null Beeld

Steak Number Eight (AB)

Steak Number Eight: je hoefde de vorige zeven niet eens gezien te hebben om te beseffen dat je in de AB naar iets groots stond te kijken.

We weten het: na vier platen is het al lang niet meer done om nog te lachen met hun groepsnaam. Maar gun het ons, want de vlag waaronder Steak Number Eight zeilt is dan ook het enige aspect dat nog enigzins puberaal aandoet: het groepje dat zeven jaar eerder op hetzelfde podium in de AB de Rock Rally won, werd in die tijd een band, en de jonge leden stuk voor stuk flinke manskerels. Zie voor het bewijs Brent Vanneste het podiumhout afstruinen: in zeven jaar tijd heeft hij zich een stierennek aangemeten, en de kop van een frontman.

En dan hebben we het nog niet eens over de songs gehad die het viertal tegenwoordig voortbrengt: stuk voor stuk met haar op onwelvoeglijke plaatsen. Nieuwe langspeler 'Kosmokoma' klinkt als fase vier in een plan dat alleen maar werelddominantie als einddoel kan hebben, en deed in de AB nog minder moeite om dat te verbergen. Er werd begonnen bij het einde: 'Space Punch', hekkensluiter op plaat, mocht de boel voor geopend verklaren, en deed dat in een niet mis te verstane serie muilperen. Steak was dan wel gekomen om hun nieuwe plaat voor te stellen, ze maakten daarbij nooit de klassieke fout om daarom hun setlist bijna uitsluitend te vullen met nieuw grut.

De bende van Vanneste deed zoals de betere eindejaarsperiode en wisselde gretig tussen oud en nieuw: goei poeier als 'Black Eyed' en 'Cryogenius' zorgden voor herkenning tussen jongelingen als 'Your Soul Deserves to Die Twice', 'Return of the Kolomon' en 'Gravity Giants'. Oudste aanwezige heette 'The Sea is Dying': kort uitgebracht na de Rock Rally-overwinning in 2008, maar allerminst een jeugdzonde te noemen, en tegenwoordig zelfs helemaal afgestudeerd in onbehaaglijkheid.

Valt er dan helemaal geen jeugdige beroezing meer op te tekenen anno 2015? Als u de vraag stelt, was u er niet bij toen Vanneste 'Dickhead' op gang spuwde: rellerige titel, branie én ballen. Het beste bewijs dat, jawel, boys will be boys: nadat het na halfweg stilgelegd werd voor een educatieve boodschap - 'Denk allemaal aan iemand die je graag op z'n gezicht zou slaan. En dan gáán' - viel Vanneste opnieuw in tegen het dubbele van het voorgeschreven tempo. Maar geen erg: de rest van de band had toevallig net hetzelfde gedaan. Jeugdige overmoed is maar overmoed tot je er ook mee wegraakt. Dan wordt het plots lef.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234