Sonic Youth - Smart Bar - Chicago 1985

Sinds de magie tussen Kim Gordon en Thurston Moore verdampt is, verkent ook die van Sonic Youth geen nieuwe horizonten meer. Gelukkig is een scheiding vaak een aanleiding om een pas op de plaats te maken, zegeningen te tellen en de geschiedenis in kaart te brengen.

Zo wordt volgens Lee Ranaldo gewerkt aan een concertfilm van een tournee uit 1986 en de uitgave van teruggevonden demo's uit de aanloop naar de prachtplaat 'Sister'. Ook de duizenden uren liveopnames moeten enkele releases opleveren, waarmee ruimschoots tegemoetgekomen wordt aan de hiaat van een echte liveplaat in de Sonic Youth-discografie (semiofficiële bootlegs en in één take op band gegooide experimenten niet meegerekend).

'Smart Bar - Chicago 1985' bevat de vroegst bekende concertregistratie met apparatuur die naam waardig. Wat niet wil zeggen dat het aan bootleg-charme ontbreekt: de eerste twee minuten van het openingsnummer van de set stonden niet op band en werden gerestaureerd met een amateuropname van ergens midden in het publiek, waardoor je een bijdehand meisje door de bezwerende intro van 'Hallowe'en' heen tegen d'r gezelschap hoort giechelen: 'I really don't know much about them.'

Zij, wij en de geschiedenisboeken schreven 11 augustus 1985: Sonic Youth trekt op tournee door Amerika, sinds de komst van Steve Shelley twee maanden eerder is de definitieve groepsbezetting een feit en het grommende 'Bad Moon Rising' ligt een halfjaar in de winkel.

Het merendeel van de setlist bestaat dan ook uit songs uit die plaat, aangevuld met een handvol nummers uit vroegere EP's, vroege versies van 'Secret Girl' en 'Expressway To Yr Skull' (voorafjes van de volgende plaat, 'EVOL'), en de op dit soort releases volgens marketeers van pas komende rariteit – in dit geval de zelden vertolkte en nooit opgenomen instrumentale stijloefening 'Kat 'n' Hat'.

Dit terecht aan de vergetelheid ontrukte optreden etaleert een groep aan de vooravond van een creatieve high. Gretig testen Ranaldo en Moore de mogelijkheden van een arsenaal vers ontregelde gitaren, enthousiast en terwijl er volk op staat te kijken ontdekt Shelley de rol van zijn leven, vastbesloten schudt Gordon de haar op de huid zittende verlegenheid van zich af.

Zo permitteert ze zich bijvoorbeeld het grapje Steve Albini te bedanken voor zijn goed werk aan de barbecue. Ontspannen naar een bloedvorm toewerkend, wervelt de groep zich door complexe harmonieën, plaatst de hardcore noise met organische gitaarduels in perspectief en pompt onversneden rock in hun arty universum.

Voor een drietal songs levert dat versies op die eerdere opnames uitdiepen. In 'Flower', een averechts feministisch statement, verliest Gordon zich in een ontketende zangpartij die haar vroegere zelf doet klinken als een getemde feeks.

'Kill Yr Idols' snijdt zoals het bedoeld was: als een machete die onbegrijpende critici scalpeert. Het negen minuten volmakende 'Expressway To Yr Skull', een nonchalant gezongen rêverie, wijst definitief de weg naar het groepsgeluid van de heilige drievuldigheid 'EVOL', 'Sister' en 'Daydream Nation'. God, had ik op 11 augustus 1985 maar in Chicago rondgehangen, dan was ik er gloeiend bij geweest.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234