null Beeld

Sin City

'Ze siddert in de wind als het laatste blad van een stervende boom,' horen we hem offscreen zeggen terwijl hij haar in zijn armen neemt. Een seconde later jaagt hij een kogel door haar ruggengraat: 'De geluidsdemper maakt dat het schot klinkt als gefluister.' Levens eindigen vroeg in deze stad, waar het aldoor regent, waar de stank van nicotine, bourbon en oud bloed je op elke straathoek in de neusgaten waait, en waar aan de nachten geen einde lijkt te komen. Welkom in Sin City, de enige plek op aarde waar donkere poëzie en gitzwarte horror mekaar liefdevol omhelzen.

Redactie

'Sin City' is superieure Pulp Fictie, en een technologische mijlpaal op de koop toe. De door de computer gecalculeerde zwart-witbeelden zijn verrassend mooi, de micro-explosies van kleur nog mooier: de rode jurk van Jaime King, de rode sneakers van Clive Owen, de smaragdgroene ogen van Rutger Hauer. En 'Sin City' heeft nog meer verrassingen in petto: zo wisten we niet dat Elijah Wood, dat ventje uit 'Lord of the Rings', zoveel misselijkmakende dreiging kon uitstralen. Nooit geweten ook dat een film zoveel libido kon hebben - 'Sin City' is, u zult het zelf wel merken, een geile, geile film. Helemaal verbijsterend is de glansprestatie van regisseur Robert Rodriguez. Tot voor kort hield Rodriguez zich alleen maar bezig met het in mekaar knutselen van ogenschijnlijk waardeloze digitale experimentjes als 'Spy Kids' en 'Once Upon a Time in Mexico'. Nu weten we waarom: hij was gewoon aan het oefenen. Rodriguez brengt de graphic novels van 'Sin City'-schepper Frank Miller letterlijk tot leven, weet de nochtans groezelige verhalen in een soort submelancholische atmosfeer te dompelen, en bewijst tussendoor dat - en luister nu goed, George Lucas - het werken met green screens niet noodzakelijk tot houterige vertolkingen hoeft te leiden.

O ja: 'Sin City' is ook ongemeen sadistisch. Kogels, dolkmessen en kromzwaarden flitsen voorbij in de beste 'Kill Bill'-traditie. De moraalridders zullen spuwen, maar wij weten beter: 'Sin City' is klinkklare, bikkelharde, ultraopwindende, oneindig coole, maag en darmen dooreenschuddende donkerestegenpoëzie. Het is een in inktzwart bloed geboren klassieker.

Mickey Rourke
Robert Mitchum
Bruce Willis
Clive Owen
film noir
Spillane
Chandler
'Tijd om te bewijzen dat je een man bent. Soms betekent dit dat je zal moeten sterven, soms betekent het dat je een heleboel mensen zal moeten doden.'

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234