BOEK★★★1/2☆

Stephen King: ‘Als het bloedt’

Stephen King zou niet één van 's werelds bestverkopende schrijvers zijn als hij niet met enige regelmaat van een goed idee beviel. Alleen stretcht de auteur van klassiekers als ‘Carrie’, ‘Misery’ en ‘The Shining’ zijn invallen weleens tot een lengte die ze slecht verdragen. Niets is echter minder waar in ‘Als het bloedt’, een heerlijke verzameling van vier nieuwe verhalen.

Ondanks de titel is het geen bloed dat van de pagina's spat - toch niet in groteske hoeveelheden - maar onvervalst schrijfplezier. Dat het een genot was om een verhaal te schrijven over een ‘Meneer de Zakenman-type’ die bij een straatmuzikant blijft staan en begint te dansen, schrijft de 72-jarige auteur in zijn nawoord over 'Het leven van Chuck', maar het geldt overduidelijk ook voor de overige drie vertellingen in deze opvallend tedere bundel. De King of Horror zou zijn kroontje moeten inleveren als er in een nieuw boek van zijn hand geen enkel bovennatuurlijk verschijnsel zou opduiken, maar met sms'jes uit het dodenrijk, een sprekende rat en een 'psychische vampier' die zich voedt met het leed van anderen, zit King nog steeds comfortabel op zijn zelfgebouwde troon. Toch is het net het horrorverhaal waar het boek de titel aan ontleent, dat het minst weet te bekoren. King borduurt met het mysterie over een televisieverslaggever die net iets te hard geniet van zijn werk, voort op zijn roman 'De buitenstaander', maar laat nu net dat grofweg zeshonderd pagina's tellende boekwerk uit 2018 één van die voorbeelden zijn waarbij de lengte van het verhaal niet recht evenredig bleek aan de draagkracht van het onderliggende idee.

Dan is hij beter op dreef in ‘De telefoon van meneer Harrigan’, ‘Het leven van Chuck’ en ‘Rat’. Het eerste verhaal is een onvervalst stukje americana waarin Stephen King simpelweg doet waar hij goed in is: een portret van kleinsteeds Amerika inkleuren met een paar metafysische toetsen. Het coming-of-ageverhaal over een jongetje dat blijft bellen naar de iPhone die mee in het graf ging van de man aan wie hij literatuurklassiekers voorlas, is een warm en herkenbaar staaltje vakmanschap waarin King, die niet bekendstaat als iemand die veel bladen voor de mond neemt, andermaal bewijst dat een voorliefde voor ruraal Amerika en countrymuziek niet noodzakelijk een stem voor Donald Trump impliceert.

Dezelfde milde blik op zijn medemens hanteert hij in ‘Het leven van Chuck’, een literaire vingeroefening waarin het idee dat er bij een overlijden een hele wereld teloorgaat, nogal letterlijk wordt genomen. Ondanks een overaanbod aan apocalyptische literatuur in de schappen van menige boekenwinkel slagen weinig andere schrijvers erin om onze reactie op het naderende einde van de wereld even geloofwaardig te voorspellen als Stephen King. Het gelaten ‘Dat is balen’ waarmee zijn personages de ineenstorting van alles wat ooit vertrouwd was lijken te aanvaarden, klinkt dezer dagen aannemelijker dan ooit. Maar het meest diabolische plezier heeft King wellicht beleefd aan ‘Rat’, een klassiek ‘pact met de duivel’-intrige waarin hij een docent creatief schrijven aan al zijn eigen woorden laat twijfelen.

Op het titelverhaal na moet geen van de vertellingen in deze bundel het hebben van de ondraaglijke spanning of snoeiharde actie. Dat betekent geenszins dat Stephen King verleerd is hoe hij zijn lezers vlot pagina's moet laten omslaan. Alleen doet hij het hier met innemende karakterschetsen en gevoelvolle vertelkunst. Alleen al de scène met de dansende accountant maakt ‘Als het bloedt’ de moeite waard. Het moment waarop de man, die zich al lang geleden heeft neergelegd bij het feit ‘dat bekrompenheid de natuurlijke gang van zaken is’, zich helemaal overgeeft aan de drums van een straatmuzikant en beseft 'dat dát de reden is waarom God de wereld heeft geschapen', is één van de eenvoudigste, maar doeltreffendste en ontroerendste passages uit zijn oeuvre.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234