Sportanker wordt olijfboer: op bezoek bij Carl Huybrechts in Spanje

Wanneer volgende week donderdag het WK voetbal én de vele omkaderende programma’s van start gaan, zal Carl Huybrechts er niet bij zijn, ook al heeft hij jaren ervaring als ceremoniemeester van sportshows.

'Ik heb het er moeilijk mee dat ik zo'n goede band met mijn kinderen heb: ik weet dat ze me zullen missen als ik er niet meer ben'

‘Ook een gin-tonic?’ We bevinden ons in een Boeing 737 op kruishoogte tussen België en Spanje en Carl Huybrechts heeft dorst. Ik heb hem net gevraagd wat hij verwacht van de komende wereldbeker. Hij laat de ijsblokjes in zijn bekertje rinkelen, schraapt de keel, en vraagt me: ‘Wie zit er eigenlijk in onze groep?’

HUMO Engeland, Tunesië en Panama.

CARL HUYBRECHTS «We worden dus tweede in de groepsfase. Applaus!

»In 2004, het jaar van zijn dood, was Raymond Goethals te gast in mijn EK-programma. Ik zie hem nog zitten voor de uitzending, met een bierviltje waarop hij tactische aantekeningen kribbelde. Hij sprak over het EK van 1972. België was toen gastland en er mochten maar vier landen deelnemen. Pas later hebben de bonden uit commerciële overwegingen meer landen toegevoegd aan grote toernooien. Eerst twaalf, dan vierentwintig en nu zelfs tweeëndertig. Maar Panama, in godsnaam!?

»Op dat EK van 1972 sneuvelde België in de halve finale, ook omdat Wilfried Van Moer ontbrak: de Italiaan Bertini had hem tijdens de kwartfinale in twee stukken getrapt. Anders hadden we misschien de finale gehaald. Ook het Belgische clubvoetbal stelde toen nog iets voor. Als ik mee mocht naar de loting van de Europese bekers, hield ik de voorzitters van Bayern München, AC Milaan en Real Madrid in het oog. Als Club Brugge, Anderlecht of Lokeren uit de trommel kwam, sloegen die mannen een kruisteken: ‘Toch niet tegen ons?’ Nu komen die ploegen pas in competitie als de Belgische teams er al uit liggen.»

HUMO Bij de nationale ploeg is de weelde groter dan ooit. Ik stel de vraag maar meteen: worden we wereldkampioen?

HUYBRECHTS «Ik riskeer de banbliksems van honderdduizenden fanatiekelingen op de sociale media, maar ik zal het toch maar zeggen: neen.

»Er zijn teams die over minstens evenveel talent beschikken, maar wel beter georganiseerd zijn. En nog nooit is een land wereldkampioen geworden met een buitenlandse coach. We hebben de spelers om wereldkampioen te worden, maar ik denk niet dat Roberto Martínez ze genoeg doorgrondt om ze te smeden tot een hechte groep.

»Ik sluit niet uit dat deze gouden generatie uiteindelijk met lege handen achterblijft, al hoop ik op het tegendeel. Om een toernooi te winnen, heb je zeven of acht spelers nodig die niet tegen hun verlies kunnen en hun kop voor de bal willen leggen. Tel even mee. Courtois, De Bruyne, Vertonghen, Alderweireld, Dembélé. Maar verder? Goed, er is nog iemand. Iemand met wie ik veel gemeen heb. We hebben beiden op Linkeroever gewoond. Ik sta te boek als Beerschot-supporter, hij heeft er gespeeld.»

HUMO Radja Nainggolan.

HUYBRECHTS «De mensen zullen zeggen: ‘Daar is hij weer met zijn Rik De Saedeleer’, maar je kan niet om zijn voetbalwijsheid heen. Zijn gouden regel over de nationale ploeg: ‘Op elke plaats moet een speler staan die daar op zijn best is.’ Ik vind Axel Witsel een geweldige speler, maar hij is geen verdedigende middenvelder. Witsel beschikt niet over het René Vandereycken-gen, dat maakt dat je altijd op het juiste moment op de juiste plaats staat. René kon het spel perfect lezen, op het enige juiste moment tackelen, tsjak, en de tegenstander was compleet uit verband gespeeld. Razend gevaarlijk was hij, ook omdat hij een goeie dieptepass en een verschroeiend schot had. Hebben wij zo iemand?»

HUMO Radja Nainggolan.

HUYBRECHTS «Natuurlijk moet Radja mee. Ik krijg het op mijn heupen van de nuanceringen van sommige analisten en geitenwollensokken. Radja Nainggolan is één van de strijdlustigste middenvelders in de Serie A, en dat zijn daar geen brave kindertjes, hoor.

»Ik las dat de spelers een spreekverbod hebben gekregen. Stel je voor: Rode Duivels-woordvoerder Stefan Van Loock die Thibaut Courtois beveelt om te zwijgen over Radja. Ik zou dat papier waarop die regel staat verfrommelen en teruggeven: ‘Ge weet waar ge het kunt steken.’»

HUMO Martínez noemde het een tactische keuze. Maar hebben de pintjes en de sigaretten niet mee de doorslag gegeven?

HUYBRECHTS «Als dat waar is, zouden we Martínez beter thuislaten: is hij geen geheelonthouder?

»Ik dacht: Who the fuck is Martínez om Nainggolan niet mee te nemen? Hij is aangesteld door bobo’s die niks van voetbal kennen. Aad de Mos was een betere keuze geweest. Hij zou de lengte van onze luchtmacht – Vertonghen, Kompany, Alderweireld, Fellaini, Lukaku – beter benutten op stilstaande fases.

»Maar de beste keuze was Louis van Gaal geweest. Die heeft Nederland in 2014 naar de halve finales geleid met slechts drie voetballers, de anderen waren potstampers. Maar: Van Gaal had een helder plan. Het was niet om aan te zien, akkoord, maar met onze spelers zou hij klassiek, Hollands totaalvoetbal kunnen brengen.»

'Seks is tof, maar als Barcelona speelt, moet mijn vrouw wachten tot het laatste fluitsignaal'


Spanje kampioen

We staan aan de grond in Sevilla. Het is druk in de aankomsthal, voor het loket van de autoverhuurmaatschappij staat een lange rij. Na 50 minuten aanschuiven krijgt Huybrechts het op zijn heupen. Voor ik over mijn reservering kan piepen, staat hij met een sleutel te zwaaien: ‘Ik heb er zelf één gehuurd. We zijn weg.’ We rijden de A49 richting Huelva op. ‘Waar waren we gebleven?’

HUMO In 2008 voorspelde u in Humo dat Spanje de onverwachte Europees kampioen zou worden. Bent u tien jaar later nog even helderziend?

HUYBRECHTS «De ploeg die Spanje klopt, wordt wereldkampioen. ‘La Roja’ heeft met David de Gea de beste keeper ter wereld, en die heeft (fluit tussen de tanden) Sergio Ramos en Gerard Piqué voor hem. Daarvoor staat het creatiefste en intelligentste middenveld ter wereld – als je Kevin De Bruyne buiten beschouwing laat. Ze missen misschien een killer voorin, maar Diego Costa kan oorlog maken in het strafschopgebied.»

HUMO Wie wordt de revelatie van het WK?

HUYBRECHTS «Isco, hè (blaast). Die is eigenlijk veel te goed en elegant voor Real Madrid, hij zou beter passen bij Barcelona. Hij staat nu nog in de schaduw van Cristiano Ronaldo, maar dat gaat veranderen.»

Op het einde van een zandweg bereiken we onze bestemming: een lodge op de rand van een uitgestrekt park. Het is de uitvalsbasis van Huybrechts en zijn vrienden-vennoten Karel en Philippe. We worden ontvangen door Alberto, één van de vier broers – ‘De Daltons’ – die het familiehotel runnen. Wanneer Alberto Huybrechts eindelijk loslaat uit zijn versmachtende omhelzing, kunnen we aperitieven.

Geestdriftig, maar enigszins gebogen – ‘Rugpijn, dag en nacht’ – gidst Huybrechts ons door het stadje Villamanrique de la Condesa. Bij Bar Tomás bestellen we ijskoude sherry. Terwijl Huybrechts zijn jongste zoon per telefoon welterusten wenst – ‘Slaapwel kapoen, ik zie jou ook graag. Staat de pomp van het zwembad af?’ – word ik aangeklampt door Tomás. In moeilijk verstaanbaar Andalusisch Spaans legt hij uit dat het dorp nood heeft aan ‘jonge mensen, zoals Carlos. Dan komt er misschien weer werk in de streek.’

HUMO Hij noemde je jong.

HUYBRECHTS «Ze zien ons graag.»

HUMO Hoe ben je hier terechtgekomen?

HUYBRECHTS «Door José, de man van onze poetsvrouw in België. Toen ik hem vertelde dat ik graag olijfolie wilde maken en dat ik in Italië op zoek was naar een geschikt stuk grond, verklaarde hij mij voor gek: ‘In Spanje zijn de olijven beter, de mensen sympathieker en de stukken grond veel goedkoper.’ Dat laatste argument was zeer overtuigend. In december 2014 ben ik met José op een vliegtuig gestapt. Toen we landden, stond Emilio ons hier op te wachten, de zwager van José. Emilio heeft ons maandenlang door Andalusië gegidst om een geschikt landgoed te zoeken. Wel vijftig hebben we er gezien. De laatste keer dat ik hem zag, zat hij op de achterbank van mijn auto te hoesten. Ik heb hem doen beloven om naar de dokter te gaan. Een maand later was hij dood. Longkanker.»

Etenstijd. Huybrechts laat een serveerster jamón, rode wijn en een blikken fles aanrukken: de olijfolie van Huybrechts, El Flamenco de Doñana. Het logo: een flamingo zoals er in het park tienduizenden leven, met een Vlaamse leeuw in de vleugels verwerkt. We deppen stukken brood met de verrukkelijke olijfolie, die een uitgesproken, peperachtige smaak heeft.

HUYBRECHTS «Onze eigen bomen zijn nog niet volgroeid. De olie maken we voorlopig met olijven van een boer hier in de buurt. Het is topkwaliteit, met een lage zuurtegraad. Ik heb lang gedacht dat Italië de norm was. Onzin. Veel Italiaanse olie wordt gemaakt van Spaanse olijven. De kwaliteitseisen liggen hier veel hoger. In Spanje mag extra vergine maximum 0,8 procent zuren bevatten, de Italianen willen de zuurtegraad zelfs niet vermelden. Onze olie zit aan 0,11 procent. We leveren intussen aan vele toprestaurants. Wout Bru is ook fan.»

'Ik vind dat de status van Karl Vannieuwkerke zijn talent overstijgt. Betovert hij? Denk je 'wauw' als je hem op tv ziet?'


‘Befte kijkerf’

HUMO Hoe zal u het WK volgen?

HUYBRECHTS «Thuis. Op een speciaal gebogen tv-scherm, met een voetbalmodus voor de juiste kleuren en het juiste geluid. Ik zal omringd zijn door vrienden. Als 11-jarige heb ik vanop een bak bier gezien hoe Anderlecht Real Madrid uitschakelde. Er zaten nog vijftien andere mensen in de kleine leefruimte van ons huisje op Linkeroever, onder wie de onderpastoor. Sindsdien kijk ik nooit alleen naar voetbal.»

HUMO Ik bedoelde: op welke zender stemt u af?

HUYBRECHTS «Ik ben fan van de BBC. En als Frankrijk speelt, is het aangewezen om naar een Franse zender te kijken.»

HUMO En als België speelt?

HUYBRECHTS «Ze spelen elke keer tegen een ander land, hè. Misschien dat ik daardoor de match tegen Panama moet missen. (zwijgt, grijnst) Maar wat wil je dat ik zeg? Ik heb afscheid genomen van die wereld, ik ben er niet meer mee bezig.»

HUMO Karl Vannieuwkerke zal de spil zijn van de WK-uitzendingen van de VRT. U hebt hem al eens zwaar aangepakt in een column.

HUYBRECHTS «Ik vind dat de status van Karl Vannieuwkerke zijn talent overstijgt. Laat me een vraag stellen: betovert hij? Denk je ‘wauw’ als je de televisie aanzet en hem bezig ziet? Ik vind dat een belangrijk criterium voor presentatoren. Dat heeft overigens niks met jaloezie te maken. Mijn vrouw zegt soms: ‘Zwijg toch!’ En ze heeft gelijk hoor, want anders krijg ik toch weer van alles naar mijn hoofd geslingerd. Maar, waarom zou ik zwijgen? Ik heb 45 jaar voor televisie gewerkt. In binnen- en buitenland.»

HUMO Hoe is het volgens u gesteld met de sportjournalistiek anno 2018?

HUYBRECHTS «Ik zie bij de radio en de televisie niemand met de kritische zin en het intellectueel vermogen van Ivan Sonck. De enige die in de buurt komt, is Gilles De Coster. Ivan was erg belangrijk voor mijn carrière, we zien elkaar nog geregeld.»

HUMO En dan mopperen jullie dat het vroeger beter was?

HUYBRECHTS «Ach nee, helemaal niet. Men zegt soms dat ik humor in het sportnieuws heb geïntroduceerd, maar eigenlijk was dat Ivan. Toen de matchverslagen nog zwart-wit waren, moest de nieuwslezer altijd iets meegeven waarmee de kijker de ploegen kon onderscheiden: ‘Beveren speelt met donkere kousen.’ Ivan kwam dan met een uitgestreken gezicht aanzetten met: ‘Beide ploegen spelen in korte broek.’ (schatert) Mijn humor was een ietsje anders. Na een verslag van RWDM-Anderlecht – een gevecht met drie rode en zeven gele kaarten – kwam ik in beeld met een blauw oog en zwartgeschilderde tanden, alsof ze uitgeklopt waren: ‘Befte kijkerf, dit waf fportweekend. Tot volgende week.’ De hoofdredactie begreep er niets van, maar wij lagen plat van het lachen, en de dag nadien sprak iedereen erover. Wij waren baanbrekers. Tom Lenaerts heeft me ooit gezegd: ‘Als jij dat toen niet gedaan had, hadden wij nooit onze programma’s kunnen maken.’»

HUMO Omdat alles zo saai was, was het toen misschien gemakkelijker om te vernieuwen.

HUYBRECHTS «Net niet. Omdat de hiërarchie zo verstikkend was, durfden de meesten geen vin te verroeren. Behalve wij, en daarna heeft Mark Uytterhoeven alles een niveau hoger getild. Wij waren stout en creatief, vandaag doen ze gewoon braaf hun job.»

HUMO Jan Mulder rammelt toch weleens aan de kooi?

HUYBRECHTS «Ik was de allereerste die Jan Mulder heeft uitgenodigd als analist, voor Italië-Polen op het WK van 1982. De match was niet om aan te zien, zo saai dat we er geen woorden aan wilden vuilmaken: toen de commentator het woord aan de studio gaf, lagen wij met onze kop op tafel, te snurken. Wat Mulder over matchen te vertellen heeft, vind ik nog altijd boeiend. Vooral omdat hij altijd vanuit een zijstraat komt gefietst: hij verrast.»

HUMO Welke analisten kunnen u nog bekoren?

HUYBRECHTS «Ik vind Gert Verheyen heel goed. En Marc Degryse is de enige die durft zeggen waar het op staat. Zijn er nog?»

HUMO Peter Vandenbempt.

HUYBRECHTS (spuwt een olijfpit uit)

HUMO Geert De Vlieger?

HUYBRECHTS (gooit de olijfpit over zijn rug de tuin in)

HUMO Tom Soetaers?

HUYBRECHTS «Tom Soetaers heeft als grootste verdienste dat hij tennis speelt met een chef van de VTM-sportredactie.»

HUMO Wie is uw favoriete voetbalcommentator van het moment?

HUYBRECHTS «Degene die weet wanneer hij moet zwijgen, en niet zegt wat de kijker zelf kan zien. Ik vind dat Frank Raes het beste een match leest. Laat hem toch de WK-finale becommentariëren. Hij is fin de carrière: je moet hem dat gunnen. Filip Joos heeft de meeste weetjes, maar dat interesseert me geen bal. Op vlak van taal vind ik Dirk Deferme onovertroffen. Soms is hij zelfs te veel bezig met verfraaien. Als ik hem coachte, zou hij nog beter worden: hij zou wat vaker zwijgen.»

HUMO U noemt weer vooral oude rotten.

HUYBRECHTS «Ik vind Bram Lambert goed en hou Stijn De Weert, de zoon van Dirk, ook maar in het oog.»

HUMO De presentatoren, ten slotte?

HUYBRECHTS «Ik zie jongetjes die er goed uitzien.»

HUMO U stond ook bekend om uw looks.

HUYBRECHTS «Ja, maar ik deed ook iets: ik streek tegen de haren in. Als ik dat schoon ventje met zijn blauwe ogen zie, euhm... Aster Berkhof

HUMO Nzeyimana.

HUYBRECHTS «Ik heb niets tegen koketteren, maar toch niet in ‘Het journaal’ naast Martine Tanghe?

»Ruben Van Gucht vind ik wel uitstekend: hij kan morgen bij de BBC beginnen. Hij barst door het scherm, hij is bedekt met een laagje star dust

HUMO Van Gucht is toch even ijdel? Toen hij de Ronde van Vlaanderen reed, werd dat live uitgezonden op tv.

HUYBRECHTS «Was dat zijn idee? Vergeef hem de luttele misstappen die hij maakt. Je schat hem totaal verkeerd in. »

HUMO ‘De ideale wereld’ heeft hem al een paar keer door de mangel gehaald.

HUYBRECHTS «Als je ’t mij vraagt, is ‘De ideale wereld’ het beste programma van de laatste twintig jaar. Bijna zo geniaal als ‘Monty Python’. Otto-Jan Ham en Jelle De Beule zijn uitzonderlijke talenten. Vaak zit ik zo hard te lachen dat Anouk, mijn vrouw, bezorgd komt vragen of het wel gaat. Maar in het geval van Ruben Van Gucht richtten ze hun pijlen op de verkeerde. Als Karl Vannieuwkerke een programma maakt over Eddy Merckx ,is hij driekwart van de tijd zélf in beeld. Als Maarten Vangramberen een programma maakt over wereldrecords, zie je niet Usain Bolt, maar Maarten Vangramberen.»

HUMO Vroeger was het beter?

HUYBRECHTS «Ik heb toch net de lof gezongen van Ruben Van Gucht? Dieter Coppens vind ik ook goed in ‘Down the Road’: hij heeft een betere kop en betere teksten dan zijn neven Staf en Mathias. Guga Baúl: weergaloos. Tine Embrechts: de beste actrice die we hebben. Er is niet minder kwaliteit dan vroeger, de spoeling lijkt gewoon dunner omdat er meer zeveraars zijn.»

HUMO Kijkt u nog veel televisie?

HUYBRECHTS «Ik ben een Netflix-adept. Ik geniet van series als ‘The Fall’ en ‘Designated Survivor’. Op de Vlaamse tv vond ik ‘Quiz Me Quick’ fantastisch, net als ‘De Biker Boys’ en ‘It’s Showtime.’.»

HUMO ‘It’s Showtime’ was op Telenet te zien, de VRT zal de reeks niet uitzenden, wegens het schandaal rond Bart De Pauw.

HUYBRECHTS «Ik vond ‘De dag’ van Jonas Geirnaert ook héél goed.»

HUMO U fietst in een wijde boog om #MeToo heen.

HUYBRECHTS «Hmm, we betreden gevaarlijke paden. Waarom moet ik iets zeggen over Bart De Pauw? Ik had vroeger weleens contact met Bart, maar nu niet meer. Ik zou het ongepast vinden om hem nu af te vallen of bij te treden. Mijn respect voor de televisiemaker blijft overeind.»

HUMO Toen het nogal brave maar jarenoude ‘Friends’ onlangs op Netflix te zien was, regende het op Twitter verontwaardigde reacties. ‘Seksistisch!’ ‘Homofoob!’ De grenzen van wat grappig is, zijn opgeschoven. Past u meer op uw tellen dan vroeger?

HUYBRECHTS «Ik heb Marokkanen en homo’s in mijn vriendenkring: die hebben niet liever dan dat ik eens goed van leer trek. En vrouwen… (denkt na) Mijn vrouw is één van de zelfstandigste, intelligentste vrouwen van haar generatie en een buitengewoon goede moeder voor mijn twee jongste kinderen. Zij kan mij goed verdragen, ook al zit ik niet verlegen om een foute mop. Het zal wellicht weer verkeerd geïnterpreteerd worden, maar vrouwen die weten wat ze waard zijn en die sterk in hun schoenen staan, hebben daar geen last van. Zo simpel is het. Het is zoals in dat liedje van Billy Joel: ‘She can carelessly cut you and laugh while you’re bleeding.’ Vrouwen zijn superieure wezens, ze doen met ons wat ze willen en confronteren ons zo met onze eigen zieligheid. Als echte vent moet je een vrouw hebben op wie je geen vat hebt. Dat is het boeiendste.»

HUMO Is Anouk een even grote fan van Bart De Wever als u?

HUYBRECHTS «Ze is neutraal, maar ze heeft zich wel gestoord aan wat hij gezegd heeft over Mawda (het Koerdische meisje van 2 jaar dat tijdens een achtervolging stierf door een politiekogel, red.). Terwijl ik vind dat hij gelijk heeft.»

Huybrechts’ telefoon rinkelt: ‘Dat zal Anouk zijn.’ Hij veert recht en verdwijnt in het duister. ‘Dag schat. Staat de pomp van het zwembad af?’

'Ik heb Muhammad Ali geïnterviewd en Yelena Isinbayeva zien polsstok-springen met de arm van Usain Bolt om mijn schouders. Maar ik heb ook veel drek over me heen gekregen'


Drinken met Jim Kerr

De volgende ochtend rijden we met een Range Rover over stoffige banen. Iets voorbij de dorpskern slaan we linksaf: recht de boomgaard in.

Huybrechts laat zich uit de Range Rover zakken, raapt een kluit roestbruine aarde van de grond, verkruimelt die en legt een morzel op zijn tong. ‘Onze landbouwingenieur kan proeven of de grond de juiste mineralen bevat.’ Negen hectares strekken zich voor ons uit – ‘Negen keer de Groenplaats’ – beplant met 18.500 sprietige boompjes van een meter hoog.

HUMO U zei aan de telefoon dat u die achttienduizend bomen eigenhandig hebt geplant.

HUYBRECHTS «Zot! Dat heb ik nooit gezegd. Wel? Maar nee. Die boompjes zijn geplant met een tractor. Olijfolieproductie is geen kwestie van hard labeur, maar van wetenschap.»

Huybrechts troont ons naar een huisje op de rand van het domein: we treffen er Maxi, de landbouwingenieur. Ze wijzen op de computergestuurde installatie die grondwater omhoog pompt, er microdosissen mineralen en meststoffen aan toevoegt en vervolgens naar de boompjes voert. Bij het afscheid vraag ik Maxi of het waar is wat Huybrechts zegt: is zijn olie de beste ter wereld? Maxi prevelt dat het een kwestie van smaak is. Huybrechts staat pal: ‘De onze is de beste. Punt. Kom, we gaan iets eten.’

'Ik heb soms vier fulltime- jobs tegelijk gedaan, maar ik ben niet binnen. Je kunt alleen rijk worden door op je geld te zitten, maar ik laat het graag rollen'

We zetten koers richting het lievelingsrestaurant van Huybrechts. Wij gaan niet over de snelweg maar mogen per uitzondering door het fabelachtige natuurpark, 50.000 hectare aan wetlands waar het wemelt van de flamingo’s, zeearenden en lynxen.

HUYBRECHTS «Que libertad! Wat een vrijheid! Als ik op prachtige plekken als deze kom, parafraseer ik altijd dat verhaal uit het Nieuwe Testament, over Petrus en Jezus op de berg Tabor: ‘Heer, laten we drie tenten bouwen. Eén voor mij. Eén voor mij. En nog één voor mij.’ (lacht) Zoals die keer dat Anouk en ik op Sicilië in het hotel van Jim Kerr logeerden. Jim dronk toen nog, we zijn er stevig ingevlogen. Toen ik beneveld in bed kroop, had ik een magnifiek zicht op de zee, de volle maan en het silhouet van de Etna. Ik dommelde gelukzalig in, maar kort daarna schoot ik alweer wakker: ik zag dat er een hap uit de maan was verdwenen. In paniek sprong ik in mijn blootje op het balkon, ik zag hoe de maan beetje voor beetje werd opgegeten: ik dacht dat het einde der tijden was aangebroken. Gelukkig was Anouk erbij: ‘Maansverduistering, Carl.’ Ik had tijdens die vakantie alleen La Gazetta dello Sport gelezen, ik wist van niets. Maar op zulke momenten reduceert de natuur ons tot onze ware proportie. Nietig.»

Terwijl ze nog eens aanlegt, vraagt fotografe Laura welk leven Huybrechts verkiest, zijn nieuwe of het vorige.

HUYBRECHTS «Het nieuwe. Ik ben nu bezig met de dingen die ertoe doen. Lekker eten maken en met de kinderen bezig zijn. Alles staat in functie van mijn familie. Toen ik televisie maakte, waren de pieken hoger en de dalen dieper. Ik heb Muhammad Ali geïnterviewd, Yelena Isinbayeva zien polsstokspringen met de arm van Usain Bolt om mijn schouders. Florence Griffith Joyner heeft gedoucht in mijn hotelkamer en Jackie Joyner-Kersee heeft mijn haar geknipt. Beter wordt het niet, heb ik vaak gedacht. Maar ik heb ook veel drek over mij gekregen, het was bon ton om op mij te kappen. Ik denk dat het voor de huidige generatie nog moeilijker is: door de sociale media zit er nog veel meer drek in de emmers dan vroeger.

»Ik ben nu fulltimehuisvader en ik heb daar vrede mee. Ik heb 45 jaar in de actie gestaan, en ook al voelde het nooit als werken: soms was het stormachtig. In de jaren 90 deed ik soms vier fulltime-jobs tegelijk. Wat niet betekent dat ik binnen ben. Je kunt alleen rijk worden door op je geld te zitten, maar ik ben een gulle mens, ik laat het geld graag rollen. Zoals gisteren, toen we te lang op jouw huurauto moesten wachten: dan huur ik toch gewoon een andere?»

Ondertussen gaan er aan de restauranttafel foto’s van de kinderen rond, terwijl Huybrechts de leeftijden opsomt: 7, 11, 28 en 43. Laura’s wenkbrauw gaat omhoog: ‘43? Hoe oud ben jij? Ik had je 49 geschat.’

HUYBRECHTS «Ik zie er in elk geval jonger uit dan Karl Vannieuwkerke.

»Ik ben bijna 67, maar ik voel me niet oud. Toen Avicii stierf – hij was 27 – zei mijn zoon Rik: ‘Jij bent 67 en nog niet dood, da’s geluk hebben.’ (lacht) Eigenlijk heeft hij gelijk, want ik ben erfelijk belast. Mijn vader is op zijn 70ste tijdens het ontbijt met zijn gezicht in zijn bord gevallen. Hartaanval. Hij had vijf broers: de oudste is op zijn 41ste gestorven achter het stuur van zijn auto, de jongste op zijn 51ste en nonkel Fons heeft 4 of 5 overbruggingen gehad. Veel van mijn neven zijn nog vroeger gestorven. 27 jaar. 39. 56.»

HUMO Vanochtend sloeg u bij het ontbijt redelijk wat pillen achterover.

HUYBRECHTS «Cholesterolverlagers, onder meer, maar vooral pijnstillers voor mijn rug. Ik heb tot vorig jaar nog gevoetbald. Met pijnstillers haalde ik het einde van de match, maar nu lukt zelfs dat niet meer. Ik ben naar de beste specialist van het land gegaan, maar er is niks aan te doen. Ik mis voetballen: het is het enige wat nog plezanter is dan naar voetbal kijken. Seks is ook tof, maar als Barcelona speelt, moet mijn vrouw wachten tot het laatste fluitsignaal (lacht).»

HUMO Hebt u door die vroege sterfgevallen in de familie soms het gevoel dat u in de blessuretijd zit?

HUYBRECHTS «Nee. Maar ik ben er wel mee bezig, tot ergernis van Anouk. Ik heb het er stiekem moeilijk mee dat ik zo’n goede band heb met mijn kinderen: ik weet dat ze mij zullen missen als ik er niet meer ben. We doen alles samen. Ik haal ze van school, we fietsen, we zwemmen. Ik leer ze hoe ze een houtvuur moeten maken, leg uit hoe ze eieren moeten bakken. Ik bereid ze voor op een leven zonder mij. Zodat hun moeder dat deel van het huishouden niet moet overnemen. Al is het ook wat opportunistisch: zo moet ik over drie jaar de filters van het zwembad niet meer verversen.

»Ik vind ouder worden niet moeilijk, maar je moet realistisch zijn: het einde is dichterbij dan het begin. Het mooiste zinnetje dat ik daarover las, komt uit een Humo-column van Herman Brusselmans: ‘Als ik dood ben, zal ik je nooit vergeten.’ Mijn moeder is gestorven op 5 februari 1974. Er is sindsdien geen dag voorbijgegaan zonder dat ik minstens één keer aan haar dacht. Maar meestal was het tien keer. Ik wil ook voortleven in de herinnering van mijn kinderen, maar het moeten goede herinneringen zijn. Ik heb duidelijke afspraken met mijn vrouw: als ik begin te dementeren, moet ze binnen de maand een humane oplossing zoeken. Als ik niets meer kan betekenen voor de mensen die mij liefhebben, dan moeten ze de draad doorknippen. En zich herinneren hoe we samen gehuild, gelachen en gevochten hebben. Maar bespaar me de vernedering van een onelegante doodsstrijd.»

HUMO U bent iemand die heel erg polariseert, maar tegelijk bent u voortdurend omringd door vrienden die u bijna verafgoden.

HUYBRECHTS «Ach ja, mijn karakter is zwart-wit. Ik wil altijd mijn gedacht kunnen zeggen, met het resultaat dat ik er soms van langs krijg van mensen met een andere mening.

»Maar er zijn inderdaad ook wel wat mensen die mij graag hebben. (Denkt na) Anouk zegt altijd dat ik niet gewoon vrienden maak, maar dat ik ze adopteer. Ik denk dat ik au fond eigenlijk wel deug, ja (lacht).»

Op de terugweg naar huis kleurt de namiddagzon de oceaan zilver: een uitstekend decor voor een laatste beschouwing.

HUYBRECHTS «Het is toch geweldig dat ik op mijn 65ste nog een nieuw hoofdstuk ben beginnen te schrijven? Met die olijven? Dat kan geweldig fout lopen, en ik heb er al heel veel geld in gestoken, maar ik reken erop dat mijn vrouw mij nog wel een paar jaar zal onderhouden als ik maar goed voor haar kindjes zorg. En eigenlijk investeer ik in hén. Die olijfboompjes in mijn boomgaard heb ik geplant zodat zij later – letterlijk – de vruchten kunnen plukken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234