null Beeld

She & Him - Volume One

Vreet uw schone kas maar op, Scarlett Johansson: er zijn actrices die wél kunnen zingen! Zooey Deschanel (bekend van 'The Hitchhiker's Guide to the Galaxy' en 'The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford', maar ook van een bijrolletje in - proef die titel - 'It's Better to Be Wanted for Murder Than Not to Be Wanted at All') ontmoette de gewaardeerde indie-troubadour M. Ward (herlees de jubelrecensies in het archief op humo.be) vorig jaar op een filmset, en zie: het klikte.

Het resultaat van hun muzikale romance: 'Volume One', een zomerse popplaat, frivool als opwaaiende zomerjurkjes, zich onbeschaamd aanvlijend tegen de girl groups uit de prille sixties: The Ronettes, The Supremes, The Shangri-Las.

She is Zooey als de verliefde bakvis, Him niet noodzakelijk M. Ward maar De Jongen op wie she verliefd is/die ze niet kan krijgen/op wie ze uitgekeken is/die haar beste vriendin boven haar heeft verkozen. 'I know he's yours and he'll never belong to me again, I did him wrong, so don't brag': meisjesleed, -nijd en -hartenpijn! En is eenzaamheid ooit scherper samengevat dan in 'Black Hole': 'I'm all alone, on a bicycle for two' - alleen op een tandem? M. Ward is de arrangeur, producer en multi-instrumentalist van dienst, die als een moderne Phil Spector galm op de percussie zet, handgeklap of fluitend volk als versierinkjes aanbrengt, met een snikkende lapsteel de pijn van het meisje-zijn onderstreept of met twinkelende pianoriedels een verkwikkende zomerbries door een song jaagt. Hij wordt voortreffelijk bijgestaan door Mike Mogis (u kent 'm als de rechterhand van Bright Eyes) en bevriende muzikanten uit The Decemberists en DeVotchKa.

Dat zouden evenwel maar lapmiddelen zijn zonder de heerlijke, onschuldige maar niettemin wendbare stem van Deschanel, en de flair waarmee ze lekkere meezingers schrijft. Alleen met de covers schuiven Deschanel & Ward uit: 'You Really Got a Hold on Me' van Smokey Robinson & The Miracles, 'I Should Have Known Better' van The Beatles en de bonustrack 'Sweet Low Sweet Chariot' voegen niks toe, integendeel. Neen, dán liever de opener 'Sentimental Heart' ('Cried all night till there was nothing more/What use am I as a heap on the floor'), 'Take it Back' (nachtclubjazz met country verzoend), het mierzoete 'Sweet Darlin'' (met een blik strijkers toe) of lekkers als 'Why Do You Let Me Stay Here?', 'Change Is Hard' of 'This Is Not a Test'. En alle andere.

Maar als u ons nu wilt verontschuldigen, het terras roept. Laat opwaaien die zomerrokjes!

Toptrack: 'Why Do You Let Me Stay Here'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234