null Beeld

Stephen King - Mobiel

Het was al drie jaar geleden, maar deze maand brengt naast voorjaarsmoeheid en te veel sneeuw ook nog eens een echt horrorverhaal van Stephen King, compleet met doorboorde oogbollen, halve zombies en een heuse hoogtechnologische apocalyps. De roman werd een tijd geleden met veel bombarie aangekondigd, en miljoenen fans begonnen al geheel volgens hun aard te schuimbekken bij de voorpublicaties in het Amerikaanse blad Entertainment Weekly.

In de lage landen kreeg het nieuwe product de naam 'Mobiel' (Luitingh-Sijthoff) mee, en die titel heeft weinig te maken met carpoolen of filevorming: het is een ietwat ongelukkige, Noord-Nederlandse vertaling van het Engelse 'Cell' - al moeten we toegeven dat 'Gsm' net iets minder interpretatiemogelijkheden geboden had.

Zelfs als u nog nooit iets van King gelezen hebt, moet u ongeveer weten wat u van dit boek kunt verwachten: ook u hebt vast weleens de slaap niet kunnen vatten na zoetsappige filmpjes als 'The Shining', 'Christine', 'Dolores Claiborne' of 'Dreamcatcher'. Deze bijzonder vlot lezende actieroman kan bogen op een aardig ideetje (een mysterieus virus dat zich verspreidt per gsm-gesprek), een keur aan intertekstuele spelletjes (niet het minst met Kings eigen eerdere romans) en een berg crashende vliegtuigen en ander exploderend materiaal. Zoals het een standaardthriller betaamt, begint het allemaal rustig, ronduit vrolijk zelfs, wanneer striptekenaar Clay zijn eerste grote contract binnenhaalt en lichtelijk euforisch naar huis huppelt. Maar wanneer er op pagina twee al een ijscoman verschijnt, weet zelfs de minst ingewijde lezer dat het niet meer lang zal duren. In Kings niet al te complexe verbeelding spelen fluo kinderwensen namelijk met plezier de rol van slecht voorteken - of het nu over een vrolijke clown gaat, zoals in 'It', of een hoorntje vanille en chocola, zoals hier. Nog voor de eerste nevenpersonages hun hondsdolle einde tegemoet gaan - pagina vijf - tekenen zich de mogelijke ontknopingen af.

Dat zijn er niet veel, en dat is het belangrijkste en meteen ook fatale manco van 'Mobiel': het is best handig opgeschreven, maar het is allemaal zo godvergeten voorspelbaar. King kan uiteraard als geen ander een spannend verhaal vertellen, met levensechte dialogen, op te helderen onduidelijkheden en een stroperige geut sentiment. Hij kent zijn Freud (of heeft zijn medewerkers goede samenvattingen laten maken), weet de onderhuidse kritiek op de massacommunicatie onderhuids te houden en smokkelt zelfs een handvol puntige observaties binnen ('Het leek te mooi om waar te zijn, maar hij herinnerde zich dat hij over recordable cd's hetzelfde had gedacht'), maar desondanks is de pret na ongeveer twintig bladzijden uit. Op dat moment resten er nog driehonderd tachtig pagina's plotwendingen vol verveling.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234