Sven Van Hees: 'Ik heb nog niet m'n eigen lijn van condooms, maar da's een kwestie van tijd'

De zomer kan beginnen, want loungegod Sven Van Hees, the artist formerly known as (als je z’n e-mails mag geloven) Herbie Hang Cock, Prick James, Curt Is Gayfield, Huge Hefner, Dick Jagger, Pricky Martin en ­Custmine Floyd, heeft een nieuwe cd uit. Die plaat heet ‘Beach Bliss’, en zo klinkt ze ook.

De übercoole visionair, over wie Nile ­Rodgers ooit zei ‘Dude’s got a serious groove thang goin’ on’, vertelt ons er meer over. In plat Antwerps, of course, ­doorspekt met amerikanismen, zoals het een globetrotter betaamt.

HUMO Je hebt vier maanden in de Dominicaanse Republiek gedraaid en geleefd. Was dat werk, vakantie of ‘Escape Reality’, zoals één van je nieuwe nummers heet?

Sven Van Hees «De werktitel voor deze plaat was ‘Everybody’s on the Run’. Iedereen is op de vlucht – voor iemand, voor iets, of voor zichzelf. Escapisme is een booming business, en sommigen hebben er een fulltime job aan. Dat zie je in de Dominicaanse heel duidelijk.»

HUMO Een ander nummer heet ‘30 Flirty’. Waarom niet twenty of forty?

Van Hees «Ik heb in Punta Cana hele horden dertigers gezien die op de vlucht waren. Wanhopige singles – vooral vrouwen die met loeiharde muziek en wilde seks het tikken van hun biologische klok probeerden te overstemmen – maar ook uitgebluste koppels. Allemaal mensen die nog één keer extreem uit de bol willen gaan, ver van huis, zonder lastige getuigen. Ze willen non-stop party: sex on the beach, een overdosis cocktails, en eventueel een affaire met een neger of een gestrande avonturier of een miljonair... In de ijdele hoop dat, als ze weer thuiskomen, hun problemen daar opgelost zullen zijn. Wat natuurlijk nooit zo is.»

HUMO En bij die queeste is jouw muziek de perfecte soundtrack?

Van Hees «Blijkbaar (grinnikt). Djeezes, gast, ik moet daar elke keer weer een overdosis mensen met issues incasseren – een echtscheiding, een faillissement, een verzand seksleven, een strafblad, een schuldenberg, een ongewenste zwangerschap... Ik heb er ook een overdosis benevelde mensen ontmoet. En een overdosis dromers en wishful thinkers. De wanhoop droop eraf. Sloten drank, en maar snuiven... Na drie maanden dacht ik vertwijfeld: ‘Nu wil ik eindelijk wel eens iemand tegenkomen die nuchter is’ – in beide betekenissen van het woord.»

HUMO In songteksten zou je die typetjes kunnen schetsen, maar jij maakt instrumentals. Schets ze hier eens?

Van Hees «Het begon al op het vliegtuig: ik zat naast een contingent West-Vlamingen die naar een soort Club Med trokken, maar dan écht all-in – ook seks à volonté met ‘de zwartjes’. Zo zijn er daar verschillende: Hedonism, Caliente, Viking... De Caraïben worden vaak gepromoot als anything goes-bestemming. Het motto is er: guilty pleasures without the guilt.

»Er was een kapitein die jarenlang toeristen had rondgevaren. Die vent zoop wekenlang op krediet en zei toen laconiek: ‘Ik heb eigenlijk geen geld.’ Maar wat er ook gebeurde, hij wilde blijven. Da’s het verschil met Ibiza: daar gaan mensen naartoe voor een flash in the pan – éven wild doen en dan weer normaal. In de Caraïben hopen ze een nieuw leven te beginnen. Vandaar mijn track ‘Love Lottery’.

»Ik heb daar een stuk of dertig bachelor nights meegemaakt. Hen nights, waarop Amerikaanse en Canadese vrouwen afscheid komen nemen van hun vrijgezellenleven. No limits! Hun aanstaande echtgenoten zouden het huwelijk meteen afblazen als ze wisten hoe hun verloofdes daar uit de bocht gaan. En al die vriendinnen verstrekken elkaar een alibi. Er zijn ook veel vrouwen van middelbare leeftijd die daar permanent een toyboy onderhouden: dan zie je op het strand zo’n Dominicaan het foefenlakkerke (de heer Van Hees bedoelt een schoothondje, red.) uitlaten, op het moment dat een ándere Dominicaan de foef van het bazinneke aan het likken is.

»Op American Night – inclusief all you can eat-buffet – heb ik meer losgeslagen, wanhopige seks gezien dan waar ook. Ik nam een kleine pauze, ging zitten naast de eigenaar van de club, het archetype van the Carribean stud. Vier vrouwen scheurden letterlijk het T-shirt van z’n lijf. Hij schoof één vrouw met strak gespannen airbags naar mij door. Ze vroeg onomwonden: ‘Honey, are you in the mood for sex?’ Ik heb ondertussen vrouw en kind, dus ik vroeg droog: ‘What’s your issue?’ Ik ben eigenlijk nogal ouderwets in die dingen, ik vind zo’n bot voorstel om de ‘matras mambo’ te bedrijven met een vreemde nogal goor. Waarop zij: ‘Are you gay?’ Toen ik nogmaals weigerde, werd ze agressief. En zo was dat daar elke dag!»


Goeroe van de Wibra

HUMO Je hebt ook vaak in Bali gedraaid.

Van Hees «Ja, maar daar hing een heel andere vibe. Daar zag ik meer gescheiden vrouwen en dolende zielen die iets kwamen verwerken, liefst geholpen door een of andere goeroe van de Wibra. En als dat niet lukte, dan namen ze wel genoegen met een ‘spirituele’ massage met een happy ending.»

HUMO Ik veronderstel dat de Dominicaanse ook professionele flirters kent, die het scenario in ‘30 Flirty’ al duizend keer hebben gespeeld?

Van Hees «Tuurlijk. Die gasten lezen de toeristen zoals ik als dj mijn publiek lees. Ze stellen langs hun neus weg tien vragen, en dan weten ze: ‘Ha, die relatie zit niet perfect, die griet is te pakken...’ Ze pikken de hormonaal tiltslaande thirty flirties er zo uit, en dan sluit zich het net: ‘O, ik zal je wel naar de supermarkt rijden...’ Of: ‘Die club is hier een eind vandaan, maar je kan blijven slapen...’ Iets wat de aandachtige westerse man daar hopelijk eindelijk leert, is: vrouwen willen in de eerste plaats aandacht! Verwaarloos op zo’n vakantie uw lief anderhalve seconde, en die haaien zijn ermee weg.»

HUMO Heb je er ooit bij stilgestaan voor hoeveel echtscheidingen jij verantwoordelijk bent?

Van Hees «Wat, omdat mijn zwoele shagadelic soundscapes aanzetten tot flirten en overspel?! Nee, ik ga er net vanuit dat mijn muziekskes mensen samenbrengen...»

HUMO Dat bedoel ik: jouw muziek brengt op exotische locaties mensen samen... Die thuis eigenlijk elk al een vaste relatie hebben...

Van Hees «Mijn muziek is bedroom bliss: ik maak de soundtrack bij de zomer, bij stranden, clubs, verleiden, seks, genieten in al z’n vormen... Ik lok het uit (lacht). Het kan niet anders dan dat mijn muziek ook weerklinkt tijdens de aftiteling van een relatie. Dat zijn de risico’s van het vak. Maar de señorita’s die ik daarnet beschreef waren toch meer Rihanna- en Sean Paul-types. Mijn publiek is een stuk gesofisticeerder (lacht).»

HUMO Heb je een beeld van je publiek?

Van Hees «Ja. Enerzijds heb je de toevallige luisteraars, die in clubs, bars, restaurants, welnesscentra, zwembaden en kledingwinkels mijn muziek horen, eventueel zonder te weten dat ik het ben. Maar ze kennen het mérk Sven Van Hees, ze weten waarvoor ik sta. En daarnaast heb je de diehards voor wie chillen een roeping en een levenskunst is, en bij wier leven ik de soundtrack maak. Zo kreeg ik een mail van een Amerikaanse kolonel die in Afghanistan vocht: hij noemde mijn muziek ‘a lifesaver’. Da’s heavy, ik krijg er godverdomme wéér een krop in de keel van. Ik heb hem geantwoord, maar ik heb er nadien niets meer van gehoord. Ik hoop dat hij intussen niet is afgeknald.

»Als muziektrend is lounge zogenaamd al vijf jaar dood. Dat geldt misschien voor wat ik de Kruidvat-lounge noem, de rommel. Maar als je de top honderd op iTunes bekijkt, dan is pakweg 20 procent daarvan nog steeds: lounge, chill-out, chillax, cruise, dubstep, chillstep, liquid drum-’n-bass... al die downtempostijlen. Deze maand is het vijftien jaar geleden dat ‘Gemini’ verscheen. Die plaat blijft de wereld rondgaan, ik zie dat aan de afrekeningen van mijn auteursrechten. Blijkbaar maak ik tijdloze muziek. Mijn muziek is nog steeds de soundtrack bij poepen, eten en luxeproducten.»

HUMO Ook Durex? Een maand geleden twitterde je: ‘Mijn plaat is af: stock up on Durex!’

Van Hees «Ik heb nog niet m’n eigen lijn van condooms, nee, maar da’s een kwestie van tijd.»


Bomma Summer

HUMO Op het internet is men vaak hysterisch positief: ‘Sven is sooooo cool!’,‘You are EPIC! Don’t ever stop, man!’, ‘The Sven is a God, and his grooves are superdope divine...’ Heb je die lof allemaal stiekem zelf gepost?

Van Hees «Ja, ik heb een click farm in Indië ingehuurd (lacht). Nee, in feite ben ik een kluizenaar. Ik werk tien maanden in totale afzondering, meestal ’s nachts, want ik functioneer het best als ik het gevoel heb dat ik de enige mens op de planeet ben die wakker is... En dan wordt mijn huisvlijt losgelaten en reageert de buitenwereld.»

HUMO Ook ‘Beach Bliss’ blinkt uit in grappige woordspelingen: ‘Why Kiki Waves’, ‘Serial Chiller’, ‘Pastafari’...

Van Hees «Eén track heeft het niet gehaald, ook al zijn onderwerp en titel heel actueel: ‘Selfie Service’. Ook ‘Vanilla I Scream’, ‘Fitness Protection Program’ en ‘You Better Belize It’, heb ik niet gebruikt. En ik had een discotrack die ik ‘Bomma Summer’ wilde noemen, naar de recent overleden disco queen Donna Summer. Maar toen besefte ik dat buiten Vlaanderen niemand weet wat een bomma is. ‘Serial Chiller’ heb ik bedacht toen ik op A&E stootte, een televisiekanaal dat non-stop documentaires over seriemoordenaars uitzond. Een seriemoordenaar die tijdens het werk graag chilt op lounge, dat format ligt nog braak.»

HUMO Hoe roep je de exotische sfeer uit je muziek op als je hier in de onexotische Kempen zit?

Van Hees «Ik klik op de webcam van Hawaï. En op YouPorn. Maar ‘Beach Bliss’ is grotendeels in de Dominicaanse Republiek gemaakt, met de laptop, letterlijk op het strand. Ook ’s nachts, bij volle maan.»

HUMO Vijf jaar geleden heb je muziek gemaakt voor een pornofilm. Met succes?

Van Hees «Je bedoelt: helpt mijn muziek om wood te krijgen? (lacht) Blijkbaar wel, want ik ben gevraagd om een tweede soundtrack te leveren. En ondertussen is Sasha Grey, de ster uit die film, een wereldberoemde schrijfster geworden.

»Sinds die pornosoundtrack krijg ik massa’s uitnodigingen voor fetisjparty’s, maar da’s niet mijn ding.»

HUMO Tegenwoordig maken fans zélf hun clips, en van sommige van jouw tracks bestaan zestig verschillende clips op YouTube – altijd met knappe vrouwen in bikini of in lingerie...

Van Hees «Of met van National Geographic overgehevelde zonsondergangen, watervallen of tropische stranden. Eén gek heeft bij ‘Ocean Jive’, waar ik wiegende palmbomen bij zie, een filmpje gemaakt waarin een trein door een besneeuwd landschap raast. Die gast moet een bizar seksleven hebben. Ik heb ooit clips opgenomen in Bali, met de regisseur die nog voor Faithless had gewerkt. Tegenwoordig is dat weggegooid geld.»

HUMO Voor ‘What Do You See?’, een nummer uit ‘Calypso’ poseerde je zelf als femme fatale. Heb je daar fanmail over gekregen?

Van Hees «Ja: ‘Looks like a hottie!’ ‘Beautiful legs!’ ‘Sucks like a Dyson!’... Nee, dat laatste niet (lacht). Een vrouw in silhouet met achter haar zo’n luxaflex, da’s een erotisch cliché, hè: zie ook ‘9 1/2 Weeks’ met Kim Basinger en Mickey Rourke, uit mijn jeugd. Sindsdien voel ik nog steeds iets kriebelen in mijn broek als ik een luxaflex zie.»

HUMO Weerklonk er bij de geboorte van jouw dochtertje eigenlijk Svengali lounge?

Van Hees «Nee. Niet eens aan gedacht. Later die nacht heb ik moederziel alleen thuis wel geëmotioneerd ‘Mercy Street’ van Peter Gabriel gedraaid. Geen idee waarom.»

HUMO Wat is de vreemdste locatie waar je ooit hebt gedraaid?

Van Hees «De Soles Bar in Bavaro, waar ik resident deejay was, heeft me één avond uitgeleend aan Guacara Taina in Santo Domingo. Da’s een club in een grot, honderd meter onder de grond. Ik heb gedraaid in de Batcave van Bruce Wayne! (lacht) Tweeduizend holbewoners die uit hun dak gingen.»

HUMO En waar wil je ooit nog draaien/leven/werken?

Van Hees «Hawaï! Vandaar ‘Why Kiki Waves’: ik vóél gewoon dat Waikiki Beach en de rest van Hawaï op mij wachten. Maar ik heb zin om op m’n volgende plaat m’n dark side eens los te laten – van born to be mild tot born to be wild.»

HUMO Tot slot: hoelang nog voor iemand ontdekt dat je in feite al jarenlang oude platen van James Last, Bert Kaempfert en Mantovani recycleert?

Van Hees «Hopelijk heel lang (lacht). Ik maak me geen zorgen: al mijn misdaden zijn verjaard.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234