null Beeld

Spinal Tap over Belgium [3]

Sommige sterke verhalen konden niet meer geverifieerd worden: Stuurde een promotiemeisje vijf jaar na de dood van bluesgitarist Albert Collins een aanvraag naar Los Angeles om 'recent fotomateriaal'? En stuurde dat moederhuis écht een mail terug waarin stond 'How recent do you want the photos... should we dig him up?'? Wat hieronder staat, is wel degelijk quite silly én Echt Gebeurd

Serge Simonart

Hooverphonic: petje te boven

ALEX CALLIER (Hooverphonic) « Wij hebben het ooit, zoals in de film, gepresteerd om op een concert tussen de kleedkamer en het podium de weg kwijt te raken. Dat was in Oslo: na tien rondjes besefte ik plots 'Verrèk, hier zijn we daarnet ook al gepasseerd!'

» Op tournee in Scandinavië, waar het in de winter soms de hele dag donker blijft, was de klassieke grap: iemands wekker verkeerd zetten, zodat die om vier uur 's ochtends half in coma in de lobby op de tourbus stond te wachten, in de waan dat het al middag was. Ik liep daar telkens weer in. Ik heb ook ooit tijdens een optreden mijn basgitaar laten vallen op het hoofd van een oververhitte fan: mijn handen waren nat van het zweet, en zij trok aan m'n arm. Ik heb dat meisje na het optreden gezien, ze had echt een extra tet op haar voorhoofd.

» We hebben ook eens in een club in München gespeeld waar géén podium was: we werden verondersteld in het midden van de dansvloer plaats te nemen. Na het eerste nummer viel de elektriciteit uit. En in Detroit hebben we ooit de slappe lach gekregen omdat de lift overal stopte, behalve op de elfde verdieping, waar we moesten zijn.

» En indertijd, toen Liesje Sadonius nog bij ons zong, hebben we tijdens een optreden ooit David Dewaele opgestookt om allerlei geile praat in te spreken in Liesjes monitor. Ofwel was ze veel gewoon, ofwel deed David niet genoeg z'n best, want ze gaf geen krimp.

» Maar qua sillyness is mijn favoriet die scène in een Amerikaans hotel. Eddy, onze lichtman, zat in het zwembad. Hij droeg een baseball cap. Wij lagen te chillen. Plots begon Eddy te schelden: 'Godverdomme, die Amerikanen, overal hebben ze regeltjes voor, hè, niks mag hier! Mij moeten ze weer hebben: waarom mag ik nu geen pét opzetten?!' Wij begrepen totaal niet waarover hij het had, tot hij op een verbodsbord wees: 'NO PETS ALLOWED'. Hij méénde het.»

Hooverphonic moet nu verder zonder zangeres Geike Arnaert. Hieronder 'You Hurt Me' met Geike

DAVID DU PRÉ (Arid) « Toen 'Little Things of Venom' uitkwam, en wij dus nog relatief onbekend waren, moesten we signeersessies doen in de Free Record Shops van Brussel en Luik. Blijkbaar had iemand van onze platenfirma de paranoïde kluns van dienst bij die firma gesproken, want er waren voor ons twee professionele bodyguards ingehuurd.

null Beeld

» Dat merkten we voor het eerst toen onderweg van Luik naar Brussel een auto ons volgde. Dat bleken onze bewakers te zijn. Eén fan die ons herkende kwam aan de platenwinkel vragen: 'Spelen jullie hier vandaag?' of iets van die aard. Die bodyguards begonnen meteen druk te overleggen via hun oortjes en walkietalkies. Toen vlogen ze allebei op die jongen af, alsof ik de president was en hij een terrorist.

» In de platenzaak zelf bleken maar vijf mensen opgedaagd te zijn. Uit pure gêne mengden wij ons onder de klanten - ik heb nog nooit zo lang in de cd-bakken staan staren als toen. En ondertussen weerklonk uit de luidsprekers: 'Heden in onze winkel: Arid stelt zijn nieuwe boek 'Little things from Venus' voor'. Helemaal over the top was dat we ook nog zoals Hollywood-sterren een afdruk van onze handen moesten maken in een bak cement. Terwijl een paar klanten op afstand stonden te kijken met een blik van 'Wie zijn die onnozele poseurs?!' En nadat die twee macho's de hele dag stoer en geheimzinnig hadden gedaan, wachtend op guerrillastrijders die nooit zouden komen, viel een van hen op het laatst totaal uit z'n rol omdat hij uitgleed op de trap. Hij werd vuurrood - zo hebben we toch nog iets aan die dag gehad.»

Arid met 'If You Go'

GUY SWINNEN « Als The Scabs in Nederland gingen optreden, namen we het liefst onze eigen geluidsman en lichtman mee. Die lichtman had een assistent, een brave, wat naïeve jongen. Ooit zaten we na het optreden aan de bar na te praten, terwijl die jongen, dolblij dat hij eindelijk had gescoord, in de kleedkamer zijn verovering van dichterbij leerde kennen. Maar na het rampetampen kwam hij naar beneden gehold, in alle staten: 'We moeten hier weg! Dat mens is een hoer! Ze wil geld hebben en ik heb niks bij! Seffens motten haar pooiers ons af!' Wij weg. In de auto vroeg onze lichtman wat er nu preciés was gebeurd. 'Wel, we waren klaar en ze vroeg meteen geld: 'Een cheque!' Later bleek dat het meisje 'een shaggie' had gevraagd; een zelfgerolde sigaret, dus.»

null Beeld

The Scabs met 'Hard Times' in juli 2008

DAVID DEWAELE (Soulwax) « We speelden in de Princess Charles club in Leicester. De zaal was overvol: er waren veel te veel tickets verkocht, en het podium was veel te klein. We kwamen op, Stephen riep 'Good evening! We are Soulwax, bringing you the international language of Belgian rock!' Toen viel prompt het geluid uit... Een paar seconden later gevolgd door het licht. Verwarring. Geroep. En toen hoorde ik iemand in het publiek zeggen 'Yep. They're really from Belgium'.

null Beeld

» Een ander Spinal Tap-moment was toen onze backdrop - het zwarte gordijn met in cd's SOULWAX er op - tijdens ons optreden langzaam maar zeker wegzakte. Echt een héél lullig gezicht.

» Maar ik denk zelf het meest aan 'Spinal Tap' als we in Japan interviews geven. De journalisten daar hebben zelf een hele entourage, en ze spreken geen woord Engels: alles moet via de tolk gaan, en ze stellen vragen van meer dan een kwartier. Dan antwoordden wij gewoon 'Yes' of 'No', en dan volgt er elke keer een vertaling van een halfuur naar het Japans.»

Soulwax met 'E-talking'

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234