null Beeld

Stefaan Engels, de man die een jaar lang elke dag een marathon wil lopen

Zijn voornemen voor het nieuwe jaar leek bijna onhaalbaar: elke dag een marathon lopen. Maar moeilijk gaat ook voor Stefaan Engels, die al zijn hele leven lang een brokkenparcours rijdt, met twee faillissementen, openstaande schulden en luidruchtige schuldeisers. De meningen over Marathon Man zijn verdeeld: is hij een roekeloze oplichter of een charmante rebel? 'Ik heb mensen geld doen verliezen, veel geld, maar ik heb ook veel gegeven.'

Het was mooi nieuws, voor het jaarbegin. En dus repte zowel 'Het journaal' (VRT) als 'Het nieuws' (vtm) zich op 1 januari naar de Gentse Watersportbaan om in primetime verslag te doen van de wilde plannen van Stefaan Engels. Engels, een prettig gestoorde duursporter van achtenveertig, zou in het nieuwe jaar elke dag een marathon lopen. Dat was hoog gegrepen, zei hij zelf, maar hij was niet aan zijn proefstuk toe: hij had in één jaar tijd al eens twintig triatlons afgewerkt, in vijf continenten. Nee, willen is kunnen, dat bewees zijn levensloop. Als jongetje was het hem verboden aan sport te doen: astma. En kijk nu eens: geen enkele uitdaging ging hij uit de weg. Hij was alleen wat bang voor de eenzaamheid van de langeafstandsloper. De marathons zouden meer een beproeving worden voor zijn geest dan voor zijn lichaam.

De cameraploegen sloegen ook een praatje met het schoon volk dat Stefaan Engels rond zich had verzameld. Lopen geeft energie, vertelde actrice Barbara Sarafian (Mathy in 'Aanrijding in Moscou'), de vriendin van Engels. En Daan Hugaert (Van Deun in 'Witse', Eddy in 'Thuis') deed er nog een schepje bovenop. Sinds hij was begonnen met lopen, waren de kilo's eraf gevlogen en was hij in alle opzichten scherper geworden. Hugaert en Sarafian zouden Engels een tijdlang vergezellen langs de Watersportbaan, en iedereen die dat ook wilde, was welkom. Want Engels had nobele bedoelingen met zijn stunt: binnen een jaar zou hij honderdduizend mensen in beweging krijgen.

Goed veertien dagen later zit Engels wéér in het journaal van zeven uur, deze keer met minder goed nieuws - en zonder BV's. Met een grimas op het gezicht vertelt hij dat zijn voet is ontstoken. Een overbelastingsletsel, mede veroorzaakt door de aanhoudende kou. Zijn dokter heeft hem ten strengste verboden te blijven lopen. Maar opgeven? Nooit. Zolang hij herstelt, zal hij rondjes blijven draaien in een handbike, een sportieve rolstoel. Daarna gaat de teller op nul en begint hij weer van voor af aan, maar dat is geen ramp: het wereldrecord 'dagelijks een marathon lopen' staat op 52 dagen en blijft dus binnen handbereik.

Omstreeks dezelfde tijd verschijnen de eerste berichten over niet-afgeloste schulden in de kranten. De uitbater van een sportwinkel barst uit zijn vel als hij in de media verneemt dat Engels na elke marathon een fles champagne kraakt. 'Meneer maakt grote sier,' sneert hij, 'maar meneer heeft hier in 2004 sport- en fitnesstoestellen geleend die hij nooit heeft teruggebracht.' Meester Marc Verdoodt, de advocaat van de boze winkelier, voegt daaraan toe dat Engels in september 2009 is veroordeeld tot teruggave van de spullen, maar dat nog altijd niet heeft gedaan. Inmiddels raakte bekend dat er twee weken geleden dan toch een regeling is getroffen.

Er komt nog meer naar buiten. Ook anderen hebben nog geld van Engels tegoed. Drie schuldeisers hebben het voorbije anderhalf jaar zelfs beslag bij hem laten leggen: autoverhuurbedrijf Martens uit Deinze (voor 5.636 euro), Algemeen Ziekenhuis Alma uit Eeklo (voor 642 euro) en verzekeringfonds voor zelfstandigen Partena uit Brussel (voor 17.638 euro).

Humo kreeg een tip over nog meer openstaande rekeningen en begon aan een telefoonronde. Engels blijkt in zijn hele volwassen leven onverantwoordelijk met geld te zijn omgesprongen. Tegelijk heeft hij ook onwaarschijnlijk veel vrienden, mensen die het hem niet kwalijk nemen dat hij een gat in zijn hand heeft: 'Stefaan is nonchalant met geld, maar hij heeft geen slechte bedoelingen: hij is oké.'

In elk geval: hij is al lang door zijn vrienden ingeseind als wij hem bellen voor een gesprek. Na enig nadenken stemt hij toe. Hij zegt dat het stilaan heel zwaar voor hem wordt in deze omstandigheden te blijven lopen: 'Ik ben Jean-Marie Pfaff niet.'

Het volledige artikel over Stefaan Engels leest u in Humo 3624 van dinsdag 16 februari.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234