null Beeld

Show: So You Think You Can Dance

Het enige Belgische jurylid van 'So You Think You Can Dance' is een Antwerpse Filipino die al veertien jaar in Amsterdam woont: Marco Gerris (36).

Voor wie zich afvraagt wat die man in het dagelijkse leven doet: hij is artistiek leider van ISH, een gezelschap dat dans, theater, breakdance, skaten, gevechtssport, acrobatie en hiphop op één uniek hoopje gooit en daarmee de wereld rondreist. In zijn laatste productie, 'Monteverdish', die eind deze week in première gaat, komt daar zelfs opera bij.


HUMO Zou jij als jonge danser aan het programma hebben meegedaan, Marco?

Marco Gerris «Ik denk dat ik niet zou hebben gedurfd. Er wordt zoveel van je gevraagd! Ik kan wel een beetje hiphoppen en skaten, maar vraag me bijvoorbeeld niet om salsa te dansen. Ik ben ook technisch niet zo heel sterk.

»Nee, als ik had meegedaan, dan hadden ze me er na het bootcamp meteen uit geflikkerd. En terecht. Ik ben in de eerste plaats choreograaf en regisseur, en dan pas danser.»


HUMO Je hoeft geen uitstekend danser te zijn om het te maken zoals jij?

Gerris «Je moet goed zijn in wat je doet. We hebben in het programma al heel wat hiphoppers naar huis gestuurd die echt vet waren, maar wij zoeken compléte dansers, mensen die van alles een beetje kunnen.»


HUMO Heb jij als jurylid wel recht van spreken als je het zelf niet eens zou hebben gehaald?

Gerris «Vind ik wel. In mijn gezelschap zitten alleen maar dansers die beter zijn dan ik, maar ik ben wel degene die ze kiest. Ik heb een oog voor talent. Ik vind het een uitstekende jury: vier vakmensen die alleen maar naar de dans kijken. Of je een leuk koppie of kontje hebt interesseert ons niet.»


HUMO Maar uiteindelijk bepaalt het publiek wel wie wint.

Gerris «En dat is helaas niet altijd de beste danser, inderdaad. Maar als jury proberen we dat toch te sturen. We laten subtiel onze voorkeur blijken.»


HUMO Jij bent geboren op de Filipijnen, hebt je jeugd in Brasschaat doorgebracht en woont nu al veertien jaar in Amsterdam. Op het eerste gezicht een bijzonder traject.

Gerris «Op mijn derde ben ik geadopteerd. Een echt Benetton-gezinnetje, met één biologisch kind en verder kinderen van over de hele wereld. Ik deed aan skaten, aan theater, aan dansen, maar in Vlaanderen vond ik mijn ding niet. Toen ik in '97 in Amsterdam een auditie deed, ging een wereld voor me open.

»Alles waar ik van hield - de hele urban culture zeg maar, de muziek, de graffiti, de martial arts, noem maar op - bloeide daar enorm. In Antwerpen bloeide vooral het Vlaams Blok, en daar had ik het echt wel mee gehad. Als ik in België ging skaten, liep ik vooral het risico aangereden te worden. Als ik naar het Vondelpark trok - het mekka van de skaters - maakte ik elke dag nieuwe vrienden.»


HUMO Nu maak je elke week nieuwe vijanden.

Gerris «We beginnen met 3.000 kandidaten, van wie er achttien naar de finale mogen. Dat zijn dus 2.982 vijanden, maal hun vrienden en familie (lacht). Nee, af en toe is er wel eens iemand boos, maar het valt best mee.»


HUMO Dit nog: heb je ooit al stoned in de jury gezeten?

Gerris «Toch niet. Vroeger heb ik wel geblowd, maar ik ben vader nu. Ik ben niet véél ernstiger geworden, maar toch een beetje.»

Bekijk de trailer van 'Monteverdish'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234