null Beeld

STUFF. - STUFF.

‘STUFF.’ in één handzame tagline, eerste take: ‘Promiscue zootje jazzcats shaket een half klassieke, half avant-gardistische cocktail van stijlen die bedwelmt, overrompelt én beklijft’.

Promiscue? Alleszins. Mocht u per se willen weten in welke constellaties de leden van het Antwerps-Gentse vijftal STUFF. hun chops botvieren: even geduld, we zijn alle info in een vernuftige powerpointpresentatie aan het gieten. Jazz? Behalve turntablist Mixmonster Menno hebben ze tenminste een deel van die chops aangeleerd op de één of andere kweekschool voor Coltrane-acolieten, maar ze voelden op ‘STUFF.’ nergens de drang u en ons daarmee lastig te vallen. U mag dat gerust jammer vinden; wij zetten gewoon Coltranes ‘Sun Ship’ nog eens op.

Cocktail van stijlen? Hell, yes! We vinkten onder anderen kekke eightiesfunk, hypernerveuze whatevertronica en lome lounge af, en onze kop eraf als er op de door kunstenaar Rinus Van de Velde ontworpen hoes geen waarschuwing staat: ‘Kan sporen van fusion en mathrock bevatten.’ En toch laat ‘STUFF.’ zich niet degraderen tot een optelsom van z’n vele muzikale referenties, onder wie Flying Lotus (de elektronische cut-ups, alsook het kosmische, laat-ons-eens-een-taart-bakken-voor-Alice-Coltrane-sfeertje), Amon Tobin (ijl meets dansbaar, jazz meets musique concrète), Battles (de perfecte balans tussen arrogant, arty farty en ontwapenend energiek), Red Snapper en Tortoise (verlijmden twintig jaar geleden al jazz met postrock en elektronica) en, voor wie z’n vaderlandse geschiedenis een beetje kent, Placebo – het jazzfusionproject van wijlen Marc ‘Telex’ Moulin. Want STUFF. klinkt vooral als zichzelf, in de eerste plaats omdat er – fuck: hoelang is het geleden dat we dat nog eens schreven? – zo fabuleus gemusiceerd wordt: de grooves van drummer Lander Gyselinck (tevens bij LABtrio, Kris Defoort Trio en Howard Peach) zijn, ook in verhakkelde Hudson Mohawke-modus, strakker dan het wedstrijdshortje van Michelle Jenneke; bassist Dries Laheye (BRZZVLL) klauwt, slapt en tokkelt zich Jaco Pastorius-gewijs door toptracks als ‘Skywalker’ en het heerlijk dubby ‘Ahfreaq’; blaaswonder Andrew Claes (BRZZVLL, Internal Sun) belijdt volop z’n liefde voor Michael Brecker én Rustie, soms in één en hetzelfde nummer; voornoemde Mixmonster Menno (Grazhoppa’s DJ Big Band) strooit allerhande onbestemde geluiden in de rondte die onder anderen ‘R - Over’ en ‘Caves’ een melancholische dan wel unheimliche slagschaduw meegeven; lastig te zeggen wat Joris Caluwaerts (Zita Swoon, The Go Find en Magnus staan vermeld op z’n cv) precies uit z’n keyboards perst, maar laat het weg en er blijft geen spaander heel van ‘Walking Headz’ of ‘Event Horizon’. Drie woorden: bedwelmend, overrompelend, beklijvend.

Minpunten? Jawel, hoor: dat irritante punt achter hun groepsnaam-in-kapitalen. Omdat het eigenlijk een uitroepteken moest zijn.

Wij zijn believers van de eerste take, maar nog ééntje, gewoon om zeker te zijn: ‘STUFF.’ in één handzame tagline? ‘Plaat van het jaar’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234