null Beeld

Sweet 21: De groeipijnen van Ena, voormalig rebel

‘Het was toch wel even schrikken toen ik mijn interview van vijf jaar geleden terugzag,’ zegt Ena. ‘En die foto’s! Ik sta er zo agressief op, zo mannelijk, en met poedelhaar. Ik ben al blij dat ik een geel T-shirt draag, want voordien wilde ik alleen maar zwart en grijs rond mijn lijf. Ik was net kleuren beginnen te dragen.’

ab

Voor ons is het ook even schrikken als we Ena vijf jaar later terugzien. Weg is de ongetemde haardos en de stoere outfit van het stadsmeisje dat haar dagen sleet tussen de punks op de Antwerpse Groenplaats, haar ouders als vijanden bestempelde en op school op haar tweede C-attest afstevende. Ze had een hekel aan regels en gezag en deed altijd precies het tegenovergestelde van wat mama en papa vroegen – ‘Waarom scheiden ze trouwens niet? Dan kan ik ze beter tegen elkaar uitspelen.’ Een rebellerende puber, heet dat dan.

Vandaag ontvangt Ena ons in een huiselijke woonst in Haasdonk, een plaatsje in het Waasland, waar ze samen met haar vriend Glenn woont. Geurkaarsen in de hal, schoenen op de net gepoetste trap, koffie in de keuken en een huiskamer vol kattenspeelgoed.

Ena «Als je hier binnenkomt, zou je misschien denken dat ik een gek kattenmens ben met 56 katten (lacht). Maar ik heb er maar twee, en één vent. Of liever: ik had er twee. Eentje is net gestorven aan een virus. Sindsdien loopt de andere een beetje verloren. Ik weet niet of we nog wel een nieuwe nemen. Stel dat die ook ziek wordt? Ik ben echt dol op mijn kat, een Britse korthaar. Soms, als we ergens een vrij moment hebben, gaan Glenn en ik wat prullen kopen voor haar. Als ze in de tuin loopt, moet ze wel aan de leiband, want we wonen hier aan een drukke steenweg waar ze zeventig rijden. We hebben geen poort, dus ze kan zo de straat oplopen.»

HUMO Het meisje dat vocht voor haar vrijheid houdt nu zelf haar kat in de tuin aan de leiband?

Ena (lacht) «Ja, maar we gaan een poort zetten zodat we haar iets vrijer kunnen laten in de tuin. Want anders wordt ze toch platgereden door één of andere zot die te hard rijdt. Daar mag ik echt niet aan denken.»


Dubbelleven

‘Ik ben nogal agressief tegen mijn ouders. In de loop van de jaren is er iets geknakt. Onze band is verwaterd. Ze zijn eigenlijk niet meer mijn ouders, maar ‘vijanden die over mij proberen te heersen’.’ (Ena op haar zestiende in Humo, zomer 2008)

Na het interview van vijf jaar geleden ging het niet meteen steil bergop voor Ena, integendeel. De verhouding met haar ouders verslechterde nog, ze liet zich op sleeptouw nemen door ruige vrienden en op haar achttiende liep ze weg van huis en stopte ze met school. Slapen deed ze bij vrienden op de bank.

Ena «Nu ja, vrienden kon je het zelfs niet noemen, ze waren gewoon mijn laatste optie. Kennissen bij wie ik op de zetel mocht slapen. Ik wist gewoon niet waarnaartoe. Thuis kon ik niet meer blijven.»

HUMO Waarom niet?

Ena «Daar was het bijna constant ruzie en voelde ik me heel slecht in m’n vel. Ik leidde een soort dubbelleven: als ik buiten bij mijn vrienden was, was ik heel open en voelde ik me goed, maar zodra ik thuiskwam, wist ik dat ik weer ambras zou hebben. Dat was heel vermoeiend en frustrerend. Het waren conflicten over stomme dingen: uitgaan, de vrienden die ik zag, het feit dat er geen vrienden bij ons mochten blijven slapen. Ik vond dat ik door die houding van mijn ouders vrienden kwijtspeelde. Met mijn twee jongere broers boterde het ook niet. Als ik thuis was, vluchtte ik onmiddellijk naar boven en sloot me op in mijn kamer. Ik voelde me soms enorm eenzaam.

»Ik zocht een uitweg en ben toen half ingetrokken bij mijn toenmalige vriend. Nee, dat was nog een andere dan die van tijdens het vorige interview (lacht). Dat is niet zo goed afgelopen. Hij was, hoe zal ik het zeggen... een beetje agressief. Gooide mijn goudvis door het raam. Verder wil ik het daar niet over hebben. Ach, ’t was een flutrelatie. En een les die ik geleerd heb.

»Ik was zeventien, op school begonnen de examens net. Het waren de beste die ik ooit heb afgelegd. Ik had er keihard mijn best voor gedaan. Ik wilde mezelf bewijzen: ik kan het wél, ook al zegt iedereen van niet. Mijn eindrapport was super, en ik was best wel trots op mezelf.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234