So Long, My Son

Laat die Chinezen toch kezen!

Over China wordt vaak gezegd dat het in de nabije toekomst de plaats van de Verenigde Staten zal innemen als leidende grootmacht in de wereld. Dat zou voor uw dienaar een regelrechte catastrofe betekenen, want die lust noedels noch kroepoek. Maar als China werkelijk een supermacht in wording is, waarom verschijnen er dan zoveel films waarin het land wordt afgeschilderd als het summum van treurigheid? Wij denken nu aan ‘Ash Is Purest White’ van Jia Zhangke, aan het briljante ‘An Elephant Sitting Still’ van de betreurde Hu Bo, en aan ‘So Long, My Son’. In die laatste film rekent regisseur Xiaoshuai Wang af met de beruchte éénkindpolitiek die de Chinezen jarenlang in de maag kregen gesplitst. De lotgevallen van de hoofdpersonages zouden naar de keel moeten grijpen, maar de gefragmenteerde vertelstructuur zorgt jammer genoeg vooral voor verwarring. De boodschap, dat het leven in China voor de gewone man geen pretje is, komt niettemin aan. Kroepoek? Jakkes.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234