijn momenteel 10, 11 en 17 (ze zijn alle drie geadopteerd, red.) en de oudste is heel vernuftig. Die zit op dit moment thuis z’n eigen computers te bouwen. Ik help hem daar soms bij en dat doet me dan telkens weer denken aan zijn kindertijd, toen we samen met Lego speelden: hij was de architect met de visie, ik moest de blokjes sorteren en aangeven, zonder dat ik wist waarmee ik bezig was (glimlacht). Nu, toen hij 10 was, begon hij aan mij en mijn vrienden smartphonelessen te verkopen: 10 minuten voor 10 dollar. Daar heeft-ie een leuk zaakje aan overgehouden. Dan kreeg ik om elf uur ’s avonds telefoon van een vriendin: ‘Mag ik Roan even spreken alsjeblieft, ik vind mijn foto’s niet terug.’ (lacht)»

HUMO Heb je de ‘Mosaic’-app al gebruikt?

Stone «Uiteraard! Ik vind het een revolutionair concept. Jammer dat jullie in Europa de app niet kunnen gebruiken. Dat komt nog wel, daar ben ik zeker van. Steven is momenteel bezig om een hele reeks nieuwe projecten te ontwikkelen die uitgaan van hetzelfde principe. Dat is in deze tijden toch waanzinnig interessant? We krijgen altijd meningen voorgeschoteld die ofwel donkerzwart, ofwel spierwit zijn. ‘Mosaic’ pepert je in: ‘De waarheid hangt maar af van wie ze vertelt.’ Zo herinner ik me een scène met tegenspelers Frederick Weller en Garrett Hedlund, waarin het personage van Frederick het personage van Garrett een fooi geeft. In het perspectief van Frederick zie je dat-ie Garrett een briefje van 100 dollar geeft en hem eens vriendelijk toelacht. In het perspectief van Garrett krijgt hij een briefje van 10 dollar en een kleinerende opmerking.»

HUMO Je vond dit naar verluidt een bevrijdend project om aan te werken.

Stone (knikt) «De opnames waren buitengewoon intiem. We tastten af wat er allemaal mogelijk was met het medium en we filmden alsof we een documentaire maakten. Volgens mij krijg je daarom een erg rauw beeld van de personages, zonder opsmuk, zonder poeha: je krijgt geen tv-vrouw te zien, maar een échte vrouw. (Denkt na) Er zitten veel waarachtige gevoelens en gedachten in deze serie, dingen die vanuit mijn diepste binnenste komen. Ik heb nog niet vaak meegemaakt dat ik zoveel pure inbreng heb in een verhaal.»

null Beeld

'Sharon Stone met een memorabele kniezwengel in 'Basic Instinct', de film die haar carrière maakte.'


Missverkiezing

HUMO Naast je acteerwerk heb je je altijd geëngageerd voor tal van goede doelen. Naast je naam staat vaak het woordje ‘weldoener’.

Stone «Ik probeer mijn steentje bij te dragen waar ik kan. Ik geef soms lezingen over aids, een problematiek waar ik me al sinds de jaren 90 graag voor inzet. En ik heb met een campagne tegen malaria eens meer dan een miljoen dollar ingezameld voor muggennetten. We hebben die netten toen zelfs tot in Afrikaanse landen gekregen die er voorheen nooit gehad hadden.»

HUMO Waar komt dat engagement vandaan?

Stone «Waarom zou je níét je best doen? Als je geprivilegieerd bent, heb je die plicht, vind ik. Zo ga ik al geruime tijd naar Davos, een dorpje in de Zwitserse Alpen, wanneer daar het jaarlijkse World Economic Forum plaatsvindt. Dat stelt zich tot doel om ex-presidenten, belangrijke diplomaten en leiders aan te porren om van de wereld een betere plek te maken. Een exclusieve affaire, want je moet een pasje hebben om nog maar de stad binnen te mogen. Maar ook een enorm inspirerende plek. Zo was ik er op het moment van de tsunami van 2004. Toen zag ik hoe iedereen metéén reageerde en alle focus onmiddellijk naar slachtofferhulp ging.

»Op een bepaald moment vroeg iemand mij rond welke thematiek ik het liefst zou willen werken. Waarop ik, heel eerlijk: ‘Aan vrede in het Midden-Oosten.’ Een antwoord dat me doet klinken als een kandidate in een missverkiezing, ik weet het (lacht). Maar niet lang daarna kreeg ik een telefoontje. Het bleek één van mijn allergrootste helden te zijn: de in 2016 jammerlijk overleden Israëlische politicus Shimon Peres – één van de grootste wereldleiders ooit.»

HUMO Wat had die je te zeggen?

Stone «Hij vond mijn uitspraak zo idioot nog niet, en nodigde me uit om goed werk te verrichten. Ik ben toen speeches gaan geven voor een gemengd publiek van Israëlische en Palestijnse vrouwen. Een geweldige ervaring! Ik heb er zelfs nog een paar acteercursussen gegeven (lacht). Ik heb samen met Shimon een paar projecten uit de grond gestampt ten voordele van jonge slachtoffertjes van de Palestijns-Israëlische oorlog. En hij vroeg me ook nog eens om lid te worden van de Peres Peace Foundation. Die man heeft zo’n grote invloed op me gehad. Wist je dat hij een Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen? Het is dankzij hem dat ik mee de YaLa Peace Movement heb opgestart, intussen de grootste online vredesbeweging ter wereld. Die heeft al zoveel levens gered: in Syrië, Jordanië, Egypte… Er wordt hulp en onderdak geboden aan mensen die vastzitten in gebieden die worden gebombardeerd. Daar ben ik heel fier op.»

HUMO Terecht, blijkbaar: je hebt onder meer de Nobel Peace Summit Award gekregen van de dalai lama.

Stone (knikt) «Een eer die alle acteerprijzen ver overstijgt. Ik kreeg van een Joodse organisatie een Isaiah Award, die eerder al werd uitgereikt aan de stichter van Israël David Ben-Gurion, een enorme filantroop, en aan Bill Clinton. Raar dat ik in dat rijtje sta (lacht). Ik heb altijd enorm veel steun gekregen voor het goede werk dat ik wilde doen.

(Opeens) Daarom word ik nu zo ziek van Donald Trump. Hij is de minst solidaire mens van de wereld, hij draagt net alle tegenovergestelde waarden uit.»

HUMO Keuze te over: wat vind jij het meest hatelijke aan hem?

Stone «De manier waarop hij onrust veroorzaakt, gewoon omdat hij het kan. Dat vind ik hartverscheurend. Want het laatste dat we in deze tijden nodig hebben, is nog méér spanning, nog méér gif. Maar ik heb ook een persoonlijke reden om kwaad op ’m te zijn: Trump heeft alle financiële steun aan YaLa opgezegd. Want wie heeft er nu pakweg scholen in Jordanië nodig? (Diepe zucht) Het is allemaal erg droevig.»


Beroerte

Al bijna even triest: het had niet veel gescheeld of Sharon Stone was er niet meer geweest. In 2001 kreeg ze een beroerte, toen een ader in haar nek knapte. ‘Er was een kans van hoop en al 5 procent dat ik het zou overleven.’ De revalidatie was gruwelijk: ze kon niet meer praten, wandelen, horen, schrijven of lezen. Waarop Hollywood haar liet vallen als een baksteen. ‘Ik heb gevochten,’ zegt ze daarover. ‘En dan heb ik even de tijd genomen om een moeder te zijn voor mijn kinderen.’

Stone «Ik was bang om aan ‘Mosaic’ mee te doen, omdat ik niet wist of ik het wel zou kúnnen. Ik ben zowel mijn korte- als langetermijngeheugen een hele tijd kwijt geweest. Weet je hoe beangstigend dat is? Door een neurologisch defect verlies je plots het grootste deel van wie je bent. Ik wist niet of ik ooit nog normaal zou worden. Voor ‘Mosaic’ was ik nog altijd niet zeker of ik al mijn regels tekst zou kunnen herinneren. Zeker omdat het script zo’n vijfhonderd pagina’s dik was (lachje).»

HUMO Dus het woord ‘comeback’, dat ik vaak lees als het over jou en ‘Mosaic’ gaat, is niet verkeerd?

Stone «Daar hoop ik op. Ik heb nog maar net weer een manager en een agent onder de arm genomen, in de hoop mijn carrière weer te lanceren. Ik heb er met mijn kinderen uitgebreid over gepraat, en we voelen ons er met zijn allen klaar voor. Maar wat nog de grootste boost was: ik heb dit mooie project tot een goed einde gebracht (glundert). Ik voel me in balans, stabiel, váárdig – ik kan je nauwelijks vertellen hoeveel deugd dat doet. Die agent en die manager heb ik overigens pas na de opnames aangenomen – omdat ik tóén dacht: ‘Ja hoor, ik kan het nog!’»

HUMO Een stabiel genie! Dank voor het gesprek.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234