null Beeld Humo
Beeld Humo

Tussen hemel en helDominique Van Malder

‘Spaghetti rond mijn ogen strelen: het bezorgt me een gelaatsorgasme’

Onze stiekeme hoop dat hij Elke Clijsters tot z’n favoriete onenightstand zou uitroepen, mogen we opbergen (‘Dat zou geen tien maar élf scoren op de awkwardness-schaal’), maar verder geen klachten: acteur en ‘De bachelorette’-presentator Dominique ‘Dompie’ Van Malder is op dreef.

DOMINIQUE VAN MALDER «De hemel op aarde, ik heb steeds meer de indruk dat ik er midden in zit. Het decor kan soms wat beter, vind ik – we zitten hier niet in Thailand – maar het is wel heerlijk dat ik kan doen wat ik wil doen: schrijven, presenteren, acteren, mensen troost brengen. Ja, ik voel me goed. Al maak ik me als vader wel vaak zorgen over de wereld waarin we leven.»

HUMO Het klimaat, corona, de roemloze deconfiture van de Rode Duivels?

VAN MALDER «Ja, en ook het feit dat alles in een wip en een gauw op het internet staat. We moeten véél vandaag de dag, maar er is weinig ruimte om even uit de mallemolen te stappen, om je even te verstoppen. Er is een reden waarom onze psychiatrische centra nooit voller dan nu hebben gezeten, hè? Dat opbod van zurigheid ook op de sociale media, jongens toch. Mensen worden zo graag tegen elkaar opgezet tegenwoordig. Als we zo voortdoen, moeten we oppassen dat we niet in een situatie terechtkomen waarin je op zondagochtend geen pistoletjes meer kunt gaan halen bij de bakker, omdat je de kans loopt om doodgeschoten te worden. Dat zou voor mij de hel op aarde zijn.»

HUMO Belangrijk voor jou, pistolets op zondagochtend?

VAN MALDER (lacht homerisch) «Ik eet dat graag, ja. Enfin, ik eet graag tout court, zoals je wel aan me kunt zien. Ik sta nu eenmaal gulzig in het leven, omdat ik altijd op zoek ben naar hier-en-nu-geluk. Morgen kan het allemaal voorbij zijn: dan heb je toch maar beter eerst goed getafeld? In het voortreffelijke Gentse restaurant Oak bijvoorbeeld, waar Marcelo Ballardin de sterren van de hemel kookt. Of bij Willem Hiele in Koksijde. Een goeie Bicky Burger gaat er ook wel in, maar de sensatie die de garnalenbisque van Willem Hiele me bezorgt, is toch van een andere orde. Een lekker bittere Negroni vooraf, om de maag open te zetten, en het feest kan beginnen.»

HUMO Kook je zelf graag?

VAN MALDER «Ja. Op m’n 30ste ben ik gestopt met roken, een prestatie waarvoor Stijn Van Opstal me overigens nog altijd een bak Duvel moet: hij kon niet geloven dat ik, die er tweeënhalf pakje Bastos per dag doorjoeg, ooit zou kunnen stoppen. Enfin, sinds de dag dat ik gestopt ben, heb ik meer smaak. Dat heeft me ertoe aangezet om vaker te beginnen koken. Ik neem er altijd mijn tijd voor: ik zet een muziekje op en drink een wijntje, en ik snijd op m’n dooie gemak de groentjes voor mijn Dominiquaanse spaghetti – spaghetti à la Dominique. Dan kan m’n humeur niet meer stuk.»

HUMO Welke muziek mag dat zijn?

VAN MALDER «O, maakt niet uit. Arcade Fire. Frank Boeijen. Queen.

»Gisteren heb ik voor het eerst sinds mijn kindertijd nog eens naar het optreden van Queen op Live Aid geluisterd, in ’85. Onwaarschijnlijk wat een energie die band had, en hoe ze die energie wisten over te brengen op het publiek. 75.000 man die mee staan te brullen met ‘Radio Ga Ga’: een collectief delirium. De tranen sprongen me in de ogen, en ik dacht: wie weet komt het toch nog ooit goed met de mensheid.»

HUMO Kan beeldende kunst dat ook bewerkstelligen?

VAN MALDER «Muziek kan me in een seconde raken, beeldende kunst doet er wat langer over. Wat niet wegneemt dat ik een groot bewonderaar ben van de schilderijen van Herman Brood. Lang geleden heb ik op een Antwerpse Brood-tentoonstelling een catalogus gekocht waarin een zeefdruk zat die ik nog altijd erg koester. Hij hangt in de woonkamer: een bijbel in een kadertje.

»Brood stond ook kunstig in het leven; hij wás zijn kunst. Wanneer hij een trein nam, kocht hij geen ticket: hij tekende iets op één van de bierviltjes die hij altijd meenam, zette er zijn handtekening onder en gaf dat aan de conducteur. Voor wie zo in het leven staat, kan ik alleen maar eerbiedig mijn hoed afnemen.»

HUMO Waar erger je je aan?

VAN MALDER «Aan mensen die twijfelen aan je gevoel. Als iemand – ik, bijvoorbeeld – diep geraakt wordt door André Hazes, dan houdt het toch geen steek om te zeggen: ‘Maar enfin, je kunt toch niet van André Hazes houden?’ Ik ben ik, en jij bent jij, denk ik dan. Mocht je twijfelen: ik heb het hier over André senior.»

HUMO Ergert je naaste omgeving zich ook weleens aan jou?

VAN MALDER «Zeer zeker. Ik werk veel, maar wanneer ik eens een dagje vrijaf heb, neem ik royaal de tijd voor praktisch alles. Dat wil mijn gezinsleden weleens op de zenuwen werken. Zeker wanneer ze hangry zijn, en ik in de mood die ik daarnet al beschreef achter het fornuis sta, met een wijntje en een muziekje. Tja, ik ben wie ik ben.»

HUMO Naast wijn ben je ook niet vies van een occasioneel streekbiertje.

VAN MALDER «Nee, klopt. Niet dat ik me elke dag lazarus drink, maar ik ben wel iemand die geregeld de roes opzoekt. Er is al realiteit genoeg in het leven, vind ik, en dus probeer ik er weleens aan te ontsnappen. Door muziek, of door film, maar dus af en toe ook door een schuimende Duvel. Ik weet niet of je de film ‘Drunk’ al hebt gezien, met Mads Mikkelsen? Die gaat over enkele bevriende leraars die zich metterdaad laten inspireren door een Noorse psycholoog die van mening is dat een mens eigenlijk altijd met 0,5 promille in z’n bloed zou moeten rondlopen: het zou de wereld aanzienlijk aangenamer maken. In de film loopt het uiteraard helemaal uit de hand, maar op zich zie ik wel iets in dat standpunt.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

VAN MALDER «Ik heb eens een boek van de Franse filosoof Michel Onfray gelezen over de oude Griek Diogenes. Fascinerend! Toen Plato in één van z’n fameuze allegorieën schreef dat de mens een niet-gevederd tweepotig dier is, plukte Diogenes een kip kaal en riep hij uit: ‘Ziehier, een mens!’ Heerlijk, toch? Die Diogenes leefde ook in een ton, zoals een hond, vandaar de term ‘hondse filosofie’. Materialisme, vond hij, daar heb je nu eens werkelijk niks aan: enkel wie niets bezit, begrijpt de waarde van het leven. Daar zit iets in, hè? Om het op z’n Dimitri Verhulsts te zeggen: ‘Bezit bezit u’. ‘Bezitsj bezitsjaa’, in het Aalsters.

»Weet je, ik ben verzot op dat soort sprankelende zinnen. ‘Liefde is de verleden tijd van lief’, ‘Het meervoud van lef is leven’: ik kan lang op zulke wijsheden teren. Al word ik evengoed getriggerd door een mooie tekstregel uit een song. ‘You’re an accident waiting to happen’ bijvoorbeeld, uit ‘Who’s Gonna Ride Your Wild Horses’ van U2. Wow!»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

VAN MALDER «Tijdens de eerste lockdown hebben mijn partner en ik een opblaasbaar bubbelbad gekocht: za-lig om daar na een lange draaidag in te kunnen ploffen. Maar ik heb ook een nogal eigenaardige tic, vroeger nog meer dan nu, waarbij ik met voorwerpen rond mijn ogen streel.»

HUMO Húh?

VAN MALDER (lacht) «Die reactie krijg ik wel vaker. Behalve dan van Wannes Destoop, met wie ik ‘Albatros’ geschreven heb: hij is de enige mens die ik ken met dezelfde afwijking. Bij mij is het in mijn kindertijd begonnen met een zakdoekje, en daarna ben ik het ook met takjes en blaadjes beginnen doen. En zelfs – yep, haal die dwangbuis maar boven – met slapgekookte spaghettislierten. Raar, ik weet het, maar mij geeft het een soort gelaatsorgasme. Het gaat ondertussen wel beter met mij, no worries

HUMO Mijn laatste vraag hoef ik ongetwijfeld niet meer te stellen.

VAN MALDER «Mijn ultieme onenightstand? Goh, ja… Haalt het iets uit om je te zeggen dat ik een geweldige relatie heb, en dat ik sowieso nooit in onenightstands geïnteresseerd ben geweest? Of schrap je dat meteen? Hoe dan ook: wie altijd eens in mijn hof mag komen spelen, is de Scarlett Johansson van ‘Lost in Translation’. Ze is nu uiteraard nog altijd een knappe dame, maar daar was ze in mijn ogen op haar mooist.»

HUMO Pluk ook eens iemand van onder de kerktoren weg?

VAN MALDER «Op het gevaar af dat ik zo rood als een tomaat word de volgende keer dat ik haar tegenkom: Ella Leyers. Een knappe en een toffe madam, al kan ze uiteraard niet tippen aan mijn lief. Om in culinaire termen te blijven: mijn lief is een vijfsterrenmaaltijd bij Willem Hiele, Ella is meer een B… (Denkt na) Nee, die vergelijking slaat nergens op, mijn excuses. Man man, daar had ik Ella Leyers bijna met een Bicky Burger vergeleken, zeg. Een geluk dat ik dat niet heb gedaan, want Ella is de max.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234