'Iedereen wilde de voetbalmatchen verslaan. Nooit zei iemand: ‘Hoera, ik mag ‘Sportweekend’ presenteren!’'Beeld Humo

60 jaar SportweekendMark Uytterhoeven, Carl Huybrechts en Ivan Sonck

‘‘Sportweekend’ mag blijven bestaan, maar alleen als Catherine Van Eylen het gaat presenteren’


Er was een tijd dat Carl Huybrechts ‘Sportweekend’ na een in een schoppartij ontaarde voetbalmatch met een blauw geschminkt oog presenteerde. Dat Ivan Sonck hem verbood om zich met een sandwich met krab te laten omkopen. En dat Mark Uytterhoeven zich spelenderwijs de kunst-grepen van televisie eigen maakte, wat leidde tot legendarische tv-programma’s als ‘Het huis van wantrouwen’ en ‘Morgen maandag’. Rebelser dan ‘Sportweekend’, dat zijn 60ste verjaardag viert, was televisie in Vlaanderen toen niet. In ‘60 jaar Sportweekend’ krijgt het vanaf zondag een passend eerbetoon.

Carl Huybrechts (69) is als eerste op de videoafspraak, Mark Uytterhoeven (63) kost het wat meer tijd, maar Ivan Sonck (75) spant de kroon. ‘Ivan is nog erger dan ik, of wat?’ schampert Uytterhoeven, de – welja – jongste van het drietal. In afwachting van een doorbraak onderhoudt hij ons met een virtuele rondleiding op zijn zolder, met opvallend veel geel en rood, de kleuren van een voetbalclub uit Mechelen. ‘Ik heb helemaal opgeruimd. Al die kasten zitten nu ook vol. En kijk, hier heb ik een keukentje. Mijn televisieprijzen heb ik ook teruggevonden. Hier, mijn Gouden Oog: om je kapot te lachen!’ Aangekomen bij een tv-toestel – ‘een oude plasma, hij marcheert niet’ – ziet hij eindelijk Sonck in beeld verschijnen.

IVAN SONCK «De klankkwaliteit is niet buitengewoon. Maar dit is al een succes, neem ik aan?»

CARL HUYBRECHTS «Ik zie alleen jullie profielfoto’s.»

MARK UYTTERHOEVEN «Pas op, mijn mimiek is belangrijk!»

HUYBRECHTS «Ik weet het, daarom zie ik hem liever níét.»

HUMO Carl, jij en Ivan hadden al afgesproken om dit interview samen te doen. Over Mark zei je: ‘Zeg maar dat het met ons is, dan doet hij wel mee.’

UYTTERHOEVEN «Die chantage gebruikt hij dus altijd. (Ernstig) Ik doe dit echt niet graag meer, maar als ik niet meedoe, zijn ze kwaad. Trouwens, dít (wrijft over zijn sikje) heb ik als eerbetoon aan de onlangs niet overleden Ivan Sonck laten staan.»

SONCK «Ik ben ontroerd, Mark

HUMO Jullie lijken me behalve ex-collega’s ook goede vrienden.

SONCK «Wij konden het heel goed met elkaar vinden. Nog altijd, ook al zien we elkaar niet zo vaak.»

HUYBRECHTS «Zeker niet via groepsgesprekken op het net!»

UYTTERHOEVEN «De laatste keer dat ik Ivan in levenden lijve heb gezien, was op het verrassingsfeest voor zijn 70ste verjaardag.»

HUYBRECHTS «Ik passeer weleens bij Mark omdat hij twee kleinkinderen heeft die net iets jonger zijn dan mijn twee jongste kinderen. Zo zien ze ook eens wat pedagogisch verantwoord speelgoed.»

UYTTERHOEVEN «Zeg, wanneer kom je dat kinderbedje halen? Volgens mijn vrouw moest jij dat terug hebben.»

HUYBRECHTS «We hebben altijd veel respect voor elkaars tv-werk gehad. ‘Sportweekend’ was een koninginnenstuk van de Vlaamse televisie, de kijkcijfers in de jaren 70 en 80 waren enorm. Er schakelden op zaterdagavond anderhalf tot twee miljoen Vlamingen over naar Nederland 1 voor ‘De Berend Boudewijn Kwis’ – dat kon tellen als concurrentie – maar op zondag hielden wij er meer dan twee miljoen vast. Toen wilden makers van fictieprogramma’s graag achter ‘Sportweekend’ geprogrammeerd worden, nu is het omgekeerd: een sterk programma erna zorgt voor betere cijfers voor ‘Sportweekend’.»

UYTTERHOEVEN «Ik vroeg producer Herman Pauwels eens of er veel mensen naar ‘Sportweekend’ keken. Dat wist hij niet. Hij liet me een classeur uit de kast nemen en sloeg hem open: ‘Ongeveer drie miljoen.’ Dat werd toen nog met potlood en papier geteld, te vergelijken met de handgestopte tijden van Jesse Owens (Amerikaanse atleet die vier gouden medailles won op de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn, red.). Maar die tellen ook niet meer, toch, Ivan?»

SONCK «De omstandigheden waren heel anders toen. Als je nu op zondagmiddag naar de verschillende zenders hebt gekeken en ook nog wat op je iPad, dan weet je ongeveer alles al wanneer ‘Sportweekend’ begint. Vroeger was de impact van een tv-programma oneindig veel groter.»

UYTTERHOEVEN «Ik ben er zeker van dat ‘Sportweekend’ in vele huiskamers op stond zonder dat de mensen echt keken. Er wás niets anders.»

Mark Uytterhoeven: ‘Op zeker ogenblik maakten we té veel grappen. ‘Jongens,’ heeft Ivan toen gezegd, ‘het is niet omdat Armand Pien het in elk weerbericht doet, dat wij het ook moeten doen.’’Beeld VRT

HUMO Hoe hebben jullie paden elkaar gekruist bij de VRT?

SONCK «Ik was – het zal je gezien onze leeftijden niet verbazen – de eerste. Daarna is Carl gekomen, al weet ik niet meer precies hoe.»

HUYBRECHTS «Als losse medewerker, in de zomer van 1974. Mijn eerste opdracht was een rallycross in Opgrimbie met Ivan Sonck. Die onnozele reportage heeft mij voor altijd getekend. Ivan ging er ’s avonds met de grove Sonck-borstel door: ik wist meteen wat kritische journalistiek was.

»Die organisatoren brachten ons ook meteen naar een rijk gedekte tafel met koude schotels en pistolets. Ik was een armoedzaaier en had in geen weken nog zo’n lekker eten gezien. Ik wilde aanvallen, maar Ivan hield me tegen: ‘Daar mag je nóóit op ingaan.’»

SONCK (lacht) «Ik zal ongetwijfeld bedoeld hebben: kijk een beetje uit, want vele lieden in de sportwereld proberen ons – en nu druk ik me wat overdreven uit – om te kopen. Ik kan me niet voorstellen dat ik je heb verboden om een sandwich met krab te nemen.»

HUYBRECHTS «Toch wel, Ivan.»

UYTTERHOEVEN «Ivan Sonck heeft me geleerd dat kritische journalistiek een pleonasme is. Zoveel jaar later wil ik hem toch graag betrappen op een zeer intelligente omzeiling van zijn eigen principes. In die tijd gaven alle eersteklasseclubs voor het voetbalseizoen nog een etentje voor de journalisten. Ivan is toen naar al die etentjes gegaan en heeft achteraf ook een evaluatie van al het geboden voedsel en de geboden drank gemaakt.»

SONCK (lacht) «Jawel, ten behoeve van een artikel voor Sportmagazine, onder de titel ‘Koud Buffet’.

»Ik wil geen platte broodjes bakken, maar al bij het eerste contact met zowel Carl als Mark voelde ik: ‘Dit zijn talenten, dit kan leuk worden.’ Mag ik Mark eraan herinneren dat ik er niet veel later, aan de vooravond van KV Mechelen-Anderlecht, op heb aangedrongen dat hij de rechtstreekse uitzending vanuit een Mechels café zou presenteren? Ik hoef geen dankbaarheid, maar het geeft aan hoe duidelijk het voor mij meteen was dat Mark voorbestemd was om de carrière te maken die hij heeft gemaakt. Ook van Carl wist ik snel: daar gaan we nog van horen.»

UYTTERHOEVEN «Die rechtstreekse uitzending was voor de dubbele Europese confrontatie tussen KV Mechelen en Anderlecht, in november 1988. Mag ik eraan herinneren dat KV Mechelen in Europees verband nooit verloren heeft van Anderlecht?»

HUYBRECHTS «Beerschot ook niet... in Europees verband.»

SONCK (tot Humo) «Ik word door beide heren beschouwd als een Anderlechtsupporter. Wat ik hierbij vurig bestrijd.»

HUYBRECHTS «Hoho! Ivan had samen met Gui Polspoel en twee anderen het schaduwbestuur van Anderlecht opgericht. Om elf uur ’s morgens stonden ze al pinten te drinken in de koffiekamer van de BRT, terwijl Gui en Ivan feilloos de stemmen van Constant Vanden Stock en Michel Verschueren imiteerden. Formidabel én geestig!»

Carl Huybrechts: ‘Ik trok naar Nederland, waar ik enorm opkeek naar kanjers als Mart Smeets en Tom Egbers. Maar die keken op naar óns! Ze vonden ons ‘heerlijk oneerbiedig’.’Beeld VRT

KVS-ABONNEMENT

UYTTERHOEVEN «Op zeker ogenblik maakten we té veel grappen. Niet alleen Carl en ik, maar ook Dirk De Weert en Jaak Pijpen. ‘Jongens,’ heeft Ivan toen gezegd, ‘het is niet omdat Armand Pien dit in elk weerbericht doet, dat wij het ook moeten doen.’»

HUYBRECHTS «Ivan is onze leermeester geweest.»

HUMO De misleidend saai ogende man van de dubbele bodems en de ironie.

UYTTERHOEVEN «En ons dan verwijten dat we te veel grappen maakten...»

HUYBRECHTS «Als Ivan ‘Sportweekend’ presenteerde, zaten wij aan het scherm gekluisterd. We wisten dat hij minstens één keer tongue in cheek of met een woordgrap zou uitpakken. Dan waren wij zo blij als een kind dat Sinterklaas zag, omdat het zo fel contrasteerde met wat de rest deed. Ik heb me nadien vooral aan beeldgrappen gewaagd – ik had een regisseursopleiding aan het RITCS gevolgd. In woordgrappen was ik minder sterk.»

UYTTERHOEVEN «In de Formule 1 waren op het stratencircuit van Monaco eens vijf wagens gebotst. Sonck opende met de woorden: ‘Zoals u ziet, dames en heren, is de terugkeer van de kust niet zonder incidenten verlopen.’ Of een andere keer: ‘Blijft u rustig zitten, dames en heren: Sjef van Oekel (immens populair personage op de Nederlandse televisie, gespeeld door Dolf Brouwers, red.) begint pas na ‘Sportweekend’.’ Dat moest je maar durven, reclame maken voor een andere zender. Hij heeft ervoor naar zijn kloten gekregen. Net als die keer dat Dirk Goossens, spits van Beerschot, zich liet vallen en Ivan zei: ‘Met deze actie versiert Goossens een abonnement op de KVS.’ Mensen vonden dat een schande.»

SONCK (lacht) «Hooguit heb ik er een beetje aan bijgedragen dat Carl en Mark zichzelf konden zijn. Iets waarmee anderen dan weer niet overweg konden. Het moet mij toch eens van het hart: onze baas, Wim De Gruyter, was een vreselijke man.»

UYTTERHOEVEN «De mortuis nisi bene!»

SONCK «Ik weet het, Mark, maar als hij zijn zin had kunnen doordrijven, had hij ons alle drie aan de deur gezet.»

UYTTERHOEVEN «Hij was jaloers op het succes van Carl. Was hij een slimme hoofdredacteur geweest, dan had hij die pluim op zíjn hoed gestoken: ‘Ík heb hem ontdekt.’

»Je had in die tijd de school-De Saedeleer en de school-Sonck. Voor Rik De Saedeleer was de commentator een voetballiefhebber aan een draad (de micro, red.), terwijl Ivan vond dat je kalm moest blijven en je beroep ernstig hoorde uit te oefenen. Ik herinner mij een EK waarin hij één keer heel even uit de bol was gegaan. Toen hebben wij hem bij zijn terugkeer op de redactie gefeliciteerd omdat hij eindelijk een beetje was meegegaan in de emotie van de wedstrijd.

»Ivan was zijn tijd ook ver vooruit: hij werkte al met statistieken en zette minnetjes en plusjes achter de spelersnamen na elke actie. De Saedeleer vond dat je commentaar moest geven op zo’n manier dat ook de vrouwen het konden volgen.»

SONCK «Ik vond dat er veel te weinig kritische zin aan de dag werd gelegd en dat wij ons dat eigen moesten maken, terwijl Rik het tegendeel beweerde. We zijn een tijdlang niet on speaking terms geweest, want Rik had veel invloed en ik ging een paar keer stevig met hem in de clinch. Maar het was geen persoonlijke vete: tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München gingen we vrijwel elke avond samen de hort op.»

UYTTERHOEVEN «Toch niet op kosten van de organisatoren, mag ik hopen!»

SPEELTUIN

HUMO Strookte de plastische humor van Carl met de beoogde ernst?

SONCK «Tuurlijk! Ik vind nog altijd dat je je vak als sportjournalist ernstig moet beoefenen, maar er moet ook ruimte zijn voor luchtigheid. Wat Mark en Carl brachten, was welkom, al waren anderen tegen.»

HUYBRECHTS «Daniël Mortier (chef van de sportredactie van 1980 tot 1990, red.).»

UYTTERHOEVEN «Ik ging altijd graag naar de redactie, tot hij ermee begon te dreigen mij van het scherm te halen. Ik durfde me haast niet meer te laten zien, hij was tenslotte mijn baas.»

HUYBRECHTS «Dat is ook de reden waarom ik in 1987 ben opgestapt. Ik was heel gelukkig als ik in Brasschaat in mijn autootje stapte om naar de openbare omroep te rijden. Ik wist: ik ga mij amuseren. Tot die hoofdredacteur zo op de arbeidsvreugde begon te wegen dat ik hartkloppingen kreeg. Gelukkig kon ik vrijwel onmiddellijk in Nederland aan de slag. Anders was ik onherroepelijk van het scherm verdwenen. Toen Mortier was weggepromoveerd, ben ik teruggekeerd.»

HUMO Een zegen voor de Vlaamse tv-kijker!

HUYBRECHTS (lachje) «Onze redactie was een prima mix van deskundigheid, kritische zin en humor. Van info en entertainment, maar dan op de best mogelijke manier gecombineerd.»

SONCK «De sportredactie van de VRT was midden jaren 80 de beste van West-Europa en ver daarbuiten. Carl, toen jij naar Nederland trok, zag je met welke bewondering ze daar naar ons keken.»

HUYBRECHTS «Ik liep er rond tussen mensen naar wie ik enorm opkeek: Mart Smeets, Tom Egbers, Theo Reitsma: stuk voor stuk kanjers. Maar ik stelde vast dat zij opkeken naar óns. Zij vonden ons – en nu citeer ik hen – ‘heerlijk oneerbiedig’. Mark was meer dan Ivan nog iemand die helden had in de sport. Maar als hij zo’n held moest interviewen, deed hij niets liever dan met diens kloten rammelen.»

UYTTERHOEVEN «In 2004 maakten we de dvd ‘100 jaar KVM’ en toen vond ik een oud interview terug van mij met John Cordier van Telindus, op dat moment de nieuwe hoofdsponsor: ‘En denkt u veel modems te verkopen op onze staanplaatsen?’ Hou toch je bakkes als je geen betere openingsvraag weet te verzinnen! Ik was een ettertje van 25 jaar, maar o zo arrogant kritisch. Nu staan de journalisten vrolijk mee te fluiten naast de sporters, maar wij moesten tegen een coureur die een onnozele koers had gewonnen, niet beginnen met ‘Dit was Merckxiaans’. Dan was je een sukkelaar. Wij moesten afgrijselijk kritisch zijn, want dat bepaalde mee je status binnen de redactie. Dát was de school-Sonck.»

SONCK «Nu overdrijf je toch een beetje.»

HUMO Was ‘Sportweekend’ de speeltuin waaruit later grensverleggende programma’s als ‘Het huis van wantrouwen’ en ‘Morgen maandag’ zijn ontstaan?

UYTTERHOEVEN «Ik mocht de samenvattingen van de grote tennistoernooien maken. Jimmy Connors werd uitgeschakeld op baan 2, wat het reekshoofdenkerkhof werd genoemd. Daar waren geen beelden van. Ik had wel een beeld van een slapende cameraman. Dus zei ik: ‘We hebben geen beelden van de nederlaag van Connors, maar wél van de reden waarom we die beelden niet hebben.’ Ik vroeg de klankman toen om eens luid in de microfoon te roepen. Dat monteerde ik dan op dat beeld. Want het moment waarop die cameraman wakker schoot, had ik wel. Met zulke dingen speelde ik, en dat mocht.»

SONCK «Ik stond op zondagochtend niet op met het idee: wat ga ik vanavond doen? Dat van die Formule 1 in Monaco bedacht ik op het moment.»

HUYBRECHTS «Voor mij was ‘Sportweekend’ wel een speeltuin. Van ons drieën heb ik het het vaakst gedaan.»

UYTTERHOEVEN «Niet aan twijfelen.»

HUYBRECHTS «Ik was de man van de instant invallen. Ik hoefde zaterdagnacht niet wakker te liggen, ik wist dat er me in de loop van de zondag wel iets te binnen zou schieten. Mark zag toen al in dat het nog beter kon als je zo’n inval voorbereidde. Dat heeft hij me achteraf dikwijls gezegd. Als Ivan de deur voor humor op een kier heeft gezet, dan stonden de poorten wagenwijd open toen het Marks beurt was.»

UYTTERHOEVEN «Je mag niet vergeten dat de BRT tot 1 februari 1989 het tv-monopolie in Vlaanderen had. Op ‘Hoger lager’ (met wijlen Walter Capiau, red.) na was alles de hele week doodernstig. Zo moeilijk was het niet om daarmee te contrasteren. Ik heb ooit gezegd: ‘Hana Mandlíková, een Praagse van 22 lentes’ en kreeg een brief van een kijker: ‘O, wat fijn!’ Zo makkelijk was het soms.»

Ivan Sonck: ‘‘Sportweekend’ mag blijven bestaan, maar alleen als Catherine Van Eylen het gaat presenteren.’Beeld VRT

KIJKPLEZIER VERGALD

HUMO Hoe hebben jullie ‘Sportweekend’ later zien evolueren?

UYTTERHOEVEN «Ik niet. Ik heb een overdosis televisie gehad ten tijde van ‘Alles kan beter’ en kijk alleen nog naar sportuitzendingen, ‘De ideale wereld’ en series op Netflix. En naar ‘Ooit vrij’, omdat mijn dochter dat maakt. Via Woestijnvis werk ik achter de schermen voor Play Sports: in het weekend heb ik alles al gezien voor ‘Sportweekend’ begint.»

HUYBRECHTS «Wij wisten dat de mensen vier minuten lang op het puntje van hun stoel zaten omdat ze de uitslag van een wedstrijd nog niet kenden. Elk item was als een spannende episode van een serie. Nu beginnen ze met de uitslag. Zelfs al zijn er maar tienduizend kijkers die die nog niet kennen, hun plezier is wel vergald. Zonde, want sport is ook ontspanning, en voor een groot stuk zit die in de spanning.»

SONCK «Ik erger mij geregeld blauw. Buiten wielrennen en voetbal komen er nog maar weinig sporten aan bod. Als er op zondagmorgen ergens tegen een gevel drie fietsen staan, wordt er een cameraploeg naartoe gestuurd. En ik erger mij aan de taalarmoede – niet alleen in ‘Sportweekend’. Ik ben altijd een grote fan van de openbare omroep geweest, maar soms denk ik: waar zijn ze mee bezig?»

UYTTERHOEVEN «Ik heb tijdens de coronacrisis nog eens naar ‘Het journaal’ gekeken: ik schrok me een ongeluk. Als je twintig jaar gemist hebt, val je achterover.»

SONCK «Ik zou een actie tegen het gebruik van het woord ‘terug’ in de betekenis van ‘opnieuw’ willen opzetten.»

UYTTERHOEVEN «‘Terug welkom!’ Bij Play Sports heb ik Joris Brys zover gekregen dat hij nu ‘opnieuw’ zegt. Ach, Ivan, ik kan zo wel twintig voorbeelden opsommen. Ik noteer ze ook voor Play Sports, maar het interesseert niemand nog. Taal evolueert, zeggen ze, maar ik vind: je draagt niet dezelfde kleren op een bruiloft als op het strand. Met taal is het net zo: je past je aan de omstandigheden aan. Daarom vind ik dat er in ‘Het journaal’ nog altijd Nederlands gesproken mag worden. Maar dan zeggen mijn studenten: ‘Niemand praat zoals Martine Tanghe!’»

HUYBRECHTS «‘Noemen’ is iets anders dan ‘heten’. Mijn kinderen van 9 en 13 weten dat. De VRT heeft nog altijd een taaladviseur, maar volgens mij is zijn belangrijkste bezigheid slapen.»

UYTTERHOEVEN «Hij gaat mee in die evolutie. Je kunt niet anders. Tijdens de Ronde van Italië moest ik wel naar Eurosport kijken en daar had de commentator het over een bedevluchtsoord. En toen de camera door een verlichte tunnel reed en dat een stroboscopisch effect gaf, noemde hij dat gevaarlijk voor elliptische mensen. Zijn die dan niet naar school geweest?»

SONCK «Onlangs hoorde ik een sportanker zeggen dat iets ‘twee maand en half’ geleden was, in plaats van ‘tweeënhalf’. Dan val ik van mijn stoel. Mijn kleinkinderen waren hier toevallig – zeer riskant met corona, maar het kon niet anders. Dan schakel ik snel over naar een andere zender om hen daar niet aan bloot te stellen.»

UYTTERHOEVEN «Ah, maar aan corona wél?»

SONCK «Ik proef vaak ook een gebrek aan elementaire sportkennis, en te weinig echte passie voor de sport. Het algemene niveau van de Vlaamse sportjournalistiek is er niet op vooruitgegaan.»

UYTTERHOEVEN «Een stelletje oude brompotten zijn we!»

HUMO Voetbal is altijd de belangrijkste pijler van ‘Sportweekend’ geweest.

SONCK «Wanneer heeft de VRT nog eens een ernstig stuk gemaakt over – ik zeg maar wat – zwemmen, toch de tweede Olympische sport? We zien niets anders meer dan voetbal. Ook al is die evolutie misschien onvermijdelijk, van een openbare omroep verwacht ik iets meer ruimdenkendheid.»

UYTTERHOEVEN «Ivan is geen haar veranderd. Ik had in 1987 het ‘Sportjaaroverzicht’ gemaakt: maanden aan gewerkt en geweldig hard mijn best gedaan. Ik kreeg goede kritieken, behalve van Ivan: ‘Van de Ronde van Frankrijk hebben we ongeveer elke rit gezien, maar over de wereldatleten van het jaar: geen woord.’ Dat klopte. Maar ik dacht: ik bedien de doelgroep, en die wil koers en voetbal. Alles is commercieel en het voetbal brengt geld op, in tegenstelling tot – het spijt me zeer – het zwemmen.»

HUYBRECHTS «Het heeft tien jaar geduurd voor ik naar een voetbalwedstrijd mocht. Ik heb héél veel kleine sporten gedaan, en heb dat altijd heel goed verzorgd door er iets origineels mee te doen. Als ik vertrok, had ik al een idee voor een speciaal openingsbeeld. Die originaliteit zie je niet meer.»

UYTTERHOEVEN «Rugby? ‘Geef dat maar aan den Uytterhoeven, die maakt er wel iets van.’ Op den duur zat ik vast aan die onderwerpen, terwijl ik ook weleens naar een voetbalmatch wilde. Niet dat ik dat luidop durfde te zeggen, want ik was een braaf mannetje. Maar toen ik een keer Lokeren-Beringen mocht doen, was ik zo gelukkig als een kermisvogel. Je status groeide als je voetbal mocht doen.»

HUMO Kan de huidige lichting presentatoren van ‘Sportweekend’ jullie bekoren?

HUYBRECHTS «Ik kan Ruben Van Gucht wel velen, maar Ivan niet. Mark ook minder, denk ik.»

UYTTERHOEVEN «Ik doe daar geen uitspraken over. Bij Eleven hebben ze wel een goed anker: Nicolas De Brabander. Ik zag hem onlangs voor het eerst: hij steekt er met kop en schouders bovenuit. Nu, je mag niet vergeten dat Carl op zeker ogenblik uitgekeken was op het presenteren: hij wilde naar sportwedstrijden kunnen gaan. Uiteindelijk is dat ook de essentie van het vak.»

SONCK «Bij anderen werd je naar het scherm gezogen, bij mij niet: ik was niet geschapen voor presenteerwerk. Veel liever gaf ik atletiekcommentaar of maakte ik een reportage.»

UYTTERHOEVEN «Als de dienstlijsten werden uitgehangen, stond iedereen er direct bij om te zien welke voetbalmatch hij mocht doen. Ik heb nooit iemand horen zeggen: ‘Hoera, ik mag ‘Sportweekend’ presenteren!’»

HUYBRECHTS «Ik heb de eerste jaren niet één keer gedacht: wat zou ik graag op die stoel van Ivan Sonck zitten. Het is me overkomen. Mark is evenmin met die ambitie binnengekomen.»

UYTTERHOEVEN «Ik was een losse medewerker en losse medewerkers presenteerden niet. Ik heb het pas mogen doen na de drukke sportzomer van 1982: doordat de anderen zoveel recup hadden, zaten ze in december zonder presentatoren. Ik speelde toen nog voetbal in het Katholiek Sportverbond – niet uit geloofsovertuiging, maar omdat het dichtbij was – en daar zeiden ze soms: ‘Wij zien u nooit: zijt gij zo lelijk misschien?’»

HUMO Mensen zijn genadeloos op de sociale media. Zou jullie stijl nog gepikt worden?

UYTTERHOEVEN «Ik ben doodgelukkig dat ik mijn hoogtepunten heb beleefd in een periode dat die niet bestonden.»

SONCK «Ik heb eens gezegd dat Kim Gevaert, in tegenstelling tot Tia Hellebaut, geen wereldklasse was. Wat ik toen over me heen heb gekregen...»

UYTTERHOEVEN «Terecht!»

SONCK «Ik heb er mijn slaap niet voor gelaten.»

UYTTERHOEVEN «Nu is over alle programma’s en presentatoren een ludiek sausje gegoten. Alles smaakt flets. Als ik al zappend toch eens vijftien seconden blijf hangen, weet ik genoeg.

»Ik vraag mij af of de huidige generatie een programma als ‘Alles kan beter’ zou pikken. Mensen deelden destijds mijn ergernis over zaken die ik op tv zag. Nu zouden ze volgens mij de schouders ophalen: ‘En dan?’ Maar misschien vergis ik me: ik ben niet zo’n tv-kijker meer.»

HUMO Tijdens de coronacrisis is weer gebleken hoe de sportwereld zich boven alles en iedereen verheven waant. Daarnaast is er een sportheldencultus ontstaan: wie ook maar een beetje presteert, wordt al op het schild gehesen. Wordt het jullie soms te veel?

UYTTERHOEVEN «De sportheldencultus is niet nieuw: ik ben altijd supporter geweest van Herman Van Springel en ik herinner mij dat mijn vader ooit dreigde mijn foto- en artikelenverzameling te verscheuren omdat hij niet tegen die uitgesproken idolatrie kon. En Torreke Lemberechts, de beste speler van FC Malinois, speelde in 1947 in Glasgow met de selectie van de beste spelers van het Europese continent tegen Engeland voor liefst 113.000 toeschouwers. Zijn café op de Grote Markt heet nog altijd de Glasgow.

»Wie denkt dat de belangstelling door de moderne communicatiemiddelen eindeloos veel groter is geworden, dwaalt in zekere zin: de wereldbeker voetbal, de Olympische Spelen en de Ronde van Frankrijk waren vroeger ook al gigantisch naar de normen en het gevoel van toen. Vergeet ook niet dat een rechtstreeks uitgezonden voetbalwedstrijd nooit onder het miljoen kijkers zakte, terwijl nu wedstrijden die op papier van een veel hoger niveau zijn, het met minder dan de helft moeten stellen. Omdat er minder was, keken we allemaal naar hetzelfde en dezelfden. Dat lijkt mij nu veel minder het geval.»

HUYBRECHTS «Toen Wout van Aert Milaan-Sanremo won, kregen we live in het nieuws van VTM een kwartier met zijn zwangere vrouw. Niet één vraag ging over de koers, het ging alleen maar over die baby. En toen Roberto Martínez onlangs zijn 50ste interland met België coachte, zagen we in het VTM-nieuws een journalist, die betaald wordt om een kritische houding aan te nemen, een taart afgeven aan de bondscoach, die vervolgens kaarsjes moest uitblazen en op de iPad zijn vrouw te zien kreeg: ‘Hello darling, congratulations!’ In het nieuws!

»De enige trainer aan wie ik ooit een taart heb overhandigd – voor een amusementsprogramma, niet in ‘Het journaal’ – was Raymond Goethals, voor zijn 80ste verjaardag. Ik zocht hem op bij zijn vrienden in de petanqueclub, waar hij zat te kaarten, en vroeg hem hoe hij ook alweer die Europese finale met Marseille tegen AC Milan had aangepakt. Hij begon met een mes door dat marsepeinen voetbalveld te kerven en na drie minuten zag die taart er slechter uit dan het oefenveld van Standard. Maar dat zat níét in ‘Het journaal’!»

UYTTERHOEVEN «Wat wel indrukwekkend veel groter is, is het economische belang van de sport. Vandaar de mateloze zelfoverschatting. Ik schat dat hooguit een derde van de krantenlezers de sportkatern doorneemt, maar wie in de sportwereld wat betekent, stelt vast dat hij elke dag in de krant staat. Leg sportlui en -leiders dan maar uit dat de topsport zich dient te gedragen zoals de rest van de samenleving...»

HUYBRECHTS «Ik ben toch blij dat het voetbal in zo veilig mogelijke omstandigheden is blijven doorgaan. Ik weet niet hoe ik die vele avonden zou zijn doorgekomen als ik niet had kunnen kijken naar al die Champions League-wedstrijden en den Beerschot, meneer, den Beerschot!»

Carl Huybrechts: ‘Toen Roberto Martínez onlangs zijn vijftigste interland coachte, zagen we op VTM een journalist, die betaald wordt om kritisch te zijn, een taart afgeven. In het nieuws!’Beeld VTM

SCHOONMOEDER

HUMO Nog een laatste opvallende vaststelling: ‘Sportweekend’ is nooit door een vrouw gepresenteerd.

SONCK «Ah, daar heb ik wat over te zeggen.»

UYTTERHOEVEN (droog) «Dat dacht ik al.»

SONCK «In Italië, Nederland en Duitsland zag je soms vrouwelijke sportpresentatoren, maar dat waren de uitzonderingen in Europa. Ik heb me weleens afgevraagd of we ‘Sportweekend’ ook niet door een vrouw moesten laten presenteren. Iedereen bij wie ik het toen aftoetste, vond het een uitstekend idee. Ik sprak zelfs met iemand van wie ik dacht dat ze een goede kandidaat zou zijn.»

UYTTERHOEVEN «Namen!»

HUYBRECHTS «Christel Van Dyck

SONCK (knikt) «Helaas, het is nooit doorgegaan. Op een redactievergadering bleek dat de meerderheid het idee niet genegen was – Mark en Carl waren toen al weg.»

UYTTERHOEVEN «Catherine Van Eylen

HUYBRECHTS «Catherine is foutloos. Maar ik denk niet dat ze het wil doen.»

HUMO Toch wel. Twee jaar geleden vertelde ze in Humo dat ze zelfs al in een coachingtraject was gestapt.

SONCK «Ik zou dat zéér toejuichen, ik ben een fan. Haar koele, afstandelijke stijl, de feiten bij naam noemen, af en toe een grapje: ik heb daar altijd grote bewondering voor gehad.»

HUMO ‘Ik heb geen last van een opspelend ego,’ zei ze toen. ‘Misschien jaag ik nu collega’s op stang, maar mensen kijken naar ‘Sportweekend’ voor de sport, niet voor de presentator.’

HUYBRECHTS «Sprak ze dan ook over langer dan vijftien jaar geleden?»

UYTTERHOEVEN «Iedereen is kind van zijn tijd. De Franse presentator Patrick Poivre-d’Arvor sprak altijd over ‘mon journal’: hij vond dat het TF1-journaal zíjn journaal was, niet dat van een redactie.»

HUYBRECHTS «‘Sportweekend’ was van óns.»

SONCK «Ik verdenk sommige presentatoren ervan dat ze het zeer belangrijk vinden dat zij nu op die stoel zitten: ‘Kijk eens, dames en heren, hoe los en nonchalant ik mij gedraag. Er is geen enkele reden waarom iemand anders op deze stoel zou plaatsnemen.’»

HUYBRECHTS «Presenteren, bekend worden, het scherm sieren als het nec plus ultra: dat is er in de jaren 90 ingeslopen.

»En dan die geforceerde spontaniteit. Het anker van ‘Het journaal’ dat een bruggetje moet slaan naar het sport-anker: ‘En Maarten, op de Kemmelberg was bijzonder veel volk samengekomen vandaag.’ Maarten (Vangramberen, red.) gaat daar dan op in met één of andere kwinkslag. Ik zou dat anders counteren: ‘Helemaal niet, Wim, waar haal je dat?’» (hilariteit)

HUMO Is 60 jaar ‘Sportweekend’ het vieren waard?

UYTTERHOEVEN «Niet veel programma’s halen die leeftijd.»

HUYBRECHTS «‘Het journaal’, ‘Panorama’, het weerbericht: die programma’s moeten er gewoon zijn. Je gaat toch ook niet het weerbericht vieren?»

UYTTERHOEVEN (tuurt naar buiten) «Vandaag niet.»

SONCK «‘Sportweekend’ mag blijven bestaan, maar alleen als Catherine Van Eylen het gaat presenteren.»

UYTTERHOEVEN «Dríé stemmen!»

HUYBRECHTS «Annelien Coorevits, de ex van Olivier Deschacht, zou ik ook niet slecht vinden (lacht).»

SONCK «Of Annelies Van Herck. Ach nee, Catherine draagt toch mijn voorkeur weg.»

HUYBRECHTS «Ze maakt nooit taalfouten.»

UYTTERHOEVEN «Een germaniste, hè.»

SONCK «Zal ik jullie een geheim verklappen? Twee keer per jaar stuur ik haar een mailtje: ‘Catherine, je doet het heel goed, maar gisteren heb je een taalfoutje gemaakt.’ Daar is ze me telkens dankbaar voor.»

UYTTERHOEVEN «Kijk daar mee uit, Ivan. Stuur haar af en toe ook maar een mailtje met: ‘Gisteren had je een heel mooie zin.’ (Tot Humo) Dat deed hij al ten tijde van ‘Het huis van wantrouwen’: Ivan was onze taaladviseur.»

SONCK «Ik ga niet de schoonvader van de sportredactie uithangen. Maar ik doe dat graag en Catherine apprecieert het zeer. Maarten Vangramberen ook. Ik kan het niet laten. En als mensen het appreciëren, is mijn dag weer goed.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234