Sly & Robbie in Geel (en rood en groen): 'Rock, r&b, reggae, we spelen alles, als we er maar plezier in hebben'

Reggae Geel viert dit weekend zijn 40ste verjaardag. Uitgenodigd voor het feest: dancehall-ster Shabba Ranks, legendarisch producer Lee ‘Scratch’ Perry, Massive Attacks favoriete zanger Horace Andy en – als headliner – de ongeëvenaarde Jamaicaanse ritmetandem Sly & Robbie.

Brian Eno zei ooit: ‘Als je een reggaeplaat koopt, heb je 90 procent kans dat de drummer Sly Dunbar is. Je zou bijna denken dat de man ergens aan een stoel in een studio in Jamaica is vastgeketend.’ Dunbar (66) en zijn bassende kompaan Robbie Shakespeare (64) speelden niet alleen met Bob Marley, Black Uhuru en Jimmy Cliff, maar ook met artiesten die niet per se in groen-geel-rood gehuld zijn: Keith Richards, Mick Jagger, Bob Dylan, Grace Jones, No Doubt, Mark Knopfler en Serge Gainsbourg.

HUMO Op Wikipedia staat: ‘Robbie & Sly hebben naar schatting aan 200.000 nummers meegewerkt.’ Ik geloof maar beter niet alles wat er op het internet staat, zeker?

Sly Dunbar «Ik denk dat het er zelfs nog meer zijn. Maar we hebben geen van beiden ons werk bijgehouden dus we zullen het nooit exact weten. Veel van die songs ben ik ook alweer vergeten. Vreemd hoor, om een compliment te krijgen voor mijn drumspel op een plaat waarvan ik niet eens meer wist dat ik eraan had bijgedragen (lacht).»

HUMO Hebben Robbie en jij dan geen hobby’s?

Dunbar «Nee. Sommige artiesten zien muziek als hun job, maar voor ons is het ons leven. Ik drum elke dag, en als ik niet achter mijn drumstel zit, ben ik in mijn hoofd muziek aan het maken. Ik droom zelfs over muziek. Ik moet in de juiste stemming zijn om teksten te schrijven, maar ik kan op elk moment van de dag een goede hook bedenken.»

HUMO Jullie worden weleens de ‘Riddim Twins’ genoemd. Zijn Robbie en jij een soort muzikale tweelingen?

Dunbar «We vullen elkaar goed aan. Als Robbie een baslijn speelt, vind ik meteen een passende drumpartij, en andersom. We kunnen geen van beiden noten lezen maar we begrijpen elkaar en dat maakt ons zo’n goed team. Ik heb Robbie ontmoet in Kingston, begin jaren 70. Al heel snel wist ik dat we altijd sterker zouden zijn als duo dan apart. We willen elkaar niet overtreffen, alles staat in dienst van de muziek. Rock, r&b, reggae, we spelen alles, als we er maar plezier in hebben.»

HUMO Lee ‘Scratch’ Perry speelt op dezelfde dag als jullie op Reggae Geel. Wordt dat een blij weerzien?

Dunbar «Echt? Great, man! In de jaren 70 speelde ik in The Upsetters, de vaste groep sessiemuzikanten van zijn studio Black Ark. Scratch is een weergaloze producer. Hij is volgens sommigen een beetje gek geworden, maar in mijn ogen is hij nog steeds dezelfde geniale man die ik toen heb leren kennen.»

HUMO Perry producete Bob Marley’s ‘Punky Reggae Party’ uit 1977, waarop jij drumt. Hoe was het om met Marley samen te werken?

Dunbar «Ik heb hem toen niet eens gezien (lacht). Ik was in de studio en mijn vriend Ruddy Thomas kwam naar me toe: ‘Scratch is op zoek naar jou. Hij heeft een drummer nodig voor ‘Punky Reggae Party’.’ Ik kreeg alleen een tape met Bobs stem te horen en deed zo mijn take. Niet lang daarvoor had ik wel met Bob in de studio gezeten, voor de song ‘Smile Jamaica’. Hij was net terug uit Londen, waar hij heen was gevlucht nadat hij was neergeschoten. Scratch had in de studio uitgelegd wat hij van me verwachtte, maar Bob keek naar me en fluisterde: ‘Doe maar gewoon je eigen ding. Ik wil eens iets anders.’ Ik deed wat Bob had gevraagd en nadien zei hij: ‘Yeah man, dat raakte mijn hart.’»

HUMO Voor veel mensen begint en eindigt reggae met Bob Marley. Krijgt hij te veel eer?

Dunbar «Integendeel, Bob verdient nog meer lof. Hij was een uniek natuurtalent. Elke jonge muzikant in Jamaica droomt ervan om op de hoogte van Bob Marley te komen.»

HUMO Naar wie keek jij op toen je begon te drummen?

Dunbar «Drummer Lloyd Knibbs. Ik merkte hem voor het eerst op in het liedje ‘Addis Ababa’ van The Skatalites. Hij speelde een ongewone, Afrikaanse beat en ik dacht: ‘Dit moet de zotste drummer ooit zijn.’ Ik begon zelf pas te drummen rond mijn 13de. De eerste keer dat ik achter een drumstel zat, riep iemand dat ik wel leek te vissen in plaats van te drummen (lacht). Toetsenist Ansel Collins heeft me voor mijn eerste studiosessie uitgenodigd; het tweede nummer waarop ik drumde, was ‘Double Barrel’ van Dave en Ansel Collins uit 1970. Die song werd de tweede reggaesingle die ooit op één belandde in de hitlijst van Groot-Brittannië. Ik was toen 16 en het drumstel waarop ik speelde, had ik geleend.»

HUMO Is reggae sindsdien veel veranderd?

Dunbar «Enorm. In reggae kan alles: het is één gevoel, maar je kunt het op heel veel verschillende manieren uiten. Je hebt dub, rockers, reggaeton, dancehall, enzovoort. Ik heb al vaak mijn drumstijl veranderd. Dat is goed, want je groeit niet als je jezelf blijft herhalen. Wanneer we destijds aan een nieuwe plaat van Black Uhuru begonnen, zei onze labelbaas Chris Blackwell van Island Records altijd: ‘Doe gewoon hetzelfde, maar dan anders.’»

HUMO Wat vond je van de digitale muziek die in de jaren 80 opkwam?

Dunbar «Fascinerend. Bob Marley had in de jaren 70 al geëxperimenteerd met een rudimentaire drummachine, op ‘No Woman No Cry’ bijvoorbeeld. Maar dit was toch iets anders. Ik heb destijds een heleboel gadgets gekocht in New York. Ik vond het verfrissend om met die elektronische sounds te experimenteren. Ik heb veel van die robotachtige geluiden gebruikt op onze productie voor Grace Jones. Haar single ‘Private Life’ blijft één van mijn absolute favorieten.»

HUMO Kun jij horen of een song een hit zal worden?

Dunbar «Ik ben daar vrij goed in, ja. Tijdens de opname van ‘Double Barrel’ voorspelde ik al dat het een hit zou worden. Hetzelfde bij ‘Soon Forward’ van Gregory Isaacs of ‘Private Life’. Tijdens de studiosessies merk je meestal wel of er magie in de lucht hangt.»

HUMO In zijn autobiografie ‘Life’ schreef Keith Richards: ‘Eén van de beste sessies die ik eind jaren 70 bijgewoond heb, was die met Sly Dunbar en Robbie Shakespeare.’ Was die sessie ook voor jullie zo memorabel?

Dunbar «Zeker. Het was in Kingston, in 1979. We speelden een zevental nummers die avond, en één van die songs werd een hit: ‘Shine Eye Gal’, met Keith Richards op gitaar. Het nummer staat op een plaat van Black Uhuru, en het is nog steeds één van mijn favoriete liedjes. Keith was cool. Natuurlijk waren wij fan van The Rolling Stones, al sinds ‘Satisfaction’, dat ook in Jamaica een monsterhit was. Maar Keith hield blijkbaar ook van onze muziek. Zijn kennis van de Jamaicaanse muziekgeschiedenis was indrukwekkend.»

HUMO Bob Dylan was ook gefascineerd door de sound van Jamaica. In 1983 schakelde hij jullie in voor zijn album ‘Infidels’.

Dunbar «We waren aan het opnemen in Nassau toen we het telefoontje kregen dat Bob Dylan met ons wilde samenwerken. We dachten eerst dat het een grap was. Eén van de allerbeste levende songwriters, een megaster, wil met óns werken?

»We vlogen naar New York voor de sessies. Mark Knopfler producete. Dylan legde ons nooit op wat we moesten spelen. Hij begon gewoon met zingen en wij moesten volgen. Hij veranderde de strofes voortdurend, dus het was een heerlijke uitdaging. Ik vind ‘Infidels’ nog steeds een geweldige plaat. Ik krijg maar niet genoeg van ‘Jokerman’. We hebben ook bijgedragen aan zijn volgende plaat ‘Empire Burlesque’. Ik zou graag nog eens jammen met Dylan. Robbie en ik kennen hem nu door en door. Volgens mij zouden we samen een nóg betere plaat kunnen maken.»

HUMO Met wie hoop je nog te kunnen samenwerken?

Dunbar «Stevie Wonder. Onze paden hebben al gekruist maar een samenwerking is er jammer genoeg nog niet van gekomen. Maar ik blijf dromen.»

HUMO Vorig jaar produceten jullie de debuutplaat ‘Militant’ van Junior Natural, een 22-jarige jongen uit Zweden. Hoe heeft hij jullie overtuigd?

Dunbar «Junior sprak Robbie aan op een parking en vroeg hem een kans. Dus liet Robbie hem oldskool auditie doen: one shot, één minuut, daar op de parking (lacht). Hij blies Robbie weg. Junior Natural moet nog veel groeien maar hij heeft het in zich om heel groot te worden.»

HUMO Bewijst zo’n jonge leeuw als Junior Natural dat reggae nog een toekomst heeft?

Dunbar «Absoluut. Er is veel talent, maar ik denk dat er te weinig goede songs geschreven worden. De hoogdagen van Jimmy Cliff, Bob Marley en Black Uhuru kunnen terugkeren, maar dan hebben we kwaliteit nodig die niet te gladgestreken wordt in een studio. Ondertussen blijven wij touren en nieuwe nummers opnemen. In april brachten we nog ‘Nordub’ uit, een samenwerking met de Noorse trompettist Nils Petter Molvaer. Het is een interessante mix tussen reggae en jazz, ik luister er elke dag naar. Moet je zeker eens opzoeken.»

HUMO Jullie willen dus aan één miljoen tracks meewerken?

Dunbar (lacht) «Op z’n minst.»

Reggae Geel, vrijdag 3 en zaterdag 4 augustus in Geel. Info en tickets: www.reggaegeel.com.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234