null Beeld

Stallone in 'The Expendables': hier ligt de laatste actieheld

Sylvester Stallone! Een naam die klinkt als een halter die in een stanghouder klettert, een carrière om 'Wow!' tegen te zeggen, quadricepsen waar je kathedralen op kunt bouwen. Heraut van het actiegenre, icoon van de jaren tachtig, idool van een generatie.

Erik Stockman

Enkele fragmenten uit het artikel

Ik ben tien, en ik zit samen met mijn speelkameraadje David B. naar 'Première' te kijken. Zoals gewoonlijk toont Jo Röpcke - dat schoolvoorbeeld van rust en beminnelijkheid - enkele scènes uit de nieuwe films van de week. Eén fragment in het bijzonder doet onze harten bónken van opwinding: een in bruine lompen gehulde man hangt aan een klif en wordt onder vuur genomen vanuit een politiehelikopter, waarna hij zich met uitgespreide armen in de kolkende rivier laat vallen. Wow! De naam van de man: John Rambo. Titel van de film: 'First Blood'. En ikzelf: fan voor het leven.

undefined

Op zijn tweeëntwintigste was Stallone terug in New York. Hij installeerde zich in een morsig flatje waar de kakkerlakken in dichte drommen over het behangpapier kropen en de ratten ongegeneerd op het tapijt dansten. Overdag zweette hij in het krachthonk, en 's nachts zat hij als een gek te schrijven. Hij droomde van een carrière als acteur, deed zelfs een auditie voor een rolletje in 'The Godfather', maar zowat iedere castingagent in de stad stuurde hem wandelen. Op twee na: iemand (zijn naam is in de geschiedenis verloren gegaan) bezorgde hem een rolletje in de legendarische pornofilm 'A Party At Kitty and Stud's', en in 'Bananas' van Woody Allen schitterde hij negentig hilarische seconden lang als een schoftachtige smiecht die op de metro een oud besje molesteert.

'A Party at Kitty and Stud's':

'Bananas':

Anno 1975 werd de situatie nijpend: in zijn carrière zat geen schot, zijn toenmalige vrouw was zwanger, het brood in de trommel was beschimmeld, en er stond nog maar honderdenzes dollar op zijn bankrekening. Maar in het vuur wordt het staal gehard. In een ultieme wanhoopspoging, en terwijl hij de grond onder zijn voeten voelde wegzakken, schreef hij een script over een bokser die zich naar de top knokt: 'Rocky'. Toen gebeurde er een mirakel; Hollywood toonde belangstelling. Stallone kon United Artists overhalen om het script te verfilmen met hemzelf in de hoofdrol, and the rest is history. 'Rocky' werd een kaskraker, haalde drie Oscars binnen (beste film, beste regie, en beste montage), en vond vrijwel onmiddellijk een plek in het collectieve geheugen.

Het eerste onderwerp van gesprek is uiteraard 'The Expendables', zijn langverwachte men-on-a-mission-film (Regie: Sly. Scenario: Sly. Hoofdrol: Sly) over een groepje huurlingen die op een afgelegen eilandje korte metten trachten te maken met een Zuid-Amerikaanse dictator. 'The Expendables' grijpt in toon en stijl terug naar de actiefilms uit de jaren tachtig: het verhaal is waardeloos, maar de bicepsen blinken, de kneedbommen knallen, de machinegeweren ratelen, legervoertuigen vliegen overkop, en de acteurs hakken er vrolijk op los. En dit allemaal in pure jaren-tachtig-modus: zonder digitale effecten dus. Huhhh!

In 1996 lag Stallones carrière op apegapen. Hij die door de gezaghebbende Amerikaanse criticus Roger Ebert ooit als 'de nieuwe Marlon Brando' was bestempeld, hij die met Rocky en Rambo twee iconische filmpersonages had geschapen, hij die op zóveel toeschouwers zóveel indruk had gemaakt, werd hoe langer hoe meer beschouwd als een hasbeen, een vergane glorie, een overbijfsel uit voorhistorische tijden. Sly besefte dat hij iets moest doen, dat zijn carrière een soort shocktherapie nodig had. Het was hem niet ontgaan dat John Travolta dankzij 'Pulp Fiction' onlangs een indrukwekkende comeback had gemaakt. 'Hmmm, dat kunstje werkt misschien ook voor mij,' dacht Stallone, en hij aanvaardde de hoofdrol in 'Cop Land', een independent van toptalent James Mangold. Als Freddy Heflin, de pafferige, niet erg slimme, halfdove sherrif die besluit in opstand te komen tegen de corrupte flikken in zijn stadje, liet Sly eindelijk nog eens zien dat er een prachtige acteur in hem schuilt. Het mocht niet baten: de critici prezen hem de hemel in, maar het publiek volgde niet.

Stallone «Ik heb mooie, artistieke films gemaakt: 'F.I.S.T.', 'Cop Land'. Maar de mensen hadden er geen interesse voor. En nu is het te laat om me er nog aan te wagen: het momentum is voorbij, mijn gloriejaren liggen achter me.

'Paradise Alley':

'Nighthawks':

'Assassins':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234