Springsteen volgens Springsteen in 'Bruce Springsteen: In His Own Words' op Canvas

Springsteenfanaten – en afgaande op zijn recente concerten op Belgische bodem moeten dat er hier te lande véél zijn – mogen enkel met een geldig ziektebriefje de levensomspannende documentaire missen die Canvas volgende donderdag over The Boss uitzendt. Het door de Brit Nigel Cole geregisseerde ‘Bruce Springsteen: In His Own Words’, laat Springsteen aan het woord over alles wat enigszins ter zake doet, en nog een klein beetje meer: zijn jeugd, zijn muzikale invloeden, zijn gezin, het heengaan van Clarence Clemons, de moeilijke relatie met zijn vader en de liefdevolle relatie met zijn moeder, de geur van een gitaar. Enkele krenten uit de pap.

Over hoe het allemaal begon: ‘De allereerste keer dat ik voor toeschouwers speelde, was ik 6 of 7. Er stonden enkele kinderen uit de buurt in onze tuin, dus ik gordde mijn gitaar om en zong een paar nummers van Elvis voor hen. Het leek helemaal nergens op – ik kón nog helemaal geen gitaar spelen – maar ik merkte wel dat ik het leuk vond om alles te geven voor een publiek. Dat was de eerste keer dat ik bloed rook.’

Over de eerste keer dat hij Elvis Presley zag in ‘The Ed Sullivan Show’: ‘In den beginne was er duisternis. Als kind had je Kerstmis en je verjaardag, maar verder was er niks dan een grote, zwarte leegte. Maar toen, in een moment van allesverzengend licht, was er hoop, seks, ritme, opwinding, een nieuwe manier van kijken, voelen, denken, bewegen, leven. Een menselijk atoom had zojuist de wereld in tweeën gesplitst.’

Over The Rolling Stones: ‘Op mijn 15de had ik een terugkerende fantasie over Mick Jagger, die vlak voor een optreden in mijn woonplaats Asbury ziek was geworden. De overige Stones vroegen me of ik niet wilde invallen, wat ik ondanks mijn pukkelige kop gewoon dééd. Het publiek werd helemaal gek en hoefde Mick niet meer terug.’

Over de basis van het grote succes: ‘Tien jaar lang heb ik mijn brood verdiend als gitarist. Ik was goed – ik was zelfs heel goed – maar na die tien jaar realiseerde ik me dat er andere jongens waren die nog beter waren dan ik, en die ook een betere stem hadden. Ik besefte: als ik potten wil breken, dan moet ik songs schrijven die niemand anders schrijft. Van dan af ben ik teksten beginnen te schrijven over wie ik écht was: een beach bum uit New Jersey. Ik had het gevoel dat ik van een unieke plek kwam, en over die unieke plek was er in de geschiedenis van de rockmuziek nog nooit iets wezenlijks geschreven. Ik zag New Jersey als een kracht, als míjn kracht, eerder dan als een plek om zo snel mogelijk weg te raken.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234