null Beeld

Silvia Avallone - Marina Bellezza

Wat vanuit Italië onze boekhandels haalt, valt grotendeels in twee categorieën onder te brengen: sinds ‘Een huis in Toscane’ van Frances Mayes wemelt het van de boeken over Italiaanse natuurpracht en culinaire gebruiken, en sinds ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ van Paolo Giordano worden gretig romans van liefst jonge Italianen over de dwaalwegen van l’amore vertaald. Allemaal boeken waarin Italië een vredig decor vormt en geenszins wordt neergezet als een land dat Silvio Berlusconi onder zijn hebzuchtige klauw verstikt heeft. Silvia Avallone, net 30, is opgegroeid in het verkruimelende Italië, wat haar met een vruchtbare woede gezegend heeft.

Bart Vanegeren

Vier jaar terug lukte haar een bestseller met ‘Staal’, een rauwe onthulling van de ommekant van de Toscaanse idylle: in haar roman zijn parasoldennen vooral pijnbomen. Ook haar tweede boek, ‘Marina Bellezza’ (De Bezige Bij), verkent de puinhopen na twintig jaar Berlusconi; ‘het tijdperk waarin het vanzelfsprekend leek dat je alles kon verkopen: een politiek project, een paar benen, een stuk spaanplaat dat werd aangeprezen als massief hout, en dat nu dood en begraven was onder de plakkaten met ‘alles moet weg’ en ‘onderneming opgeheven’.’

Dit keer zoekt Avallone het iets noordelijker, in de Cervovallei anno 2012: een verzameling troosteloze dorpjes, leeggebloed na de instorting van de economie in Noord-Piemonte. Andrea, een burgemeesterszoon van 27, en Marina, de 22-jarige dochter van een alleenstaande alcoholiste, treffen elkaar drie jaar na het pijnlijke slotakkoord van hun verzengende tienerliefde.

De passie laait terug op, maar – je zal het altijd zien – de dwaalwegen van l’amore zorgen voor complicaties. Marina hoopt de terneerdrukkende provincie achter zich te laten middels een zangcarrière – op z’n Berlusconi’s, zeg maar. Andrea droomt van de tegenovergestelde weg: hij wil zijn geboortestreek in ere herstellen en, zoals wijlen zijn opa, in de bergen vee hoeden en kaas maken.

Naarmate de twee met succes aan de weg timmeren, stelt de onverenigbaarheid van hun beider idealen zich steeds scherper. Liefst 600 bladzijden wervelt het tranen van geluk en van verdriet genererende liefdesspel van aantrekken en afstoten, wat Avallone ruim de tijd geeft de verloren generatie van haar hoofdpersonages te omkaderen: ook de goede bedoelingen van hun ouders gaan failliet, Andrea’s broer en hun klasgenootje Elsa laboreren aan nog andere toekomstperspectieven, de televisie ontpopt zich tot een illusies producerende machine. Intussen blijven Marina en Andrea, magneten tegen wil en dank, verbonden door een soortgelijke opstandigheid en dezelfde kwetsuur: de versplintering van de famiglia, bouwsteen van het roemrijke Italië.

Silvia Avallone verbeeldt haar en ons verlangen naar een maatschappij waarin het leven het kapitaal dicteert en niet omgekeerd, met een naturalistische rechtlijnigheid en een tot voortlezen dwingende genadeloosheid.

‘Marina Bellezza’ is een personage voor fotolijstjes en een roman voor eindejaarslijstjes.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234