Stef Wauters & Elke Pattyn verklaren de verrijzenis van het 'VTM nieuws': 'Wij brengen structuur in de chaos'

Op dinsdag 22 maart verloren 32 onschuldige burgers het leven en sneuvelde één cliché: dat ‘VTM nieuws’ minder betrouwbaar zou zijn dan ‘Het journaal’. Wie van de VRT naar VTM zapte, keerde vaak niet meer terug en stemde ook de volgende avond af op ‘Aanslagen België: het grote debat’, gepresenteerd door Elke Pattyn en Stef Wauters: ‘Wij moeten de kijkers één voor één voorbij een vooroordeel helpen.’

'De kijkers voelen dat we aan hun kant staan, niet aan die van het establishment'

Het leek een doordeweekse dinsdagochtend te worden toen Elke Pattyn (35) en Stef Wauters (48) naar de redactie reden. Zij zou om 13 uur ‘VTM nieuws’ presenteren, hij om 19 uur. Sinds begin januari deden ze dat opnieuw in relatief normale omstandigheden, na een helse periode. ‘Eind vorig jaar zat ik er fysiek helemaal door,’ vertelt Wauters in de brasserie van Medialaan, het moederbedrijf van VTM. ‘Eerst waren er de aanslagen op 13 november in Parijs, daarna de inval in het appartement in Saint-Denis (waarbij terrorist Abdelhamid Abaaoud na een urenlange belegering werd gedood, red.) en vervolgens de verhoogde terreurdreiging. We deden urenlange extra-nieuwsuitzendingen, en tussendoor nog een groot terreurdebat. En we verdeelden een permanentiedienst: van zes uur ’s morgens tot middernacht was er altijd iemand van ons stand-by op de redactie. Daar kwam voor mij nog de eindredactie van het jaaroverzicht bovenop. Ik zat echt op mijn tandvlees. Omdat we ons werk zo graag doen, waren we een 24/7-nieuwszender aan het spelen, maar dat zijn we niet. We hebben daar de mensen noch de middelen voor.’



Elke Pattyn «Het waren dagen waarop je geen tijd hebt om gezond te eten, te sporten en goed te slapen.»

Stef Wauters «En toen ontploften er bommen in België.»

'Als de terreur zo dichtbij komt, besef je pas hoe kwetsbaar we zijn. En ook dat het wellicht nog niet voorbij is.'

De eerste bom ontplofte op 22 maart om 7.58 uur in de vertrekhal van Brussels Airport. Zodra het nieuws VTM bereikt had, ging Elke Pattyn in de breaking news-studio zitten, van waaruit ze live vertelde wat er acht kilometer verder aan het gebeuren was.

Pattyn «Ik was pas begonnen toen de eindredacteur een papiertje onder mijn neus schoof. Daarop stond: ‘Explosie in metrostation Maalbeek.’ Meteen schoot het door mijn hoofd: ‘Oh my God, het is niet alléén in de luchthaven, er zijn nog meer aanslagen...’ Je beseft: dit is ons Parijs.»

Ondertussen was Stef Wauters in de grote nieuwsstudio gaan zitten en nam hij even later de fakkel over. Samen begonnen ze aan een nieuwsbulletin dat veertien uur zou duren, en waarvoor de andere ankers Dany Verstraeten en Birgit Van Mol kwamen bijspringen. Pattyn: ‘Iederéén is die dag komen werken.’

HUMO Toen jullie aan het extra journaal begonnen, moesten de beelden van de lijken, de zwaargewonde slachtoffers en de weggeslingerde kinderwagens nog binnenlopen. Hoe blijf je daar rationeel bij?

Wauters «We hadden het al een paar keer meegemaakt, weliswaar nog nooit zo dichtbij. Daardoor wéét je dat die beelden zullen komen, en dat ze door de sociale media zelfs heel snel zullen komen. Je probeert je daarop voor te bereiden. Wanneer je ze dan ziet, blijft het heel hard, maar je wordt niet koud gepakt.»

HUMO Je draait een knop om zodra je op antenne bent?

Wauters «Je gaat je focussen. Of je nu hulpverlener dan wel journalist bent, je doet je job. De emoties volgen later wel. Je zit in een modus waarin je probeert zo goed mogelijk te coveren en te duiden wat er gebeurt. Pas uren of dagen later dringt de impact tot je door.»

Pattyn «Charlie Hebdo, Verviers, 13 november in Parijs en nu Brussel… Hoe cynisch het ook klinkt: er ontstaat een soort routine die ervoor zorgt dat je gefocust blijft. Je probeert de vragen te beantwoorden die je kijkers zich stellen.»

Wauters «Het is ook een vorm van adrenaline. Niet in de betekenis van een kick, maar je beseft dat er iets gigantisch aan het gebeuren is: ons land wordt aangevallen. Dat moet je verslaan. Dat creëert een spanning die je in staat stelt zo goed mogelijk te werken.»

'Dat we de rust en het overzicht bewaarden in onze berichtgeving, werd erg geapprecieerd.'

HUMO Op dat moment zijn jullie diegenen die als eersten aan honderdduizenden Vlamingen vertellen wat er juist is gebeurd.

Wauters «Klopt, en dat zorgt voor een groot gevoel van verantwoordelijkheid. Je kunt je geen fouten permitteren. Daarmee bedoel ik niet alleen feitelijke fouten, maar ook de toon die je gebruikt, want daarmee drukken we uit wie we willen zijn. Veel puzzelstukken liggen nog niet op hun plaats, waardoor je met veel voorbehoud presenteert en niet te emotioneel reageert. Het laatste wat je mag doen, is paniek zaaien. Je moet ervoor zorgen dat de hulpdiensten in optimale omstandigheden hun werk kunnen doen en dat je de boodschappen van de overheid en de hulpdiensten duidelijk meegeeft: blijf waar je bent, via welke nummers kun je meer informatie krijgen... Ik voelde heel sterk: we hebben ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid.»

Pattyn «Het is belangrijk om de rust en het overzicht te bewaren. Dat werd ook erg geapprecieerd aan onze berichtgeving.»

Wauters «We zijn er voor onze kijkers en we proberen antwoorden op hun vragen te geven. Dat geldt voor kleine nieuwsverhalen, maar nog veel meer op zulke momenten. Dan gaat het over existentiële vragen, over leven en dood: hoe is het met mijn familie en vrienden? Waar kan ik naartoe? Waar vind ik meer informatie? Kan ik iemand gaan ophalen? Maar ook: hoe moet het nu verder? Of: moet ik mijn kinderen van school halen?»

Pattyn «We waren ook overal aanwezig. Onze buitenlandreporter Robin Ramaekers woont in Brussel: hij is op zijn fiets gesprongen en stond meteen aan metrostation Maalbeek.»

Wauters «En dan is er Faroek Özgünes natuurlijk. Het is op zo’n moment een ongelofelijke troef dat we hem als grote terreurexpert in huis hebben.»

Pattyn «We hebben een onvoorstelbaar sterk team, door de ervaringen die we hebben opgedaan. Het klinkt wrang, maar het coveren van al die aanslagen is in zekere zin een vorm van teambuilding gebleken. De kijker ziet maar een deel van de machine, maar je hebt ook alle camera- en geluidsmensen, de mensen die de ploegen uitsturen, ter plaatse brengen of maken dat er eten op tafel staat.»

Wauters «Het zijn de momenten waarom je journalist bent geworden: om het nieuws te coveren as it happens. Met voldoende koelbloedigheid, voorbehoud en kritische zin. Dat is wat ik heel graag doe. Ook al klinkt dat gek, want je hebt natuurlijk liever niet dat zulke dingen gebeuren. Maar als ze dan toch gebeuren, wil ik op de eerste rij zitten.»

HUMO Is de ambitie om als eerste ter plaatse te zijn niet te ver doorgeslagen? Toen Salah Abdeslam in Molenbeek werd gearresteerd, stond VTM-reporter Rosalie Pieters, blijkbaar goed geïnformeerd, op de stoep vlak voor het bewuste huis, nog vóór de agenten binnenvielen. Daarmee had ze de hele operatie in het gedrang kunnen brengen, of zelf onder vuur genomen kunnen worden door de terrorist.

Wauters «Denk je echt dat wij onze mensen zouden opstellen voor het venster van gewapende terroristen die de politie zitten op te wachten? Dat zou waanzin zijn. Ik zal vertellen wat er bij de aanhouding van Abdeslam écht is gebeurd. Wij wisten toen niet waar hij precies zat. We hadden wel twee straatnamen vernomen en dus trokken onze ploegen naar die buurt. Net als een ploeg van ‘Het journaal’ trouwens. Op een bepaald moment stond Rosalie met haar ploeg samen met de VRT-ploeg in een zijstraat van de Vierwindenstraat en werden ze allebei weggestuurd door de politie, zonder te zeggen waarom dat nodig was. De VRT vertrok in de ene richting, wij in de andere. Onze mensen reden twee hoeken om, in de overtuiging dat ze daar buiten de gevarenzone zaten, en ze parkeerden op een plaats die toevallig vrij was. Daar werden ze ongemoeid gelaten, dus gingen ze ervan uit dat ze veilig stonden. Moeders met kinderen liepen daar gewoon op straat, je kon niet merken dat er een actie zou plaatsvinden. Rosalie stelde zich op voor een livetussenkomst, omdat we hoorden dat er een politieactie zou beginnen. Maar tot haar eigen verbazing zag ze die special forces in háár richting komen. Ze stond vóór de deur van Abdeslam. Onze ploeg is door de politie dus niet uit, maar ín de perimeter gestuurd.

»Achteraf zei de VRT dat zij geen beelden van de actie hadden uitgezonden, omdat de politie hen dat had gevraagd. Dat was niet waar, de politie heeft dat nooit gevraagd. Dat heeft de woordvoerder ook bevestigd. En de federale procureur heeft ons uitdrukkelijk bedankt omdat we de dag voor de actie niet gemeld hadden dat er in het safehouse in Vorst DNA van Abdeslam was gevonden, wat we wisten. We wilden de arrestatie niet in het gedrang brengen. Het moet dus toch zijn dat ze bij het parket en de politie niet vinden dat wij ook maar iets of iemand in gevaar hebben gebracht.»

'Ik ben bang dat ik zelf bang word van mensen als ik in een groep sta: dat mogen we niet laten gebeuren'


Bang voor de angst

HUMO Hoe voelen jullie je nu, drie weken later?

Pattyn «Als journalist doet zo’n gebeurtenis veel met je, maar de ervaring leert dat de impact gewoonlijk pas de dagen erna doordringt. Daar ben ik nu nog van aan het herstellen.»

Wauters «De voorbije dagen heb ik gemerkt dat het me deze keer in de kleren is gekropen. Onze regisseur Mark De Wit stond op het moment van de aanslagen in de vertrekhal, op twintig meter van de explosie. Hij is door het oog van de naald gekropen. We hebben hem die eerste dagen verschillende keren geïnterviewd. Toen ik hem deze week voor het eerst op de redactie terugzag, vroeg ik hoe het met hem ging. Hij zei: ‘Ik ben blij dat ik kan werken.’ Je voelt dat hij dat nog jaren met zich zal meedragen, maar dat zullen we ook als samenleving doen. Je ziet zowel de verbondenheid als de verdeeldheid. Het is niet zo dat we nu aan de catharsis kunnen beginnen en dat het daarna wel goed komt. De verdeeldheid tussen de verschillende bevolkingsgroepen is groter geworden. Daar maak ik me zorgen over.»

HUMO Heb je ooit iets meegemaakt dat zoveel impact op jou heeft gehad?

Wauters «Op 11 september 2001 presenteerde ik de marathonuitzendingen bij de openbare omroep. Die dag had je het gevoel dat je dingen zag die je nooit meer zou zien. De kracht van die beelden was immens: de vliegtuigen die zich in de WTC-torens boorden, hoe de torens even later instortten… Dat zit in het collectieve geheugen. Maar nu is de terreur extreem dichtbij gekomen: in de luchthaven waar we allemaal een paar keer per jaar passeren, op een plaats waar we allemaal moeten zijn. Ik vrees dat ik zelf bang word van mensen. Dat ik niet meer gerust zal zijn wanneer ik in een groep of een rij sta, in de metro, op de luchthaven…»

HUMO Waarom?

Wauters «Ik ben bang voor wat het met mezelf doet en hoe ik naar sommige andere mensen ga kijken. Veel mensen in een wachtrij op de luchthaven zullen voortaan anders kijken naar mensen met baarden, om maar iets te noemen. Dat wil ik niet toelaten. We mogen dat ook niet toelaten, maar tegelijk is het wellicht menselijk.»

Pattyn «Ik ben ook bang om bang te worden, maar de veerkracht van mensen is niet te onderschatten. Ik was ervan overtuigd dat er iets kon gebeuren, zeker na Parijs, maar als het zo dichtbij komt, besef je pas hoe kwetsbaar we zijn. En ook dat het wellicht nog niet voorbij is.»

Wauters «Ik heb niet zozeer angst voor een aanslag, want je weet dat de kans rationeel gezien klein is dat je daar het slachtoffer van wordt. Het gaat over hoe de maatschappij verandert en hoe de vooroordelen alleen maar groter zullen worden. De angst voor sommige bevolkingsgroepen, met name de moslims. Het maakt de verdeeldheid die er al was nog groter. Dat is het ergste wat die aanslagen konden aanrichten.»

HUMO Welk gevoel overheerst bij jullie: woede, verdriet, solidariteit of angst?

Wauters «Verdriet en solidariteit. Meer dan ooit wil ik niet cynisch worden. Optimism is a moral duty. Maar ik wil ook niet naïef zijn. We moeten dit aangrijpen om er iets positiefs van te maken. Er moeten barrières geslecht worden in onze samenleving. Als journalist kijk je met een soort pantser naar de wereld. Bij veel verhalen denk je: shit happens. Daar moeten we nu voorbij. Shit can no longer happen.»

HUMO Je bedoelt: er zijn fouten gemaakt? Het is geen toeval dat zoveel Syriëstrijders en de meeste daders van de aanslagen in Parijs en Brussel uit ons land komen?

Wauters «Natuurlijk is dat geen toeval. Het zou onnozel zijn om dat toeval te noemen. En ja, er zijn fouten gemaakt. De nadrukkelijke waarschuwingen voor radicalisme zijn te lang genegeerd.»

Pattyn «Er ís te weinig geïnvesteerd in onderwijs en tewerkstelling – om maar die twee dingen te noemen, want de problematiek is veel breder. Daardoor zijn er groepen gevormd die zich niet geaccepteerd voelden. Zij zochten andere manieren om een identiteit te creëren. Dat is tien jaar geleden al aangekaart, maar daar is te lang niets mee gedaan.»

HUMO Dat de Brusselse burgemeester Yvan Mayeur (PS) nu uithaalt naar zijn politiekorps en naar minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA), zal weinig helpen.

Wauters «Dat zouden achterhoedegevechten moeten zijn. We moeten de politici duidelijk maken dat we dat echt niet meer pikken.»

Pattyn «Dat bewezen ook de reacties: Mayeur is vanuit alle hoeken neergesabeld. We moeten samen op zoek naar oplossingen in plaats van te zwartepieten.»

'De dag na de aanslagen in Brussel brachten we in 'Het grote debat' al bredere duiding met Montasser AlDe'emeh en Rik Torfs.'


De ‘Blokken’-trein

HUMO Jullie hebben allebei één dochter. Denken jullie soms: in welke wereld moet zij opgroeien?

Pattyn «Dat veronderstelt een zeker pessimisme dat ik niet heb.»

Wauters «Het is geen evidente wereld: ze is in sneltempo radicaal aan het veranderen. Vlaanderen is niet meer te vergelijken met de tijd waarin ik studeerde, twee decennia geleden, in een vrijwel witte omgeving. Vandaag zie je een enorme vluchtelingenstroom en het lijkt erop dat die nog maar net op gang is gekomen. Er zijn conflictgebieden, er zijn spanningen in Europa, er is terreur... Daarom wordt de wereld nooit meer simpel. Maar het is wat het is en we moeten er het beste van maken. Dat betekent: de problemen aanpakken.»

Pattyn «Ik blijf optimistisch. Ik besef dat de dreiging nog niet voorbij is, maar ik geloof dat we het momentum moeten aangrijpen om een aantal zaken ingrijpend te veranderen. Als dat gebeurt, kan mijn dochter in een even goede wereld opgroeien als ik. En bovendien: was het vroeger zoveel simpeler? Toen ik studeerde, was er ook onzekerheid en terrorisme.»

Wauters «Bij de aanslag op het treinstation in Bologna in 1980 vielen 85 doden. Bij de aanslagen van de Bende van Nijvel kwamen 28 mensen om het leven. Maar wat nu gebeurt, is nog veel meer dan toen te wijten aan veranderingen die tot wrijvingen en conflicten leiden. Er zijn grote verschillen met wat in de jaren 70 en 80 is gebeurd, maar dat neemt niet weg dat het heilzaam is om de dingen in perspectief te zien en niet alleen te denken: ‘Dit is een hellegat.’ Of: ‘We hebben nog nooit zo diep gezeten.’»

'Bij veel verhalen denk je: shit happens. Daar moeten we nu voorbij. Shit can no longer happen'

HUMO Doen wij dat voldoende? De media in het algemeen en jullie, ‘VTM nieuws’, in het bijzonder?

Wauters «We proberen dat, maar nieuws heeft natuurlijk verschillende tempi. In het begin is er de feitelijke verslaggeving, die al in de mate van het mogelijke het gebeuren probeert te duiden. Het historische perspectief volgt pas in een tweede of derde fase. Kranten en weekbladen kunnen daar misschien al sneller mee komen – ze hebben ook gewoon meer plaats. Maar wij hadden de dag na de aanslagen al ‘Het grote debat’, waarbij zowel jihadexpert Montasser AlDe’emeh als rector Rik Torfs van de KU Leuven aan tafel zaten.»

HUMO ‘Het journaal’ heeft dagelijks 300.000 à 400.000 kijkers meer dan ‘VTM nieuws’, maar in de doelgroep van 18 tot 54 jaar zijn jullie al een tijdje marktleider. Wat is er gebeurd?

Pattyn «Sinds Kris Hoflack algemeen hoofdredacteur van de VTM-nieuwsdienst is geworden (in oktober 2012, red.), zijn er een aantal fundamentele beslissingen genomen. Er is gekozen voor meer politiek, meer buitenland en meer sport. Maar er wordt nu ook veel meer ingezet op: ‘We zijn er voor u en we gaan ter plaatse, waar het gebeurt.’ Ik denk dat mensen dat zien en appreciëren.»

Wauters «De kijkers voelen dat wij het voor hen opnemen en dat we aan hun kant staan, niet aan die van het establishment. Onze ploeg is daarvan doordrongen. Dat maakt het verschil, meer nog dan de snelste willen zijn.»

HUMO In de doelgroep van 18 tot 44 jaar is de voorsprong op ‘Het journaal’ nog groter. Waarom doen jullie het zo goed bij jongere kijkers?

Wauters «We zijn het voorkeurnieuws van actieve gezinnen. Voor ons is dat belangrijk omdat de jeugd de toekomst is, maar ook omdat het de doelgroep is van de commerciële zender waarvan wij deel uitmaken, zelfs al denken wij als nieuwsdienst niet in dat soort termen. Wij weten dat oudere kijkers meer op ‘Het journaal’ afstemmen, maar Eén is dan ook de voorkeurzender van de 55-plussers. Vaak ook om de simpele reden dat die mensen dol zijn op ‘Blokken’. Daardoor beginnen ze hun avond bij Eén en zitten ze die daar vaak uit.»

Pattyn «‘Blokken’ haalt dagelijks 700.000 kijkers. Zoveel mensen hebben Eén dus al op staan. Wij starten met minder dan de helft.»

Wauters «Los van die voortrein is er een diepgeworteld verschil in perceptie, waarbij de openbare omroep voor een kwaliteitsmerk staat. De tv-recensent van De Morgen schreef onlangs dat hij tot zijn scha en schande heeft ondervonden dat hij met oogkleppen op naar ‘VTM nieuws’ keek en dat hij die nu eindelijk heeft afgelegd. Het zijn achterhaalde clichés, schreef hij. Zo moeten wij de kijkers één voor één voorbij een vooroordeel helpen.»

HUMO Jullie scoren tegenwoordig ook geregeld met politiek nieuws. Als Bart De Wever, Maggie De Block of John Crombez iets te vertellen hebben, dan doen ze dat steeds vaker bij jullie op zondagmiddag om 13 uur en niet in ‘De zevende dag’ op Eén.

Pattyn «Omdat we zwaar geïnvesteerd hebben in een wekelijks politiek gesprek van tien à dertien minuten. Dat levert ons bijna elke zondag een primeur op.»

Wauters «We werken daar al lang aan. Vóór de verkiezingen hadden wij ‘Jambers in de politiek’, waarbij Jambers Bart De Wever enorm dicht op de huid zat, en we hadden het enige debat tussen Bart De Wever en PS-voorzitter Paul Magnette

HUMO De voorbije maanden leek het een paar keer alsof jullie een speedbootje waren dat met volle kracht vooruitging, terwijl op het cruiseschip van de VRT ruzie werd gemaakt.

Pattyn «Ik heb vorig jaar mijn zeilbrevet gehaald, en ik zou ons liever vergelijken met een snel wendbare catamaran: stabiel op de golven, maar zeer flexibel als de wind plots van een andere richting komt.»

Wauters «Dat beeld van het speedbootje is een oud beeld. Wij zijn geen klein bootje meer: we zijn de op één na grootste nieuwsredactie van Vlaanderen. We willen alleen nooit een logge boot worden. Er is ook opnieuw geïnvesteerd in perifere programma’s van de nieuwsdienst: ‘Faroek’, ‘De kroongetuigen’ en sinds kort online ook ‘De Meulemeester in debat’. We concurreren niet alleen meer met ‘VTM nieuws’ tegen alle nieuws- en duidingsprogramma’s van de openbare omroep.»

HUMO Na het interview van Bart Schols in ‘De afspraak’ met ex-Syriëstrijder Younnes Delefortrie tweette VRT-hoofdredacteur Björn Soenens dat het niet kritisch genoeg was en werd het fragment offline gehaald. Daarna kwam de VRT-redactie in opstand tegen de hoofdredactie. Wrijven jullie zich op zo’n moment in de handen?

Pattyn «Wij hebben een algemeen hoofdredacteur én met Nicholas Lataire een operationeel hoofdredacteur die altijd op de redactie zijn. Een directere lijn kun je niet hebben. We zien hen elk uur passeren. Op die manier kunnen er geen communicatiestoornissen ontstaan en heb je het gevoel dat je voortdurend gesteund wordt.»

Wauters «Wij hebben hier geen oorlogjes uit te vechten en we hoeven niet te worstelen met het gevoel dat we niet door de hoofdredactie gewaardeerd worden. Mensen zijn hier de laatste jaren niet in de zeik gezet. Ja, er is héél veel druk op de redactie, want het is hard werken. Maar tegelijk is er ook veel positieve energie. Dat is fijn.»

'Het laatste wat je mag doen in een nieuwsuitzending, is paniek zaaien'

HUMO Vroeger zagen mensen pas om 19 uur wat er die dag gebeurd was, nu weten ze het veel vroeger door de nieuwssites en de sociale media. Heeft dat jullie vak veranderd?

Wauters «Kijkers zitten op een andere manier voor de tv: ‘Ik heb nu al van alles gehoord en gelezen, maar vertellen jullie mij eens wat het belangrijkste is. Wat moet ik onthouden, en leg het me ook nog eens uit.’ Wij brengen structuur in de chaos die er meer dan ooit is. Daarom zijn we een nóg belangrijkere nieuwsbron geworden.»

Pattyn «Tijdens de marathonuitzending van 22 maart hebben we 2,2 miljoen kijkers bereikt. Dan merk je dat mensen nog altijd opteren voor lineair tv-nieuws, als het er echt op aankomt. Ze vertrouwen erop dat wij een schifting maken en dat ze oorzaak en gevolg zullen kennen als ze naar ons kijken.»

Wauters «Nieuwe en sociale media hebben televisie nog relevanter en belangrijker gemaakt. Al die media versterken elkaar eerder dan dat ze elkaar vervangen.»

HUMO Met Stef Wauters heeft VTM een nieuwsanker met tonnen ervaring.

Wauters «Eigenlijk zeg je nu: ‘Stef, je wordt oud.’ (lacht) Maar ik doe dit nu inderdaad 23 jaar en er zijn veel grote nieuwsfeiten geweest. Alleen al de terreur: 9/11, de aanslagen in Londen en Madrid, en nu in Parijs en Brussel. Dat zijn momenten waarop ik spurt om op de set te zitten.»

HUMO Zie je je hier…

Wauters «...oud worden? Ik weet dat niet. Dit is wat ik het liefste doe. Ik heb nog nooit het gevoel gehad dat ik eens iets anders zou moeten doen. Ik zou ook niet weten wat. Vijf jaar geleden werd het tv-nieuws dood en begraven verklaard. Het tegendeel blijkt waar, maar op welke platformen zullen mensen het tv-nieuws over vijf jaar zoeken? Niemand die het weet, al geloof ik sterk in de kracht van televisie. Ik zie televisie nog veel andere media integreren, veeleer dan dat ze zelf opgeslorpt zou worden.»

'Elke Pattyn: 'Ik wil de vrouwelijke Stef Wauters worden.' (lacht)'

HUMO Elke, wil jij de nieuwe Stef Wauters worden?

Pattyn «De vrouwelijke Stef Wauters (lacht).»

Wauters «Dat ben je toch al? (lacht)»

HUMO Iets helemaal anders: waarom hebben jullie nog nooit meegedaan aan ‘De slimste mens’?

Wauters «Daar is een simpele reden voor en dat heb ik Erik Van Looy ook uitgelegd: ik kom niet graag op televisie.»

HUMO Pardon?

Wauters «Dat klinkt bizar, maar het is zo. Ik doe mijn werk graag en dat moet nu eenmaal voor een camera, maar in alle andere gevallen loop ik er het liefst zo hard mogelijk van weg.»

Pattyn «Ik doe er niet aan mee omdat ik vrees dat ik veel te competitief ben ingesteld.»

Wauters «En dat loopt niet altijd goed af voor vrouwen die aan dat programma deelnemen (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234